‘Laat Kitty maar niet buiten vandaag, hoor.’ zei mijn vrouw op oudjaarsdag. ‘Het is nog ochtend, maar buiten zijn ze nu al aan het knallen met vuurwerk.’ Alhoewel onze kat zich niet veel van het lawaai van knallende rotjes en gillende keukenmeiden lijkt aan te trekken, heeft ze die dag alleen het huis van binnen gezien. En terwijl Kitty op de bank in de woonkamer haar roes uitsliep, kwam een andere poes in het nieuws: Luna uit Amersfoort. Liefhebbers van vuurwerk hebben het knalgoed in het achterste van dit dier gedouwd alvorens het te laten afgaan. Luna heeft dit incident niet overleefd.

 

Ontelbare berichten van geschokken Facebook-gebruikers volgen op mijn timeline. Een speciale pagina op hetzelfde internetmedium wordt opgezet om de verstrekkende gevolgen voor het leven van dit onschuldige huisdier wereldkundig te maken, maar tijdens de voorbereidingen van deze column is de betreffende pagina uit de lucht gehaald, naar men vermoedt door de massale toestroom van mensen. Het baasje van Luna heeft in de directe woonomgeving flyers verspreid aan buurtbewoners, ter bescherming van andere poezen die hetzelfde zou kunnen overkomen. In Nederland spreekt iedereen van een schande.

 

Ik was acht jaar oud toen ik onder begeleiding van mijn veel oudere neef in de tuin voor het eerst een rotje aan mocht steken. Eerst deed hij het voor. Hij ontstak het lontje achterin de tuin, rende snel terug naar de tuindeur en wachtte daar de knal af. En zo heb ik het ook geleerd: aansteken, weghollen en vanaf een afstand toekijken hoe het vuur zijn werk doet. Ik heb er de lol eigenlijk nooit van ingezien. En Luna kon niet eens weghollen. De dreiging achtervolgde haar tot op het bittere eind.

 

Net als iedereen vraag ik me af wat er door het hoofd is gegaan van de dierenbeulen die dit op hun geweten hebben. Precies, meervoud. Alhoewel het onderzoek van politie Midden-Nederland in samenwerking met de Dierenpolitie dit nog moet uitwijzen, moet een kat door een of twee mensen vast worden gehouden voordat weer een ander het voor dit dier dodelijke vuurwapen kan plaatsen. Maar of het nou wel of niet meerdere personen zijn geweest, ik walg alweer van het idee als ik dit opschrijf. Ik hoop dan ook dat voor Luna’s eigenaar de verwerking van het verlies voorspoedig zal voorlopen en dat de vele steunbetuigingen van mensen die met Luna meeleven, daarbij kunnen helpen.

 

Kitty wordt wakker, loopt langzaam naar me toe en likt met haar tongetje van schuurpapier liefdevol over mijn linkerhand. Ze heeft geen idee wat er aan de hand is, maar lijkt mijn verdriet aan te voelen.


Menno

Schrijven is naar het toilet gaan. Als je moet dan ga je en als je niet moet dan ga je niet.

6 reacties

Mien · 3 januari 2014 op 12:17

Luna naar de maan. Goed dat je Luna hier een tweede leven geeft. Het is diep triest wat er gebeurd is. Ik hoop dat ze de daders nog vinden en dat ze gestraft worden. Goed geschreven column. Welkom hier.

Yfs · 3 januari 2014 op 12:52

Hello Kitty!! en welkom op CX 😉

Echt zo’n column waarvan je bij het lezen van de eerste alinea al in de gaten hebt dat je als lezer de eindstreep zult halen.

Aan afgrijselijk gebeuren wat je zeer treffend hebt beschreven. Qua titel denk ik dat alleen ‘Luna’ sterker uit de bus had gekomen.
Overbodig om te zeggen dat de daders van mij hetzelfde lot mogen ondergaan als Luna. Mooi dat je afsluit met de warmte van Kitty.

Ik lees dat je schrijven net zoiets vindt als naar het toilet gaan!! Gezien deze column wens ik je een regelmatige stoelgang toe!! 😉

Bitchy · 3 januari 2014 op 13:15

Ik heb bewust alles weggeklikt wat met Luna te maken had, kon het gewoonweg niet aanzien. Nu toch over Luna gelezen, ik ben gewoon misselijk van boosheid.

Welkom op CX!

(Goed geschreven, btw) 😉

Meralixe · 3 januari 2014 op 13:46

Welkom op column x. 🙂

Maar he Schrijven is naar het toilet gaan. Moet dat niet zijn Schrijven is ALS naar het toilet gaan? 🙁

Goed, dit kun je nog aanpassen.

Tja, anders mooi geschreven hoor. Ik heb dus begrepen dat deze triestige gebeurtenis zich ergens in Nederland heeft voorgedaan. Mooi hoe je het ene verhaal tegenover het andere plaatst.
En he… Die dikke witregels, daar sukkelt elke nieuwkomer mee. Niet erg hoor. :-))

SIMBA · 3 januari 2014 op 13:53

:yes:

Ferrara · 3 januari 2014 op 16:18

Rotstreken zijn het en ze worden ieder jaar weer uitgehaald.
Menno was hier al eerder, hij schrijft alleen als het moet. Blijkbaar hoeft het van hem niet vaak. Voor CX is dat wel jammer.

Geef een antwoord