Brainstormen over het oppakken van nuttige bezigheden is niet echt verstandig. Tenminste, in mijn geval levert dat vooral een weinig hoopgevend wereldbeeld op. Ik heb het dan natuurlijk over de manier waarop ik in m’n levensonderhoud wil voorzien. Kijk, wat privé bezigheden betreft is het niet zo moeilijk. Mezelf bezighouden, tussendoor kinderen opvoeden, de kat eten geven.. Zonder uitzondering allemaal dingen die nuttig zijn. Nuttig werk is daarentegen niet te vinden.

Het werk dat ik nu doe heeft in die zin nut dat de clienten waar ik mee werk bezig gehouden worden en soms genoeg leren om het activiteitencentrum als opstapje naar al dan niet betaald werk achter zich te kunnen laten. Aan de andere kant zou je kunnen twijfelen over het nut van diverse verplaatsingen richting een gebouw. Maar goed, ik heb dus wel het idee dat ik sociaal gezien wel zinnig werk doe.

Maar toch loop ik wel eens aan wat anders te denken. Iets meer vrije tijd met een min of meer gelijk salaris trekt me wel aan, iets meer m’n eigen dag indelen ook.. Zeg maar in het algemeen werk dat niet al teveel in de weg zit van écht belangrijke zaken zoals het gezinsleven. Maar dan wil ik me wel nuttig voelen. En daar zit de crux.
Commerciële of financiele fucties vallen eigenlijk onmiddelijk af. Senior staff consultancy sales manager ofzo. Klinkt goed, maar als een functie een engelse naam heeft terwijl ik gewoon kaaskop ben dan kan ik dat alvast nauwelijks serieus nemen. Gewoon chef of hoofd ofzo. Baas desnoods. Laat maar. In ieder geval vind ik volk dat produkten aan de man wil brengen die de consument (en ik zeker) niet wil hebben eigenlijk uitschot.

Ik heb een beetje het idee dat veel werk bestaat omdat er bepaalde bestuurlijke of economische regels zijn die een bepaalde bezigheid zo ingewikkeld maken dat je ervoor moet leren. Kijk naar een salaris. In principe betaald de baas een x bedrag aan zijn werknemer voor bepaalde werkzaamheden. Simpel zat lijkt me. Maar nee, er zijn heffingen, schalen, percentages, mitsen, maren en indienen en voor je het weet is via een uiterst ingewikkelde rij cijfers het interessante bedrag linksboven afgekalft tot een soort fooi rechtsonder. Mij geeft het dus een beetje het idee dat mensen met zinloos werk (de bedenker van de regels) zomaar een compleet zinloze tak van arbeid in het leven hebben geroepen. En die moeten uiteindelijk allemaal betaald worden door mensen die écht werken. Het kan zo makkelijk. Je krijgt X, betaalt nog wat aan belasting en houdt Y over. Zelfs als je een minimum inkomen als drempel invoert kan iedereen met een succesvol afgesloten basisschool opleiding een dergelijke salarisadministratie onderhouden.

Nee, uiteindelijk is er niet zoveel zinnig werk. Een arts natuurlijk, maar daar moet ik nog 6 jaar voor leren. Bakker kan ik ook worden maar dat houdt vroeg opstaan in. Boer kan ook maar dan heb je nog maar weinig vrije tijd over, mensen amuseren met bijvoorbeeld muziek lijkt me leuk maar dan moet ik zinloze muziek bobo’s overtuigen van talent en aan overtuigingskracht ontbreekt het vaak.

Misschien moet ik maar blijven zitten waar ik zit. Wat werk betreft. Als dit huis verkocht is wil ik wat kleiners, goedkopers vooral, met wat grond er omheen zodat ik minder voor een baas hoef te werken en dan de vrijgenomen tijd kan vullen met het verbouwen van wat groentes, muziek maken, aan motorfietsen prutsen en bloggen.

Categorieën: Algemeen

2 reacties

Avatar

Prlwytskovsky · 12 oktober 2008 op 14:10

Mooie dromen, aan het eind van je schrijfsel. Kan ik mij wel in vinden.

[quote]ik heb dus wel het idee dat ik sociaal gezien wel zinnig werk doe.[/quote]
Maar twee keer ‘wel’ in één zin is mij toch welletjes.

Avatar

Mien · 12 oktober 2008 op 16:12

[quote]voor je het weet is via een uiterst ingewikkelde rij cijfers het interessante bedrag linksboven afgekalft tot een soort fooi rechtsonder[/quote]

Mooie omschrijving van een loonstrookje.

Weer eens wat anders dan een bruine envelop na het aardbeienplukken met op de zak een eervolle vermelding “Meesterplukker: 40 kratjes”

Mien Aardbei

Geef een antwoord