Een goede en zeer gewaardeerde vriend van mij, meer een tweede vader want ik ben er kind aan huis, is een man van het type: ik hou van alle vrouwen. Hij ziet ze graag als lustobject. Maar als puntje bij paaltje komt heeft hij een heel klein hartje en staat hij klaar om, wie dan ook, belangeloos te helpen. Toen hem bekend werd dat de tuin van mijn zus eruit zag als een jungle was er daarom geen houden meer aan. Vrijwillig bood hij aan om als een Tarzan die tuin te temmen. In de natuur bezig zijn was een grote passie van hem en bovendien kon hij, na een eerdere ontmoeting, maar niet ophouden over haar. Dit was zijn kans voor weer een ontmoeting. Hij en ik samen, moesten die tuin maar eens onder handen nemen. En dat hebben we geweten.

Het was hartje zomer. Met ontkleed bovenlijf traden we het strijdtoneel binnen, nog niet wetende wat een wespennest dit was. Het gras kietelde onder onze zweetoksels en vergroeide bomen en struiken verdrukten het hekwerk. Kappen, zagen, hakken en timmeren. En als magere Hein maaide ik met de zeis tot ik erbij neerviel.

Het was zwoegen met het nodige leedvermaak. Het snoeien van de braamstruik maakte brandende krassen op mijn armen alsof ik met een wilde poes had gestoeid. En Erik werd door een wesp in zijn lip gestoken toen hij in een nest ging staan. Hij probeerde van de nood nog een deugd te maken in een ultieme poging om een kus van mijn zus te ontlokken. Want het wondje moest toch uitgezogen worden om een zwelling te voorkomen. Het mislukte jammerlijk.

Nadat het wespennest was verdelgd, stond er nog een lastige klus op het programma. Een venijnige Berenklauw, met reusachtige bladeren, had zich weelderig uitgezaaid door de hele tuin. In de meest onmogelijke posities moesten wij ons manoeuvreren om aanraking met deze bladeren te voorkomen en te lokaliseren waar dit onkruid de grond uitschoot zodat het bij de wortel aangepakt kon worden.

Zonder al te veel noemenswaardige voorvallen slaagde de opzet en werd de Berenklauw met de grond gelijk gemaakt. Het uitgraven van de wortels was geen optie. Daarvoor zouden de hele tuin en aangrenzende percelen omgespit moeten worden. Het enige wat daarom overbleef was een behandeling met zware chemicaliën om ons voorgoed te verlossen van dit kwaad in de tuin.

Uiteindelijk mocht het resultaat er na twee dagen zijn. Foto’s voor en foto’s na waren overbodig om het verschil op te merken en eigenlijk vroegen we ons af of we wel in dezelfde tuin zaten als waaraan we waren begonnen. Een perfect paradijsje met een terras in de zon en een biertje in de hand. Even was alles zoals het moest zijn.

Categorieën: Algemeen

14 reacties

Avatar

pepe · 17 maart 2007 op 20:08

Ik heb ook nog wel wat klussen te doen in de tuin;-)
Geen bereklauw verwijderen hoor.

En als je dan toch bezig bent, zal ik jouw kleren verstellen 😆

Mooi verhaal, ik krijg gelijk zin in wroeten in de aarde, de geuren opsnuiven van vers gemaaid gras.

Avatar

DreamOn · 17 maart 2007 op 20:31

Sfeervol geschreven.
Mooie titel!
[quote]Een goede en zeer gewaardeerde vriend van mij, meer een tweede vader want ik ben er kind aan huis, is een man van het type: ik hou van alle vrouwen[/quote]
Op een of andere manier vind ik deze zin niet lekker lopen. De zin: meer een tweede vader want ik ben er kind aan huis, had ik weggelaten, of op een andere plek gezet.
[quote]In de natuur bezig zijn was een grote passie van hem[/quote] wekte bij mij de indruk, dat hij overleden is.
Ik neem aan, dat werken in de natuur nog steeds een passie is van hem, dus die zin had dan volgens mij beter in de tegenwoordige tijd gekund.

[quote]na een eerdere ontmoeting, maar niet ophouden over haar. Dit was zijn kans voor weer een ontmoeting[/quote] Voor ontmoeting had ik de tweede keer een synoniem gekozen..

Wat een kritiek he? Opbouwend bedoeld en ik heb de column met veel plezier gelezen. 😉

Groetjes DO

Avatar

WritersBlocq · 17 maart 2007 op 20:52

Hee, die oksels hè, die waren toch wel jaar-rond onkruidvrij :wave: :wave:

Avatar

Ma3anne · 18 maart 2007 op 09:56

Mooie metafoor! Niet meteen als zodanig herkenbaar, maar door de info die ik heb, kan ik er niet zomaar een jolig verhaaltje meer in zien.:-?

Ben benieuwd hoe je deel 2 hebt uitgewerkt.

Avatar

Dees · 18 maart 2007 op 12:23

Het paradijs als voorbode van dus… Ik wacht deel 2 af.

Avatar

Eddy Kielema · 18 maart 2007 op 12:28

[quote]Even was alles zoals het moest zijn.[/quote]

Dat belooft niet veel goeds voor deel 2…

Avatar

SIMBA · 18 maart 2007 op 12:29

Ow jeeeeeeee…ik kijk met spanning uit naar wat die berenklauw nog gaat aanrichten.

Avatar

Li · 18 maart 2007 op 13:11

Van mij had je bij de derde alinea mogen beginnen. Dan is m.i. de intro sterker en pakkender.:-)
Een metafoor heb ik nog niet ontdekt :-o.
Op naar deel 2 dus!

Li

Avatar

pally · 18 maart 2007 op 14:43

Leuk en evenwichtig geheel.Ik stond met jullie even te zwoegen.
een puntje
[quote]In een ultieme poging om een kus van mijn zus te ontlokken[/quote]

volgens mij is het ontlokken ‘aan’
Binnenkort stuur ik je per mail commentaar op je boekje.
Heb even geen e-mail…

vriendschappelijk berenklauw van Pally

Avatar

arta · 18 maart 2007 op 18:59

Weer erg mooi beschreven!
De laatste zin maakt me erg nieuwsgierig naar het vervolg!
Als ik het woord Bereklauw hoor, lopen de rillingen over mijn rug. Ten eerste omdat het een práchtige plant is, en ten tweede omdat ik al allergische reacties krijg als ik er twee meter vandaan sta!!
😀

Avatar

KawaSutra · 18 maart 2007 op 22:53

Na de reacties wordt de verwachting toch wel hoog gespannen. Als de metafoor in de richting leidt die ik denk. Maar als natuurverhaal is het ook prima geschreven. Wat dat betreft kunnen we nog alle kanten op. 🙂

Avatar

KingArthur · 19 maart 2007 op 09:45

Dank voor alle reacties.

@ DO: dank dat je de tekst zo nauwlettend hebt gelezen. M.b.t. je eerste opmerking, daar kan ik het mee eens zijn. Ik wil eigelijk te veel in een zin zeggen. Toch vond ik deze informatie noodzakelijk met name voor het tweede deel en ik heb geen andere oplossing gevonden. 2. Daar heb ik lang bij stil gestaan of ik was of is moest gebruiken. Na beraadslaging voor was gekozen maar mogelijk heb jij gelijk. 3. Genoteerd en aangepast :-).

@ Li: Ik moet je gelijk geven als je deze tekst als los staand geheel beoordeelt (en je kan nu ook niet anders) Toch denk ik dat de voorgaande informatie noodzakelijk is als voorbereiding op…

@ Pally: Mijn oude van Dale doet er geen uitspraak over. Ik zal even uitsluitsel op het net moeten zoeken. E-mail komt eraan (zie ook mijn profiel)

Als al aangegeven in verschillende reacties. Er zit een addertje onder het gras en het venijn daarvan zit hem in de staart. Het wordt daardoor moeilijk om deze tekst los te becommentarieren toch wilde ik het gescheiden publiceren.

Avatar

Eddy Kielema · 19 maart 2007 op 13:39

[quote]Er zit een addertje onder het gras en het venijn daarvan zit hem in de staart. [/quote]

Dat addertje hebben jullie dus nog niet uit de tuin verwijderd? 🙂

Avatar

Mup · 19 maart 2007 op 13:47

Na de reacties te hebben gelezen weet ik inmiddels beter, er komt een vervolg, en ik kijk er naar uit. Na alleen de tekst te hebben gelezen zou ik als volgt gereageerd hebben; ‘Mooi stuk, beschouwend de gewone dingen van het leven beschreven, en een erg mooie afsluiter’.

groet Mup.

Geef een antwoord