Niets, totale leegte is wat momenteel mijn geest vult. Het leven kabbelt voort met de gestaagheid van een bergbeekje in de late zomer. De dingen gaan zoals ze gaan en komen zoals ze komen, en ik heb er vreemd genoeg momenteel vrede mee. Normaal ben ik een persoon die altijd op het randje leeft van alle scala’s aan emoties die een mens kan ervaren en beleven. Het is vaak zwart /wit maar ingekleurd met alle nuances die zich daartussen bevinden. Nu kan ik niet zeggen dat er geen dingen zijn die zich afgespeeld hebben in mijn recente leven, die geen stof tot schrijven zijn geweest. Een nieuwe relatie en verandering van werkgever na 23 jaar zijn toch feiten die normaal gesproken, en tot voor kort ook bij mij, genoeg stof tot schrijven opleveren.
Wat is dan toch deze algehele gelatenheid die zich van mij meester heeft gemaakt? Worden de scherpe randjes naarmate het vorderen der leeftijd, gepolijst door levenservaring. Of is het niet vertellen van een verhaal, ook een manier om het verhaal te vertellen.
Moet een schrijver, of persoon die zich daarvoor door vindt gaan, ten alle tijden altijd een verhaal vertellen of op gezette tijden ook de stilte kunnen koesteren. Of is het meer de vraag voor wie vertellen wij een verhaal, en zijn onze lezers altijd geïnteresseerd.
Het valt mij op dat hetgeen wij hier dagelijks “neerkalken” altijd door hetzelfde selecte groepje van commentaar wordt voorzien. Betekend dit dat het door de rest van de lezers niet interessant gevonden wordt, of zijn de commentaar gevende gevoelsmatig meer betrokken. Moet een verhaal je persoonlijk raken, je gevoelswereld binnentreden en zich daar nestelen, of kan je vanaf een afstand objectief iets lezen en er toch een mening over hebben.
Nu heb ik met enkel wat vragen, eigenlijk niets verteld maar toch een verhaaltje geschreven. Dan rest mij toch de vraag, roept dit vragen op bij een ieder die dit leest. Prikkelt, irriteert of boeit dit en zo ja waarom. Oftewel moet er ten alle tijden gesproken worden of is zwijgen nog steeds goud.
34 reacties
Mien · 29 juli 2010 op 11:35
De kern van je betoog en vraag zit in de eerste zin.
De verwijzing naar slordige spelfouten laat ik graag aan iemand anders over.
[quote]Het is vaak zwart /wit maar ingekleurd met alle nuances die zich daartussen bevinden.[/quote]
Behoorlijk grijs.
Verder geen commentaar.
Mien
Chi_Dragon · 29 juli 2010 op 11:46
het prikkelde niet daarvoor mis ik een bepaalde gedrevenheid in je stuk.
Het boeide weldegelijk door de vraagstelling die je aangeeft.
[quote]Moet een verhaal je persoonlijk raken, je gevoelswereld binnentreden en zich daar nestelen, of kan je vanaf een afstand objectief iets lezen en er toch een mening over hebben.[/quote]
Een stuk dat je raakt is gemakkelijker van commentaar te voorzien dan een stuk welke je objectief en van afstand leest. Althans zo werkt het bij mij.
En dat het vaak dezelfde mensen zijn die reacties plaatsen. . .tja dat is overal zo. Het zijn ook vaak dezelfde mensen die een vraag hebben bij de rondvraag in een vergadering, niet iedereen heeft de behoefte om zijn mening wereldkundig te maken.
Dees · 29 juli 2010 op 11:56
Vind het om de een of andere reden een wat naar stukje. Je begint bij jou en so far so good, maar daarna… Alsof er iets afgereageerd wordt. Maar ik kan er niet helemaal de vinger opleggen en misschien heb ik het ook wel mis.
pally · 29 juli 2010 op 14:21
Omdat je twee keer onderstaande uitdrukking gebruikt met taalfouten, wil ik hem wel even verbeteren:
[quote]ten alle tijden[/quote]
moet zijn: ’te allen tijde’
Ik geef toe, een rare uitdrukking.
Je stelt best interessante vragen, maar je weet ze voor mij niet boeiend te brengen. Misschien door gebrek aan relativering, waardoor het wat zeurderig lijkt. 🙁
groet van Pally
LouisP · 29 juli 2010 op 14:27
Chucky,
‘k vind dat ook wel wat ze zeggen. Beetje zeurderig, weinig vuur erin en geschreven zo van “wat zal ik nu eens schrijven..” Maar dat wil niet zeggen dat ik het met weinig interesse heb gelezen. Het gevoel erin herken ik. De vragen die je stelt ook. De laatste alinea prikkelt me wél..
groet,
Louis
Chucky · 29 juli 2010 op 14:36
Taalfouten daar kan ik eigenlijk helemaal niets meer mee. In het begin hadden mensen daar een punt mee omdat ik het eigenlijk nooit naliep, maar nu gooi ik er spellingscontrole overheen en als dat geen fouten geeft dan zend ik het door. Wat meer kan een mens doen?
Valt me wel op dat mensen vaak meer achter een verhaal zoeken dan dat er zit. Ik heb gewoon wat krabbels aan het papier toevertrouwd terwijl ik eigenlijk niets te zeggen had. Daar gaat de boodschap dus over , namelijk moet je ten alle tijden maar iets schrijven om het schrijven. Het gaat dus nergens over en ik heb er geen bedoeling mee of dubbele bodems ingebouwd, maar hier wordt er altijd iets achter gezocht.
Chucky · 29 juli 2010 op 14:40
@Louis : zie mijn commentaar.
Schorpioen · 29 juli 2010 op 15:37
Dit is wat “ze” inschrijven noemen. Je begint en dan komt er wellicht iets dat je uitwerkt tot het echte verhaal(tje). In dit geval is het inschrijfwerk ingezonden. Een goed inkijkje zo.
Chi_Dragon · 29 juli 2010 op 15:47
@chucky
Je geeft in je reply’s aan dat je niks wilde vertellen en dat je niks kwijt wilde. Toch stel je vragen in je stuk waar je dan uiteraard antwoord op krijgt. Lijkt mij een logisch gevolg.
Zelfs een nietszeggende column kan om reacties vragen. Zoals de jouwe dus. Heeft weinig te maken met diepgang zoeken en dergelijke. Ik vind het persoonlijk een beetje denigrerend overkomen dat je dan vervolgens reacties afkapt.
Maar das mijn mening.
Chucky · 29 juli 2010 op 15:55
@chi, zoals je in mijn “verhaal” kan lezen zeg ik dat ik niets te vertellen heb, maar dat ik door wat vragen te stellen toch een verhaal heb. Het gaat mij dus enkel en alleen om de vraag of we altijd maar iets moeten schrijven of dat we ook weten wanneer we moeten zwijgen.
Chi_Dragon · 29 juli 2010 op 16:29
Dan heb ik je verkeerd begrepen. excuus
Mien · 29 juli 2010 op 16:32
@Chucky:
[quote]Ik heb gewoon wat krabbels aan het papier toevertrouwd terwijl ik eigenlijk niets te zeggen had. Daar gaat de boodschap dus over , namelijk moet je ten alle tijden maar iets schrijven om het schrijven. Het gaat dus nergens over en ik heb er geen bedoeling mee of dubbele bodems ingebouwd, maar hier wordt er altijd iets achter gezocht.[/quote]
Wat mij betreft mag je CX best als speeltuin gebruiken hoor, lekker taartjes bakken in de zandbak. Maar … laat de lezer dan ook zo vrij om met zand te mogen gooien.
[quote]Taalfouten daar kan ik eigenlijk helemaal niets meer mee. In het begin hadden mensen daar een punt mee omdat ik het eigenlijk nooit naliep, maar nu gooi ik er spellingscontrole overheen en als dat geen fouten geeft dan zend ik het door. Wat meer kan een mens doen?[/quote]
Uit respect voor je publiek niet zo slordig omgaan met taal en de lezer serieus nemen.
Oftewel: Zelf de spelling en grammatica chucken!!!
De spellingchucker haalt er namelijk niet alle spelfouten en grammaticafouten uit.
Chucky · 29 juli 2010 op 16:43
@mien , sorry maar sinds ik van school ben gegaan is de schrijfwijze en spelling etc van de nederlandse taal ongeveer 1000x veranderd. Ik geef toe dat ik niet altijd weet of iets met een d of met een t is …enzovoorts.
Daarom vertrouw ik dus op een spellingscontrole en toon ik daarmee aan dat ik wel degelijk ermee bezig ben. Je commentaar over het feit dat ik volgens jou de lezer niet serieus neem vindt ik dus beneden alle peil. En dan kan je nog elk commentaar van jezelf afsluiten met een leuke kwinkslag maar hiermee zak je voor mij door het ijs.
Mien · 29 juli 2010 op 17:25
@Chucky:
Gelukkig ben ik in het bezit van een onder-het ijs-zwemdiploma. Overigens is het ook al jaren geleden dat ik dat verworven heb.
Intussen is de zwemkunst ook al 1000 maal veranderd. Watertrappelen heeft me echter geleerd dat ik hulp moet inroepen als ik er zelf niet helemaal uitkom. Hoezeer ik het ook probeer. Vandaar dat ik altijd twee noodhulpvingers boven het water uitsteek.
Wat ik hiermee wil zeggen? Iets leren vraagt inspanning en oefening baart kunst. Beiden gaan je goed af, waarvoor mijn oprechte complimenten.
Een welgemeende tip: mocht je twijfelen aan je spelling of grammatica, vraag dan hulp. Laat het iemand lezen voordat je het doorstuurt.
Succes.
Mien Zwemles
lisa-marie · 29 juli 2010 op 18:47
wilde een lege reactie sturen maar moet blijkbaar iets invullen van de computer.
Waarom een blanco reactie: zoveel zegt het mij dus.
Chucky · 29 juli 2010 op 18:52
@mien,
Het gaat ook om de insteek van heel veel personen hier. Als ik een verhaal lees en iemand heeft een d i.p.v een t geschreven dan kan ik het verhaal en de intentie erachter nog goed vinden, en doet dat voor mij geen afbreuk aan hetgeen de schrijver probeert te vertellen. Er zitten hier echter mijns inziens veel te veel mensen die alleen maar eropuit zijn om mensen neer te halen aan de hand van wat schrijffouten. Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.
Belachelijk om soms commentaren te lezen als : ik ben na de eerste zin al gestopt want er staan schrijffouten in!!! Ga dan lekker gastcollege geven aan de universiteit.
Chucky · 29 juli 2010 op 18:54
@lisa-marie,
Het zegt je blijkbaar zo weinig dat je toch een reactie wilt geven. 😆
Dees · 29 juli 2010 op 19:38
het is vind ik, niet vindt ik… Maar ik begrijp het ook niet. Waarom zo gepikeerd reageren? Mag het alleen maar lof zijn en anders is de ander een wannabe intellectueel met kapsones?
Mien · 29 juli 2010 op 21:15
@Chucky:
Ter leering ende vermaeck: [b][u][url=http://adfedcharleston.com/wp-content/uploads/2009/05/bowling2.jpg]Catch![/u][/b][/url]
Blijf lekker vrolijk verder schrijven op CX en laat je het commentaar al dan niet welgevallen, al dan niet met d, t of dt.
Whatever, just remember:
Inhoud komt met het grijzen der haren én met de jaren van aanwezigheid op deze website.
Mien (met kleurspoeling)
Kwiezel · 29 juli 2010 op 21:23
Chucky, grappig dat er zo ongeveer een record aantal reacties onder een column komt als je er zo nadrukkelijk om vraagt 🙂
Antwoord op je vraag: ik vind het eerlijk gezegd een nietszeggend stuk. Het doet me weinig, omdat je eigenlijk niets vertelt. Iedereen heeft volgens mij zo zijn momenten waarop de emotie minder is of waarop je wat minder levenslustig bent. Sommigen kunnen daar juist prachtig over schrijven, zodat je je gevoel over kunt brengen. Nu denk ik platgezegd alleen maar: tja, kut voor je, deal with it.
Enne een schrijver moet helemaal niks, maar schrijft wat hij of zij zelf wil. Een ander mag daar dan weer van vinden wat hij of zij wil.
‘Neerkalken’ vind ik trouwens ook erg negatief klinken, doet geen recht aan wat er voor het algemeen wordt geplaatst op deze site.
Succes met je moeilijke fase by the way!
DreamOn · 29 juli 2010 op 23:14
[quote] Moet een schrijver, of persoon die zich daarvoor door vindt gaan, ten alle tijden altijd een verhaal vertellen of op gezette tijden ook de stilte kunnen koesteren [/quote]
Ik koester heel vaak de stilte. Maar dat merken de lezers niet. Toch?
De lezers lezen mijn inzendingen en weten niets van de ‘stille tijdperken.’ Hooguit kunnen lezers denken: “Hee, van die schrijver heb ik een tijd niks gelezen!”
Wat je column betreft:
Je lijkt bijna kwaad omdat mensen reageren op je column terwijl je over niets hebt geschreven. De lezers mogen er niks achter zoeken, want het gaat over niets, mogen geen commentaar hebben op taal- en spelfouten terwijl die er wel storend veel in staan, maar Chucky, jij bepaalt toch niet wat mensen mogen zeggen onder jouw column? Dan moet je niks insturen, dan komen er ook geen reacties.
En jouw spellingscontrole op je computer zal het woord ‘vindt’ goedkeuren. Ook als je schrijft: ik vindt. Terwijl dat wel hartstikke fout is. De computer herkent het woord, maar corrigeert geen zinnen voor je.
Mag ik je de makkelijke uitleg geven van het d, t en dt principe?
Nee?
Jammer.
Ik doe het toch. 😀
Werkwoord: lopen
Stam: (ik) loop
Stam + t: (hij) loop[b]t[/b]
Werkwoord: vinden
Stam: (ik) vind
Stam + t: (hij) vind[b]t[/b]
Als je dus een werkwoord als lopen/werken/pakken als voorbeeld neemt, dan kan je niet meer de mist ingaan.
Vind je dat de koffie lekker is?
(Loop je dat de koffie lekker is?)
Hij loopt op straat.
(Hij vindt op straat)
Misschien heb je iets aan deze tips. Maar misschien heb je geen zin om iets te leren op cx, maar dat is aan jou.
Chucky · 30 juli 2010 op 14:10
@Kwiezel,
Jammer dat zo goed als iedereen niet begrijpt waar het om gaat. Ik zit dus niet in een droge fase en heb geen gebrek aan inspiratie. Ik stelde MEZELF alleen de vraag moet je ten koste van alles altijd willen schrijven? Dat schoot me gewoon te binnen toen ik dacht van : hmmm laat ik weer eens iets op columnx doen, maar er toen achter kwam dat ik eigenlijk niets had om over te schrijven. Toen kwam dus vanzelf de vraag bij me op moet ik nu ondanks dat ik eigenlijk niets wil vertellen toch iets schrijven. Het is zo simpel maar iedereen schijnt er ineens erg moeilijk over te moeten doen. Het “verhaal” is dus aan mezelf gesteld.
Chucky · 30 juli 2010 op 14:20
@DreamOn,
Ik ben de eerste die altijd zegt je bent nooit te oud om te leren. Ik word alleen erg moe van dat gezeik over schrijffouten en de daaraan verbonden conclusie dat je dan de lezers niet serieus neemt. Wat nou als je een fantastisch verhaal verteld en je in je haast een paar letters zonder erg verkeerd intikt. Is je verhaal dan ook ineens waardeloos zoals hier zo vaak gezegd word.
Ik tik nu mijn laatste woorden in op google en dan krijg ik de volgende zinnen :
Waarom lachen kinderen, als er iets gezegd word
Is Nederland wel zo vol als gezegd wordt
de één dus met een d en de ander met een dt ? Weet jij het nog dan ?
Ik heb toch best redelijk leuke en (in mijn ogen) goede stukken geschreven en daar krijg je zo goed als geen reactie op, maar als ik dan iets schrijf wat minder is dan komt ineens onder elke steen wel een persoon vandaan om me af te branden. Dat stoort mij dus , en niet het feit dat ze geheel terecht wijzen op schijffouten.
Mien · 30 juli 2010 op 14:44
@Chucky:
Nu snap ik de spelfouten van jou.
Je gebruikt Google.
Ik vond dit op wikipedia toen ik ‘google’ googlede in Google:
[quote]Google is genoemd naar het getal Googol. Larry Page, één van de oprichters, was gefascineerd door wiskunde en ‘Googol’. De naam is uiteindelijk ‘Google’ geworden door een spelfout van Larry[/quote]
Waar en spelfout niet toe kan leiden!
Mien Googelt
Chucky · 30 juli 2010 op 14:47
@Mien,
Ik gebruik google niet voor spellingscontrole, dit was gewoon een voorbeeld. Ik schrijf de tekst in word en daar gooi ik de spellingscontrole overheen.
Mien · 30 juli 2010 op 15:11
@Chucky:
Bij deze de 26ste en tevens mijn laatste reactie op jouw column en op jouw reacties.
Ik heb even door jouw andere columns heen gelopen. Qua inhoud en schrijfstijl zitten er een paar hele goede tussen. Je hebt potentie.
Desondanks raad ik je toch aan om wat zorgvuldiger om te gaan met reacties die je krijgt op jouw columns en de gratis adviezen ter harte te nemen. Ze zijn immers goed bedoeld.
Tot slot. Spelling en grammatica zijn niet zaligmakend maar geven wel meer body.
Voor nu heb ik genoeg tijd gestoken in mijn commentaar naar jou. Doe er iets mee, of leg het naast je neer. Whatever, whenever.
Mien
Patrick · 30 juli 2010 op 21:20
…. :stom:
Kok · 31 juli 2010 op 11:53
Je column gaat aan me voorbij als een klaagzang. Een overigens nette klaagzang die schreeuwt: “Ik heb niets te schrijven, maar ik wil het wel hebben”. Daarmee leg je een oordeel neer: een schrijver moet wat te melden hebben.
Dan vraag ik me af waarom, het schrijven op zichzelf is al een doel. Het hóeft ook nergens over te gaan, mits het maar amusant geschreven is – en daarmee bedoel ik dan dat het de lezer vermaakt of ontroerd maar in elk geval grijpt.
Dat ík schrijf, is maar om één reden en dat is dat ík schrijven wil. Redelijk egoïstisch misschien maar als ik dat een beetje leuk verpak, zal een lezer daar geen bezwaar tegen hebben.
Schrijven is een individuele bezigheid. Al sinds ik een kleine jongen was, ben ik er mee bezig. Ik had een vlakgom, een potlood en een passer: materiaal genoeg om de avonturen van Sammy Stuf, Pieter Passer en hun kornuiten te beschrijven. Het ging allemaal vanzelf. Ik hoefde er niets voor te doen, het was er gewoon. Mijn zus vond op mijn 9e dat ik wat mee moest doen, op mijn 42e geef ik er pas gehoor aan en stel ik mijn schrijfwerk beschikbaar voor iedereen die het lezen wil.
Dat vraagt van mij als schrijver respect voor die onbekende lezer. Leestekens en correct taalgebruik zijn mijn bewijs mijn lezer serieus te nemen en in ruil daarvoor zal ik reactie van die lezer krijgen. Ik ben verantwoordelijk voor hoe een lezer door mijn tekst gaat, of ie moet ploegen, ploeteren of als een vis in het water door mijn hersenspinsels klieft.
Dat is de reden dat ik zo let op correct taalgebruik, grammaticale misstanden enzovoort. Niet uit taalkundig purisme, maar uit respect voor mijn lezer.
Zo, mijn beste, heb je van mij nu een reactie gekregen die verder gaat dan [i]’t is niets[/i]. Dat is een te gemakzuchtig antwoord in mijn ogen en je hebt er niets aan. Misschien dat je met mijn antwoord ook niets kan, maar strikt gezien beste kerel, is dat jouw probleem. Succes met het oplossen daarvan.
Chucky · 31 juli 2010 op 12:46
@Kok,
Ik heb je uitgebreide reactie gelezen en moet helaas concluderen dat ook jij het niet begrijpt. Nogmaals voor de allerlaatste keer, ik stel mezelf de vraag of je ten alle tijden moet schrijven. Ik zie hier soms stukken dat mensen bij wijze van spreken schrijven over hoeveel centimeter de kamerplant gegroeid is , of hoe de rode tjiep tjiep fantasieparkiet zo mooi fluit. Daarom en vanwege het feit dat ik mezelf afvraag of ik toch iets moet schrijven als ik niets te melden heb, heb ik het stuk geschreven. Is dit nu zo moeilijk te begrijpen?
Je commentaar op schrijffouten als zijnde dat je geen respect voor je lezer hebt is in mijn ogen ook weer tenekrommend. Ik kijk al mijn stukken na en als ik geen fouten zie, gewoon omdat ik een mens ben en geen taalkundige, dan gooi ik er nog een keer spellingscontrole overheen. Als daar dan ook geen fouten uitkomen dan stuur ik het in. WAT MEER ZOU IK NOG MOETEN DOEN DAN ?
Ik heb respect voor je inzending en het feit hoe je zelf e.e.a doet, maar toon ook dat respect naar een ander toe. NOGMAALS ik neem iedere lezer serieus en stuur niet expres een stuk met fouten in dus wek dan niet die suggestie.
DreamOn · 31 juli 2010 op 13:00
Ik doe nog één poging. Zucht.
Als niemand jouw column begrijpt, dan ligt dat niet aan de lezer maar aan de schrijver. Die conclusie mag je rustig trekken als alle reaguurders met ongeveer dezelfde reacties komen.
Qua taal- en spelfouten: hou nou toch eens op met je Google! Spellingscontrole gaat over fout geschreven [b]woorden.[/b]
Als jij schrijft: fotograveren in plaats van fotograferen, dan zal er een rood golfje onder het woord verschijnen, omdat je het woord als zodanig verkeerd hebt opgeschreven.
Als jij schrijft: Ik wordt hier niet goed van! Dan is het fout, want word moet niet met dt, maar de spellingscontrole herkent het woord. Er worden geen zinnen, maar woorden bekeken door de spellingscontrole. Snap je dat?
Het is beter om je column aan andere mensen te laten lezen. Normaal gesproken bied ik de schrijver dan aan om zijn column naar mij te sturen. Niet dat ik de wijsheid in pacht heb, maar ik ben meestal bereid om het werk van anderen te lezen en eventueel te corrigeren of met tips te komen.
Maar met jou ben ik wel klaar. Jij vertoont zulk een eigenwijs betweterig gedrag, dat ik daar mijn energie niet meer aan wil verspillen.
Waarom plaats je trouwens columns op een site waar mensen op elkaar reageren en dat niet alleen, maar elkaar ook feedback geven. Ik schrijf hier nu vier jaar en heb enorm veel geleerd, dankzij de kritieken die ik heb gehad. En waar ik dus ook wat mee deed. Nog steeds trouwens. Jij staat absoluut niet open voor feedback. Oké, prima. Dan zal ik niet meer reageren.
Dit was dan ook de laatste reactie van mij op columns van jou.
Chucky · 31 juli 2010 op 13:24
@DreamOn,
Je kent mij ? je weet wie ik als persoon ben en waar ik voor sta in dit leven ? Oordeel dan ook niet over enkel een stuk op een internetsite. Ik ben geen persoon die ja en amen zegt op alles, dat klopt. Maar je zal mij nooit iemand zien afbranden zonder reden.
Voor een persoon als Louis heb ik respect want die verpakt zijn commentaar altijd met respect naar de persoon toe en geeft altijd een positief tintje aan zijn commentaar.
Maar aangezien ik niet de hele wereld als vriend wil hebben aanvaard ik je belofte graag.
arta · 31 juli 2010 op 13:36
Ach, de meeste schrijvers schrijven om gelezen te worden. Met meer dan 250 hits en 32 reacties lijkt mij die missie in ieder geval geslaagd, al is de manier waarop dan misschien wat minder…. 😀
Chucky · 31 juli 2010 op 13:37
@Arta, 😉
Kok · 31 juli 2010 op 18:46
Mmm, ik geloof dat ik zo’n verschrikkelijk nijdige reactie niet verdiend heb, maar goed.
Laat ik eens minitieus door je reply heen gaan en zover mogelijk zonder azijnzuur te gebruiken je een antwoord geven.
[quote]Nogmaals voor de allerlaatste keer, ik stel mezelf de vraag of je ten alle tijden moet schrijven.[/quote]
Prima. Stel jezelf die vraag en als het antwoord je bevalt, deel het of deel het niet. Als je niet over niets wil schrijven dan doe je wat 90% van de wereld doet: niet schrijven. Wil je wel schrijven, schrijf dan vooral over wat [i][b]jou[/b][/i] bezig houdt. Als dat de groei van een kamerplant is of het gefluit van een rode tjiep tjiep fantasieparkiet – dan lijkt me dat prima. Mits het jóu maar bezighoudt. Dat is en blijft het antwoord wat ik je geef.
Schrijven komt voort uit een behoefte om te willen schrijven. Voel je die behoefte niet, wel beste Chucky, hang je pen aan de wilgen en schrijf niet meer. Het is een vrij land.
[quote]Je commentaar op schrijffouten als zijnde dat je geen respect voor je lezer hebt is in mijn ogen ook weer tenekrommend.[/quote]
Mijn commentaar was niet gericht op jou, maar op [i]mijn[/i] overwegingen om op spelling en correct taalgebruik te letten. Ik heb niets geroepen over jouw mate van het nederlands (on)machtig zijn. Jouw reactie op mijn antwoord geeft dus aan dat je zoekt – je vult de aanvallen zelf in en legt die dan vervolgens met een woedende zin in mijn mond. Gelukkig ben ik een redelijk relaxte persoon die dan gelijk aan de natuur moet denken. Met name het vruchtje van de eikeboom komt dan in gedachten en dat werkt zeer rustgevend.
[quote] Ik kijk al mijn stukken na en als ik geen fouten zie, gewoon omdat ik een mens ben en geen taalkundige, dan gooi ik er nog een keer spellingscontrole overheen. Als daar dan ook geen fouten uitkomen dan stuur ik het in. WAT MEER ZOU IK NOG MOETEN DOEN DAN ?[/quote]
Nederlandse les nemen? Een andere spellingschecker gebruiken? Zoals het groene boekje of de Van Dale?
Los van deze vrij flauwe adviezen: leer van de commentaren en ga niet op een of andere hoge zetel zitten. Wil je je gelijk? Prima. Zal ik er een strikje omheen doen? Of kan het zo mee?
Ondanks het villeine in je antwoord en in je mail kan ik je zeggen dat je alleen maar iets kunt leren wanneer je luisteren wilt en ik krijg de indruk dat ondanks je idyllische geluk je zo onwillig bent om de antwoorden te lezen voor wat het zijn, alsof je alleen gelijkgestemde meningen zou willen verkrijgen. Daar leer je niets van.
Je stukje ging over niets – en dat is het ook. Wat je zaait zul je oogsten. Als wat je oogst je niet bevalt, had dan wat anders gezaaid. En geef je lezers niet de schuld van het missen van de bedoeling want dan heb je gewoon waardeloos geschreven.
En voor je nu weer met een dubbelloops in het wilde weg gaat schieten:
[quote]Moet een verhaal je persoonlijk raken, je gevoelswereld binnentreden en zich daar nestelen[/quote]
Volmondig ja.
Nog even een laatste ter afsluiting:
[quote]… stuur niet expres een stuk met fouten in dus wek dan niet die suggestie[/quote]
Deze vind ik kwalijk. Kun je een tekst quoten waarin ik je hiervan beticht?