Kokend lood

Ik krijg veel kritieken, dat ik met kokend lood schrijf, dat ik niet volwassen met mijn ziekte omga of dat ik als Vlaming, omdat ik Vlaming ben een grotere verantwoordelijkheid zou hebben op deze site. Wat voor onzin is dat? Ik beschouw mezelf niet als Vlaming maar als Nederlands sprekend wereldburger. Niet de Messias van het groene boekje. We hebben hier al genoeg politici die het wij-zij gevoel versterken en dan een jaar weigeren een regering te vormen. Hun eerste daad op het stadshuis was het vervangen van de foto van het koninklijk echtpaar door een Vlaamse Leeuw. Daar krijg ik het dus van, we lopen hier met ons allen rond op een petieterige planeet en dan gaan we die nog eens verdelen ook. En wat betreft dat kokend lood, dat is mijn schrijfstijl, in Vlaanderen ken ik er nog wel één die zo schrijft en die doet literaire optredens in jullie land. Met succes. En verder kocht ik een voorraad kokend lood van de hel, martelen daarmee was daar een beetje in onbruik geraakt. De nieuwe martelmethode voor het zomerseizoen zijn scherpe staken prikken in de eeuwig verdoemden hun kont. Wat je toch allemaal niet kan bemachtigen op Ebay.
En wat voor een naam als Merlaxine? Is dat een medicijn die ze geven aan chronisch depressieven? En volwassen omgaan met mijn ziekte, pardon, ik ga er heel volwassen mee om. Ik gebruik het niet als een verschoning of een schild. Het is daarom geen verschrikkelijk leven maar in vele gevallen zien mensen die aan het zelfde lijden vaak de buitenkant van een psychiatrische instelling amper. En nogmaals sorry voor de spellingsfouten. Ik vind dat zelf ook erg. Ik kijk nu mijn teksten drie keer na en de delete en backspace toets op mijn toetsenbord staat witheet.
Weet je waar die woede vandaan komt? Ooit was het gewoon oprechte verontwaardiging maar dat groeide uit tot iets meer. Ik ben de man er niet naar agressief uit de hoek te komen en ik ben niet vlot in de omgang. Schrijven, hoe onzinnig het onderwerp dan ook, is een therapie. Een uitlaatklep. En ik vind het fantastisch dat ik mijn schrijfsels mag delen op jullie site. En jullie geven commentaar dus jullie hebben de moeite om het te lezen en er zelfs feedback op te geven. En daarom, iedereen, bedankt dat ik hier mag schrijven.
En tot slot, heb je nog mensen die van mening zijn dat mijn columns gewoon niet te lezen zijn. Maar dat om één of ander literair masochisme toch plachten te doen. Of Maxim Hartman die “Belgen” geen fijne mensen vindt. Mag ik er de meneer sportjournalist er even attent op maken dat wij geen homogeen volk zijn. Geen Belg. De reden waarom we ooit zijn afgescheiden en na een voorstelling van de Domme van Portici en plots de schakels van onderdrukking wilden losrukken was zo onzinnig dat het groot was. We waren dan wel Nederlandstalig, maar de Frans minnende hoge omes beschouwden ons nog steeds als een domme bevolkingsgroep die geen rechten had, enkel plichten. Onze lieve Leopold 2 deed er gezellig aan mee. Vlamingen zwoegden achttien uur per dag in hun mijnen en fabrieken. Verder zijn we een land dat al bezet geweest is door een steeds langere lijst van vreemde mogendheden. Daarom wens ik niet wij/zij te denken. Jullie hebben Belgen moppen en wij moppen over Nederlanders.
Laat de humor ons verbinden.