Alleen maar aan het dromen

Ze laat haar slippers achter op het strand, vlakbij mijn handdoek.Of ik er even op wil letten, terwijl zij gaat spelen.Ik kan haar volgen, via de voetstappen die ze in het zand achterlaat.Mijn dromen laat ze achter, net buiten mijn bereik.Ze is een vleugellam gemaakt vogeltje in mijn hand.Mijn kleine vogeltje. Voor het eerst ontmoet zij de dame die mij Lees meer…

Zelluf doen

Als kind al was ik van het kaliber “zelluf doen”. Als oudste van vier kinderen werd dat ook wel een beetje verwacht. Er waren in het drukke gezin altijd wel dingen die meer aandacht nodig hadden. Wat je zelf kon, dat moest je ook gewoon zelf doen. Dat zelfde gold voor klusjes in huis. Afdrogen moesten we bij toerbeurt, je Lees meer…

Verslaving is van alle tijden

Van alle tijden helaas. Waar het precies begonnen is, geen idee. Waarschijnlijk in China. Want bij bijna alles wat moeilijk te verkroppen is wordt met de vinger gewezen naar dit gespleten land. Land? Zeg maar werelddeel, zo groot. Probeer het maar eens met Risk te veroveren. Enfin. Het land kent oude en nieuwe slaven. Ouwgoeren en Oeigoeren. Hoe de slaven Lees meer…

Inkeer

Vier mei. Eindelijk, na twee coronajaren staan we weer in het Enschedese Volkspark rond de beeldengroep van Mari Andriessen om de slachtoffers van oorlogsgeweld te herdenken. Tijdens de stilte daalt het besef in dat onverwachte afwezigheid van hetgeen waaraan we zo hechten, het verlangen ernaar voelbaar maakt. Oorlog veroorzaakt heimwee naar vrede en vrede naar verzoening, een gemoedstoestand die alertheid Lees meer…

Schilderen

Mijn maatje en ik riepen het al een tijdje, “we moeten echt laten schilderen hoor, in de woonkamer”. We waren (en ik ben) niet echt een klusser dus het werd eigenlijk keer op keer uitgesteld. Tot ik vorig najaar riep “en nu gaan we het echt plannen”. Door alle gebeurtenissen werd het (begrijpelijkerwijs) weer uitgesteld maar nu was het dan Lees meer…

Onheil! Het einde van Karaboemdiejee. en Krripirriratsaflats,!

Karaboemdiejee. en Krripirriratsaflats, de 2 zitten gezellig verstrengeld als een liefdespaar op de dijk met uitzicht naar de rivier.Ze kijken naar de lage waterstand viel nog wel mee maar het gortdroge gras maakte het zitten wel erg hard. Karaboemdiejee. en Krripirriratsaflats zijn verliefd. De verhalen over de 2 gaan als fluisterkrant geroddel door de straten, stegen en over het enige Lees meer…

Afwimpelen

Steevast elke Koningsdag steekt hij de vlag uit, met Dodenherdenking zakt het doek een haak en op Bevrijdingsdag hangt de driekleur weer in top. ‘Je bent vandaag de wimpel vergeten,’ merk ik op. ‘Een lastige kwestie,’ mompelt hij. Ik wil weten waarom. ‘De kleur oranje hoort natuurlijk bij het Koningshuis en is ideaal om ons te onderscheiden in, bijvoorbeeld, stadions. Lees meer…

Een dag zonder mij

Hoe zou het zijn, één dag zonder mij?Er zou een aardverschuiving in mijn ego plaatsvinden.Er zou feest gevierd worden op mijn werk.De leegte die ik achterlaat, daar wordt dan aan gedacht.Wat zou er op het spel staan, die ene dag zonder mij? Wat iemands gevoel erbij ook is, ik blijf voelen.Wat zou mijn eigen gevoel zijn? Het gevoel dat ik Lees meer…

C0-Column Nummer 22 & Kees’ Paco Painter’ Schilder Niet over Winston het verdwenen sigarettenmerk!

Maar over Winston Gerstanowitz dus en het flink laten roken van zijn ‘schoorsteen’ samen met zijn vrinden. ‘Kijk, Winston, wij OSM (ons soort mensen) gaan ontzettend rijk worden! Read my certificates. ‘jullie nog een biertje vrinden? Stop, ik wil eerst even dat vlees van de BBQ aan mijn vorkje prikken en eten. Dus doe maar een kouwe klets erbij! Winston, Lees meer…