Naarmate mijn houdbaarheidsdatum in zicht is, ondanks alle wellness- en schoonheidssalon, dure crèmes en allerlei ander hulpmiddelen, weiger ik tegenwoordig categorisch om na het opstaan in de spiegel te kijken. Als een dief in de nacht sluip ik langs de spiegels, om niet te worden geconfronteerd met de algemene kreukelzone van mijn gezicht, over de rest maar niet te spreken. De tand des tijds heeft geen enkele consideratie met mij en gaat gewoon zijn gang en knaagt er rustig op los. Ik weiger, om de nalatenschap van de over mij heen gewalste ‘vrachtwagen’ waar te nemen. Ik baan mij een weg naar de keuken, langs alle spiegels die ik overigens zelf heb opgehangen in een ver verleden, om ongezien naar de koffiemachine te komen. Knop aan, kopje eronder en dan op weg naar het toilet om het opgeslagen nachtwater te lozen.
Donders, hier hangt ook al een spiegel en verteld mij dat ik ’s morgens beslist niet moeders mooiste ben.
Bovendien constateer ik, dikke en bijna dichtgeslagen ogen, alsof ik nachtenlang aan de boemel ben geweest en mijn bed gemakshalve maar heb overgeslagen. Nee, dus, de dikke opgezette ogen heb ik te danken aan een akelig klein beestje, virus genaamd die mij via allerlei omwegen heeft bereikt. Een uiterst ongenode gast!De avond daarvoor begon ik met een aantal wilde niesbuien, welgeteld dertig, waarbij het nodige water uit mijn ogen en neus kwam en ik maar tot één conclusie kon komen, snip verkouden! De pakken tissues waren niet aan te slepen en ik kreeg het zo koud, alsof ik expres in mijn nachtjapon buiten op het terras was gaan zitten om te checken of het echt wel zo koud was, als de weervrouw had verteld.

Lieve hemel, wat ben ik een gezegend mens dat mijn wederhelft, inmiddels gepensioneerd, altijd besluit een half uur later op te staan. Zo kunnen mijn kreukelzone zich langzaam herstellen en draait de teller van mijn houdbaarheidsdatum even terug, uiteraard door mijn dure crème en een plens koud water. Ik haal mijn koffie en kijk naar buiten waar de wereld wit en onschuldig lijkt. Waarom is mijn wederhelft geen beroemde plastische chirurg, waar ik gratis elke maand naar toe kan om liften, corrigeren en zuigen kan laten verrichten. Zeker zou hij dan zeggen; jij kost me meer dan ik verdien!
Gelukkig is hij een rechtlijnig denkende zakenman geweest, die de realiteit niet uit het oog verliest en de opkomende ouderdom gelaten over zich heen laat gaan, overigens telt zijn gelatenheid ook voor mij. Zijn gevleugelde woorden; ik heb er geen problemen mee!
Nee, natuurlijk niet, denk ik dan, die vrachtwagen slaat jou ook altijd over. Aan de andere kant is het natuurlijk wel zo, dat gezondheid de boventoon moet voeren, maar dat neemt niet weg, dat ik ’s morgens een soort van spiegelfobie ontwikkel. Misschien moet ik op iedere spiegel een groot etiket plakken met de tekst CARPE DIEM.

Laatst was ik weer even in Parijs om mijn roots weer te voelen, waarbij een bezoekje aan Galerie Lafayette altijd op mijn programma staat. Bij de afdeling Dior sprak een verkoper mij aan en vertelde voorzichtig dat hij een prima crème in de aanbieding had, die mij minstens 10 jaar jonger zou maken, vooral goed voor mijn kreukelzone. Bah, dacht ik, deze man heeft ook al in de gaten dat mijn houdbaarheidsdatum bijna verlopen is. Kosten van dit wondermiddel in de aanbieding euro 620. Toch goedkoper als je wederhelft plastisch chirurg zou zijn, toch?
Ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat ik ’s morgens in alle vroegte en onder protest, een soort van vermomming aanneem, die lijkt alsof ik een panty van Viola Holt over mijn gezicht heb getrokken. U weet wel hoe dat eruit ziet! Mijn kater trekt zich gelukkig niets aan van mijn vermomming en gemiauwd vrolijk, zonder zich te bekommeren om mijn ochtendlijk kreukelzone. Samen zien we het licht worden en het craquelé heeft is enigszins gladgestreken. Ach, ik houdt het maar op Carpe diem!

© Maydana

Categorieën: Algemeen

13 reacties

Mosje · 18 januari 2009 op 13:43

Maydana88, god meid, ben je al zo oud? Blij dat we je laatste stukje hier nog kunnen lezen.
:lach:

Prlwytskovsky · 18 januari 2009 op 15:00

[quote]die lijkt alsof ik een panty van Viola Holt over mijn gezicht heb getrokken[/quote]

Hoe weet je dat? :eh:

Krasblog · 18 januari 2009 op 16:57

Er zijn zoveel mensen die ik ken, maar ook op televisie, die ik juist mooier ben gaan vinden naarmate ze ouder werden.

Accepteer het gewoon want aan één Marijke Helwegen hebben we wel genoeg. Zo wil je toch niet worden?

Laat het gewoon gebeuren.

Krasblog

Maydana88 · 18 januari 2009 op 17:17

Daar zeg je een waar woord! Dit artikel was overigens cynisch bedoeld, zelfspot! Je moet er niet aan denken een kloon te worden van Marijke Helwegen, dan vlucht mij wederhelft naar een onbewoond eiland. ( overigens ben ik geen 88 maar hoop het wel eens te worden). Compleet met een gerimpeld lijf en gezicht, waarbij ik de herinnering koester een prachtig leven te hebben geleefd.

Ma3anne · 18 januari 2009 op 18:34

Ik vind het een grappig stukje. En toch wens ik je toe, dat je er op een dag geen punt meer van maakt. Het woord kreukelzone gebruik je net een paar keer te vaak. Daarmee haal je de grappigheid onderuit, vind ik. Dan wordt het jezelf naar beneden halen. En dat is toch nergens voor nodig?

Gewoon blijven lachen en al veroorzaakt dat misschien nog meer rimpels, ze wijzen in elk geval naar boven en niet naar beneden.

Groetjes,
Ma3anne, ervaringsdeskundige. 😉

Anne · 18 januari 2009 op 19:36

Hier en daar beetje stroef geschreven en iets te veel herhalingen, maar leuk behandeld thema.

Kotsveulen · 18 januari 2009 op 21:28

Nou ben ik niet echt een voorstander van het aanwijzen van spelfouten, maar…

[quote]gezicht, over de rest maar niet te spreken.[/quote]

[quote]hier hangt ook al een spiegel en verteld mij dat[/quote]

[quote]Ik weiger, om de nalatenschap van de over mij heen gewalste ‘vrachtwagen’ waar te nemen.[/quote]

[quote]Bovendien constateer ik, dikke en bijna dichtgeslagen ogen, [/quote]

[quote]een akelig klein beestje, virus genaamd die mij via allerlei omwegen heeft bereik[/quote]

[quote]snip verkouden![/quote]

[quote]De pakken tissues waren niet aan te slepen en ik kreeg het zo koud, alsof ik expres in mijn nachtjapon buiten op het terras was gaan zitten om te checken of het echt wel zo koud was, als de weervrouw had verteld.[/quote]

[quote]Waarom is mijn wederhelft geen beroemde plastische chirurg, waar ik gratis elke maand naar toe kan om liften, corrigeren en zuigen kan laten verrichten.[/quote]

[quote]Bah, dacht ik, deze man heeft ook al in de gaten dat mijn houdbaarheidsdatum bijna verlopen is.[/quote]

[quote]en gemiauwd vrolijk[/quote]

[quote]mijn ochtendlijk kreukelzone[/quote]

[quote]en het craquelé heeft is[/quote]

[quote]ik houdt[/quote]

Ik vind het echt veel en veel teveel -en dit is nog niet eens alles. Voor mij werd het er enorm stroef en hier en daar zelfs onleesbaar door. Zonde, want ouder worden is iets dat iedereen elke dag meer parten speelt. Herkenbaarheid troef dus. Gemiste kans? Wellicht…

lisa-marie · 19 januari 2009 op 09:21

Hij is leuk , ik zie er de humor wel van in.
Alleen had ik de laatste alinea weggelaten daardoor wordt het sterker vind ik.

doemaar88 · 19 januari 2009 op 09:40

Vond ‘m hier en daar wat stroef, maar het onderwerp is erg leuk 😆

axelle · 19 januari 2009 op 12:54

Hihi, ik heb nu al een spiegelvrees en ik ben nog maar 18. :p

axelle · 19 januari 2009 op 12:56

Voor mensen als jij heb ik echt RESPECT. Hier een foutje, daar een foutje, jaaa vééél foutjes! En dan maar allemaal lekker ‘quoten’. Ik begrijp je frustratie maar trop is te veel nah.

Kotsveulen · 20 januari 2009 op 00:17

Eh? Ik kan geen chocolade maken van wat je zegt, maar ik neem aan dat je cynisch probeert te zeggen dat ik het niet had moeten citeren?
Feit blijft dat het sterft van de taalfouten en dat maakt het soms praktisch onleesbaar. En ik heb er een aantal onder elkaar gezet, in plaats van te zeggen ‘gut meid, veel foutjes hoor’. Stukken duidelijker. 😉

Mien · 20 januari 2009 op 11:15

En dan heb je het nog niet eens gehad over oude luchtjes. Dat belooft. :hammer:

Leuk onderwerp. Werkt altijd.
Jammer alleen van de vele taalfouten.

Mien

Geef een antwoord