Yés!
Totaal onverwacht, maar zéér welkom: sneeuw!
Voordat ik naar bed ga, kijk ik nog even uit mijn raam.
Ik zie kleine sneeuwvlokjes naar beneden dwarrelen met het
idee morgen een klein, miezerig laagje ‘sneeuw’ te zien.
Maar nee hoor; er ligt zo’n 20 centimeter! Die nacht blijft mijn vriendin Michelle bij mij logeren, en samen
gaan we die ochtend om 10 uur in ons trainingpak
naar buiten. Michelle heeft haar moonboots mee, maar mijn
paar ligt op zolder, en ik heb geen idee waar. Bij de gedachte
dat ik mijn nieuwe laarzen, of mijn hippe ‘wannabe Allstars’ compleet zal
verneuken, krijg ik spontaan diaree-aanvallen. Dat ehm, is dus geen optie.
Ik kijk nog eens in het schoenenrek, en
mijn ogen vinden de Doc Martens van mijn zus. Ik twijfel nog, en het meisje-meisje zegt; ‘Ik sta voor lúl..!’ maar het jongens-meisje zegt ‘Kom op.. [i]fuck it, girls just wanna have fun![/i]
Ik twijfel nog even, maar trek dan brutaal de kisten aan…
Binnen no time zijn Michelle en ik ‘melig’.
Nou ja, melig is nog zacht uitgedrukt.
We bekogelen elkaar, mollen ons 10 jaar oude sleetje, maken sneeuwengeltjes…
Als we een doorweekt en bevroren zijn, besluiten we Carlien op te halen.
We rammen op het raam, en Carlien komt naar ons toe.
Ondertussen krijsen we: ‘Operatie sneeuwkistjes! NÚ NAAR BUITEN! Operatie sneeuwkistjes en moonboots!’
Ze komt naar buiten, en Michelle en ik verwelkomen haar;
Raak! Maar ehm, dat laat Carlien niet zomaar over haar kant gaan.
Terwijl ik nog hysterisch zit te giegelen, neemt ze wraak.[i]’FLETSJ!'[/i]
Koude, bevroren, hárde wraak. En met een tweede [i]’FLETSJ!'[/i] raakt
Carlien’s sneeuwbal mijn gezicht. Één seconde lang heb ik pijn.
Daarna denk ik niet meer, en gooi ik gewoon een sneeuwbal terug naar mijn grijnzende vriendin.
Aangezien ik een meisje ben, en óok nog eens blond, komt mijn sneeuwbal op het raam terecht.
Het hoofd van Carlien’s moeder verschijnt met een afkeurend mondje voor het raam.
Al lachend, struikelend en glijdend halen we Marissa op.
Het viertal is compleet!
We glibberen naar Landgoed Avegoor, en ondertussen zingen we ‘Jinglebells’,
wensen we elke voorbiigaande auto een ‘Hihi, vrolij-hahahaha kerstfeeheest, hahaha’ en persen ons tussen de coniferen door, die het Landgoed van de stoep scheiden.
Het inmiddels door mij gerepareerde sleetje moet er ook aan geloven, en bukkend rennen
we naar de heuvel toe. Carlien gaat als eerste, en ze racet de heuvel af.
Al gillend en krijsend volg ik, daarna Michelle en uiteindelijk Marissa.
Als we weer op straat staan, zien we een enorme ‘struik’, waar een dikke laag sneeuw op ligt. We kijken elkaar aan, en denken hetzelfde. Zonder na te denken schreeuw ik:[i]’1, 2, 3: JÚMP!'[/i] En daar liggen we: koud, bevroren, nat, en giegelend. Ook al lijkt het alsof mijn neus aan het afsterven is, en ik het überkoud heb, stroomt er een warm gevoel door me heen. Daar lig ik dan, met mijn beste vriendinnen, in een besneeuwde struik.
Dat warme gevoel had niks te maken met de hondenpis in die struik; het was gewoon
zó fijn, zo grappig, zo vertrouwd; fuck die afzichtelijke kisten, fuck mijn afgestorven neus;
[i]we were just girls having fun..![/i]


10 reacties

wendy77 · 3 december 2005 op 12:13

Heel knap geschreven voor een meisje van 13 jaar!!
Welkom op CX!

Troy · 3 december 2005 op 15:07

Ontzettend goed geschreven. Het leuke is dat ik de omgeving helemaal voor me zie. Er is niets mooier dan sneeuw in de Veluwe. Welkom op cx en ik hoop snel meer van je te lezen. Jong talent is erg welkom hier 🙂

Eddy Kielema · 3 december 2005 op 16:36

Leuk geschreven!

WritersBlocq · 3 december 2005 op 17:27

Hoi Lynne, welkom! Je zou ook Pepe, Mup of mijn persoontje kunnen zijn (3 tutten van zeker 3 x jouw leeftijd); sneeuwpret maakt het kind in iedereen losssss!!! Leuk geschreven verhaal!

Trukie · 3 december 2005 op 17:47

Hoi Lynne, wat een leuk en goed geschreven verhaal. Je hebt vast talent geerfd.
Mag deze volwassen Tut ook meedartelen in de sneeuw? Ik werd door diezelfde sneeuwbui om half 9 verrast. Ook zonder moonboots of zelfs maar laarzen. brrrrrr
Welkom op CX

WritersBlocq · 3 december 2005 op 18:53

[quote]Mag deze volwassen Tut ook meedartelen in de sneeuw?[/quote]
Van mij wel, heh heh heh!

Ma3anne · 4 december 2005 op 00:38

Gewoon een lekker funverhaal.
Je schrijft leuk!

melady · 4 december 2005 op 12:32

Je laat je niet kisten dus. 😀 Lekker leesbaar verhaal en ben je echt 13?

Lynne · 4 december 2005 op 14:26

Jazeker!
Ik word in maart 14 😉

pepe · 4 december 2005 op 14:39

[quote]En daar liggen we: koud, bevroren, nat, en giegelend. Ook al lijkt het alsof mijn neus aan het afsterven is, en ik het überkoud heb, stroomt er een warm gevoel door me heen. Daar lig ik dan, met mijn beste vriendinnen, in een besneeuwde struik.[/quote]

Herkenbaar! Blijf dat lekker doen, ook al ben je later ouder.
Mup kan (volgens mij) nu al verlangen naar dit soort activiteiten, ik heb haar gemist deze keer in de sneeuw.

Welkom op CX of bij CX

Geef een antwoord