Ik sta weer eens te wachten. De tijd gaat nog langzamer dan de wijzers van mijn antieke horloge. Antiek omdat hij al teveel van deze situaties heeft meegemaakt. Je zou bijna verwachten dat hij van wachten sneller zou slijten. Helaas. Ik moet het nog even volhouden met deze oude. Eigenlijk is het helemaal niet erg. Hij is oud, maar hij hij weet wie ik ben, hij heeft mij meegemaakt in allerlei situaties. Wachten op een vriendinnetje om samen met haar te gaan spelen in de zandbak. Zandkastelen bouwen. Je horloge werkte maar al te goed als je op haar stond te wachten, maar als het tegen etenstijd liep was je prompt vergeten hoe je moest klokkijken, of dan was plotseling je batterij op.

Hoe die batterij het al die jaren al volhoudt is mij een raadsel. Een raadsel dat zich als een aorta op DominoDay door mijn leven kronkelt, af en toe dreigt te stoppen, maar altijd op tijd herstelt.

Stom eigenlijk, hoe een batterij je hoop kan geven. Het is ook wonderbaarlijk dat iets je al jaren niet in de steek laat, dat je al de helft van je leven kunt bouwen op een klein, rond, zilver kleurig stukje energie. Ik zou willen dat er meerdere dingen zijn in je leven waar je zo op kunt bouwen.

Maar goed, ik sta dus te wachten, en mijn gedachten dwalen af. Gebeurt wel vaker. Er is niets tegen te doen, er zijn ook geen medicijnen voor of wat dan ook. Niet alles is op te lossen door er een lading Ibu, Sari of Para in te gooien. Was het maar waar. Dan had ik zogenaamd elke dag hoofdpijn en had ik een pillendoodje voor elke dag, in plaats van per week. Maar ik moet het op eigen kracht doen, en dat lukt me aardig.

Mijn vriendin laat nog op zich wachten, maar eigenlijk ben ik niet anders gewend. Ze is altijd druk, heeft enorm veel vrienden, en vergeet mij nog wel eens. Dat gebeurt wel vaker, en niet alleen bij haar. Dat doen meer mensen. Mensen vergeten soms dat ik besta, en dat snap ik. Ik ben ook geen bruisende persoonlijkheid, ik straal geen levenslust of energie uit. Ik ben een dromer en een denker, geen doener. Ik heb alle tijd voor jou, maar jij helaas niet voor mij.

Dus net zoals tijdens de rest van mijn leven dood ik nu ook de tijd door te dromen. In dit geval droom ik hoe het vroeger was. Mijn moeder zei altijd dat vroeger alles mooier was. Ik denk dat ze niet doelde op de jaren 60 waarin zij leefde, maar op de tijd dat je kind was. Die tijd was ook mooier. In die tijd was men nog jaloers op mijn mooie, roze Minnie Mouse horloge, nu lachen ze me uit. Ze moesten eens weten, dit horloge liet mij nog nooit in de steek. In tegenstelling tot mijn omgeving.

Categorieën: Algemeen

10 reacties

SIMBA · 3 maart 2009 op 20:23

[quote]een pillendoodje[/quote]
Tsja…. 😕

phoebe · 3 maart 2009 op 20:29

Ik weet het, ik weet het!!!!!!!!!!!!!!

Maar ik zit op een Engelse laptop te werken zonder Nederlandse spellingscontrole.. en dan schieten dat soort foutjes er wel eens doorheen..

Dus voor iedereen die het ziet en zich er aan ergert, sorry, ik ben niet perfect, niemand is perfect!!

Ik doe mijn best om leuke dingen te schrijven en soms staat er een stomme fout in..

Erger je liever aan de crisis ofzo.. als iets irritant is is het dat wel..

Garuda · 3 maart 2009 op 20:40

Het leven wordt weergegeven in tijd terwijl het leven tijdloos is.

Dat is mijn kijk op mijn horloge.

Liever wil ik zonder de verplichtingen die het met zich mee brengt, maar zonder onderbroek ga ik ook de deur niet uit.

:duimop:

Mosje · 3 maart 2009 op 21:29

Eigenlijk een warrig stukje, maar wonder boven wonder past dat goed bij het onderwerp van je stukje, waardoor ik het met plezier gelezen heb.

maurick · 4 maart 2009 op 01:41

Voordat je een stukje opstuurt, lees je het door. Mocht je dan een foutje over het hoofd zien, is dat niet zo erg. Pillendoodje zou trouwens ook een leuke woordspeling kunnen zijn. 😀

Ma3anne · 4 maart 2009 op 08:52

Ik vind het een heerlijk warrig luchtig stukje, met toch wel een onderlaag die fascineert.

[quote]Ibu, Sari of Para [/quote]
Hier moest ik over nadenken. :stom:

[quote]pillendoodje[/quote]
Door typfouten ontstaan vaak de mooiste nieuwe woorden. Dit is er zo een.

lisa-marie · 4 maart 2009 op 15:53

Al je horloges gewoon bewaren.
Niets is zo ongrijpbaar als de tijd.
Beetje warrig maar wel met plezier gelezen 😀

LouisP · 4 maart 2009 op 17:02

P,
er zitten weer enkele passages in die ik echt goed vind. Als voorbeeld de voorlaatste alinea.
En dat pillendoodje vind ik zo slecht nog niet.

groet,

L.

Mien · 5 maart 2009 op 10:27

Mooi vervlochten gedachtengangen in een mengeling van gevoel en aardse tijd.
Alleen de titel en de slotalinea vind ik niet sterk. Je houd teveel vast aan de naam van je horloge.

Mien

doemaar88 · 5 maart 2009 op 15:43

Warrig, maar mooi geschreven

Geef een antwoord