Bij de balie van de bibliotheek sta ik te wachten tot ik aan de beurt ben.
Voor mij staat een man van een jaar of zeventig. Hij gebaart naar de bibliothecaresse en vervolgens wijst hij naar de voordeur. Daar staat de leenrollator eenzaam op post. Aan haar gezicht is te zien dat ze geen idee heeft wat er met de gebaren wordt bedoeld. De man houdt zijn armen wat hoog en gespreid en maakt bewegingen met zijn hoofd van rechts naar links. Hij brengt zijn linkerhand naar de rechter en spreidt opnieuw zijn armen. Duidelijke taal zou je zeggen. De medewerkster haalt haar wenkbrauwen en schouders op en zegt: “Ik begrijp u niet.”
De klant begrijpt haar wel en onverstoorbaar herhaalt hij zijn gebaren en wijst opnieuw naar de voordeur. “Oh, u bedoelt de brievenbus”, zegt de dame en beent weg. De gebarenmaker, die minstens twee hoofden kleiner is, dribbelt met kleine pasjes in haar kielzog mee en knikt bevestigend als ze de brievenbus leeghaalt. Onderweg naar haar werkplek ordent ze alvast de stapel en terug aan balie heeft ze gevonden waar de klant voor komt. Ze haalt een krant met Arabisch opschrift uit de plastic verpakking en hij neemt hem met een glimlach en een kleine buiging in ontvangst.
Opgewekt schuift hij aan bij de andere krantlezers aan de leestafel. Nu maar hopen dat er uit het land van herkomst goed nieuws is. Ik kijk nog even naar hem en vraag mij af welk land het is. Is er daar vrede of staan ze elkaar naar het leven? Nou ja, hij zit in elk geval warm en veilig achter zijn krantje.

“Wat kan ik voor u doen?” Ik schrik op en stel, zonder gebaren, mijn vraag.

Categorieën: Algemeen

Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

11 reacties

Yfs · 7 oktober 2012 op 09:23

Grappig… een momentopname op papier gezet. Doch, niet echt een column om nou een kop koffie bij in te schenken en een homp gevuld speculaas bij af te snijden wat ik zo graag doe (op de zondagochtend).

Ik had een wat uitgebreidere omschrijving verwacht wan de bibliothecaresse. Was het er eentje met zo’n strenge bril, of was het zo’n ongeinteresseerd, kauwgom knauwend jong ding?
De woorden ‘klant’ en ‘gebarenmaker’ doen afbreuk aan een aandoenlijk oud mannetje. De laatste zin had je denk ik makkelijk weg kunnen laten, alhoewel ik nu wel nieuwsgierig ben wat jouw vraag was.

Kortom, een lief, klein onderwerp waar volgens mij veel meer uit te halen is. 😉

arta · 7 oktober 2012 op 10:16

Ik vind dit soort stukjes geweldig. Heel klein geschreven, veel aan de verbeelding overlatend!

SIMBA · 7 oktober 2012 op 10:39

Ik vind “observatie-stukjes” erg leuk, gewone dagelijkse ontmoetingen die eindigen in lekker leesbaar verhaaltje. Heerlijk! (ook zonder speculaas 😀 )

Libelle · 7 oktober 2012 op 11:01

Precies goed zo Ferrara, in mijn beleving.
Ik ken bieblieöteekaressen, ze lenen altijd het eerst de mooiste boeken en leveren ze in met koekkruimels tussen de eerste 10 pagina’s.

Ferrara · 7 oktober 2012 op 12:14

Yfs, de vinger op twee twijfelplekken: te lief…dat hoor ik hier wel vaker, maar het lukt me niet echt om uit die stand te komen. Misschien is het de stijl die mij het beste past.
En de “worsteling” om niet telkens in dezelfde term te vallen en daar dus niet de goede keus in kunnen maken.

Yfs · 7 oktober 2012 op 12:35

haha Ferrara, ik zit met een zelfde tweestrijd euvel, qua commentaar geven dan. Wellicht ben ik te kritisch en vaak te snel ( lees : enthousiast) Als ik dan Arta lees die het heeft over ‘aan de verbeelding overlaten’ denk ik Verdorie… ze heeft helemaal gelijk! Wat een heks ben ik ook!!!
Dus ik zou zeggen, gewoon lekker in ‘diezelfde stand’ blijven staan! :duimop:

pally · 7 oktober 2012 op 15:29

Mooi miniatuurtje, Ferrara.

groet van pally

Fem · 7 oktober 2012 op 18:57

Niks te lief, dit momentje…

Wat ik vooral erg knap vind, is dat jij zijn gebaren wel begreep 😉

Sagita · 8 oktober 2012 op 02:26

Nou duidelijke taal??? Ik ben bang dat ik ook niet in de wieg gelegd ben voor bibliothecaresse – alleen het woord al- ! Niettemin vind ik het weer een heerlijk stukje voor b.v. op een scheurkalender!
Groet Sa!

JanBontje · 8 oktober 2012 op 09:09

Mooi stukje. Alsof je een vergrootglas gebruikt hebt om zo’n kleine maar belangrijke en betekenisvolle gebeurtenis aan ons te laten zien…

Meralixe · 8 oktober 2012 op 12:41

Yfs, ik dacht dat U op zaterdagmorgen bij ‘muziekinstrumenten’ reeds een kop koffie met een homp speculaas had verorberd…
En,,,he,,, inderdaad Ferrara, naar mijn mening (en maatstaven) een nog al korte column. Doch kan ik het waarschijnlijk niet zoals U, dat neerzetten van een momentopname. Weet U wat, ik zal het als vorm van uitdaging eens proberen!!!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder