Te lezen op nu.nl.
“De geiten werden illegaal gehouden en werden gevonden door de minister tijdens een routinebezoekje aan de gevangenis.
De dieren moesten in de rechtbank verschijnen en werden aangeklaagd nadat zij illegaal werden verkocht langs de weg. Volgens de minister hadden veel politieagenten te weinig kennis van zaken en krijgen zij nu bijscholing om te voorkomen dat vaker geiten worden opgesloten.” “De dieren moesten in de rechtbank verschijnen,” het ging als volgt:
‘Allen staan.’ De geiten keken elkaar schaapachtig aan en besloten dat het verstandig was om maar gewoon te blijven staan.
De rechter schraapte zijn keel enigszins ongemakkelijk.
‘Ahum.., hierbij is deze zitting geopend, gaat u zitten.’
De twaalf geiten bleven, wederom, gewoon staan. Het feit dat er nergens een bakkie stro of een emmer water voor poten was, irriteerde met name de wat meer dominante verdachten: de bokken.

De rechter somde een ellenlange serie delicten op, overtredingen van de Afrikaanse wetten betreffende vergunningen en commerciële rechten en plichten.
‘Blaat, blaat, blaat,’ grapte een van de hitsige bokken tegen z’n scharreltje.
De ogen van vrouw geit schoten vuur terwijl haar rechterhoef dreigend over de grond schoof.
‘…Ik krijg een sik van die geit…,’ mompelde Bok.
Uiteindelijk begrepen ze dat hun baasjes de juiste vergunning ontbeerden om te mogen verkopen aan de weg. De geiten vonden alles allang best, voorlopig waren ze veilig en eigenlijk was het best spannend.

Einde van het liedje was: iedereen moest maar worden opgesloten, zowel de geiten als hun eigenaren. Uit rancune lanceerden ze een bombardement aan keutels op de vloer, waarna de eigenaren met harde hand werden afgevoerd. De geiten konden er wel om lachen. Zij moesten via de nooduitgang naar buiten worden geleid. De pers had hoogte gekregen van de zaak en wachtte in grote getale op die paar woorden, dat ene interview. Tevergeefs.

Eenmaal in de gevangenis was het een waar paradijs voor de vierpotige rakkers.
Zelfs de bedden waren van stro.
‘Dank Gaia, hier zijn ze tenminste wel attent,’ mekkerde een van de oudere dames.
Zo ging er enige tijd voorbij. Nieuwe vriendschappen werden gesloten en een paar van de wat jongere bokken traden toe tot de verschillende gangs. Een enkele geit trok zich terug om zichzelf te verdiepen in de heilige schrift. Het was deze geit die diverse gewaagde uitbraakpogingen in de kiem smoorde. De eenvoud van haar argumenten trof een ieder tot in het diepst van zijn ziel. Ze begon altijd met: ‘Behhh,’ en eindigde daar ook mee.
De geiten waren gewoon gelukkig. Ze voelden zich vrijer dan ooit. De kooi was groter, er was genoeg stro en poep om op te knabbelen en van het water werden ze niet ziek. Maar boven alles, ze waren veilig en voelden zich geborgen.

Toen kwam die betweterige minister langs. Hij vond dat de agenten te weinig kennis van zaken hadden, omdat ze een dozijn geiten hadden gearresteerd. Ze moesten maar snel weer naar school. Hij kwam niet bij hem op dat er agenten zijn die even geen zin hebben om vijftien kilometer per dag te lopen met een mand op hun kop, om vervolgens te leren dat het tegen de regels is om geiten een veilig leven te garanderen. Het vooruitzicht om vrij gelaten te worden in Afrika, waar mensen honger hebben en waar Hyena’s zijn en kindsoldaten, die ook moeten oefenen, is allerminst hoopvol te noemen. Aldus de wijze geit. Haar pleidooi sloeg in als een bom. Het schijnt dat, toen de geiten naar buiten werden geleid, menig gevangene zwaargewond is geraakt door tegen dit onrecht te ageren. Laten we een gironummer openen om deze gedupeerde geiten wederom op te laten sluiten. Als ze nog in leven zijn tenminste. Laten we hopen dat ze snel weer in een kooitje zitten.

Categorieën: Actualiteiten

7 reacties

Avatar

Neuskleuter · 23 september 2008 op 18:35

Het gegeven is leuk uitgefantaseerd, maar ik had in het begin wat moeite met de informatie. Ik vroeg me steeds af waarom ik zo’n absurd bericht zelf heb gemist en op de een of andere manier plaatste ik de situatie in gedachten al in Nederland, waardoor ik het nog vreemder vond dat ik er niet eens van had gehoord. Het zou voor mij dus iets prettiger werken als je in de opening de situatie direct in Afrika situeert. Nu ging het eerst iets langs me heen.

Maar ‘t is inderdaad erg absurd… Geiten in de bajes 😀

Avatar

Mup · 23 september 2008 op 20:07

He nimrod, ik had een beetje moeite met;
[quote]”De dieren moesten in de rechtbank verschijnen,” het ging als volgt: [/quote]

Wat is gezegd, gedacht of staat er op papier. De een na laatste alinea vond ik er echt uit springen,

groet Mup.

Avatar

Nimrod1979 · 23 september 2008 op 22:43

Ja, ik snap het. Het woord: nu.nl moest ook eigenlijk een link naar de pagina zijn. Bij het kopieëren is er iets fout gegaan.
Het stond in ieder geval bij: ‘Opmerkelijk nieuws.’

Het is absurd toch?! :stom:

Avatar

Nimrod1979 · 23 september 2008 op 22:45

Mup, die zin is een quote uit het stukje op Nu.nl. Vanaf die zin ga ik er mijn eigen draai aan geven.

Thx voor de reactie i.i.g!

Avatar

lisa-marie · 23 september 2008 op 23:07

Via de egyptïsche ezel kwam ik op het stukje met de geiten op nu.nl .
En nu begrijp ik ook de ironische humor beter.
Kon er ook wel om lachen en vind je laatste twee alinea’s sterk.

Avatar

Nimrod1979 · 23 september 2008 op 23:21

De Ezel inderdaad! Haha, ik heb dat ook gelezen. 2x zo iets bizars in een week…ongelooflijk. Alletwee ook in Afrika.

Avatar

Mup · 24 september 2008 op 19:04

Dank, ik snap hem nu,

Mup

Geef een antwoord