Ontucht?

Ontucht?
Zie net op TV, dat iemand wordt verdacht van ontucht. Oh, een politicus? Ja, die ook. Maar hier betreft het een jongetje van zes. Ik vraag mij eerst af of ik de tien achter de zes misschien heb gemist. Maar nee, hij is echt pas zes. Het brengt mij terug naar mijn zonen op die leeftijd. Ook zij hadden weleens de neiging om wat te experimenteren met hun kleine piemeltjes en die van andere jongetjes en misschien ook wel onderzoek te doen naar billetjes en sneetjes van mini-meisjes. Ik heb daar nooit kwaad in gezien. Wat is daar in vredesnaam abnormaal aan? Of hebben ze geluk gehad dat ze niet naar de rechter hebben gemoeten?

Verontwaardigde ouders eisen dat de ‘delinquent’ van school gestuurd wordt, anders halen zij hun lieverdjes af van deze levensbedreigende en gevaarlijke school, waar zulke elementen vrij rondlopen. Ze eisen een school waar hun kinderen alleen één voor één naar het toilet mogen met twee leerkrachtschildwachten erbij. En niks bloots laten zien. En nergens aankomen. Want dan komen de politie en de rechter er bij.

Dat ventje, daar heb ik zo mee te doen. Hij mocht drie weken niet op school komen. Hoe leg je hem dat uit, in vredesnaam? Ik ben blij dat ik niet in de schoenen van die ouders sta. Ik zou er werkelijk geen raad mee weten.

Misschien zou ik wel zeggen, als ik hem naar bed bracht: ‘sommige kinderen schamen zich dat ze billen hebben en piemels en sneetjes. Maar dat is heel gewoon, hoor! En ook dat jij daar nieuwsgierig naar bent. Alleen is het ook gewoon dat ze dat aan hun vader en moeder vertellen, dus daar moet je niet boos over worden en niet over dreigen. Ga nou maar lekker slapen, lieverd. Sommige vaders en moeders zijn weleens erg dom. En jij bent een heel gewoon jongetje’.

‘Alleen voor ons ben je wel bijzonder, welterusten’.