Met zes graden onder het vriespunt en een wolkenloze, absurd blauwe lucht, is iedereen bij het ochtendgloren getuige van een werkelijk formidabele zonsopgang. Het is drie dagen voor kerst. God, de natuur, of wie je daar dan ook verantwoordelijk voor wilt houden, heeft zichzelf ditmaal weergaloos overtroffen. Het winterwonderland doet iedereen verlangen naar een wereld die voor altijd puur en onschuldig is. De vroege avond begon met een plots invallende mist, die als een comfortabele, zachte deken, de kale takken van de bomen besloot te beschermen tegen de koude. Diezelfde nacht vroren landschap en mist samen tot een uniek spektakel.
In de ochtend beneemt het feeërieke landschap me zowaar de adem.
Liefkozend en zonder gêne vleit de mist zich tegen het met poedersneeuw bedekte weiland. Hun hartverwarmende rendez-vous maskeert de einder.
Ik neem de horizonloze wereld in me op, stap moeiteloos uit het heden en baan me een weg door het luchtruim. Vlieg behendig tussen de reikende armen van de met rijm bedekte knotwilgen, verlangend gericht naar een blauwe hemel. Terwijl mijn adem grillige patronen schets in een ijzig decor, schijn ik de koude niet te voelen.

Alles is vandaag verkozen tot het mooiste in het universum. Geen competitie, geen machtsstrijd. Elke tak, elk blad, elk sprietje gras draagt een uniek galagewaad. Alles is deel van het grote eindejaarsbal waarvoor kosten noch moeite lijken te zijn gespaard.
Pracht en praal vieren hoogtij.

Dan zie ik bij het passeren van een tankstation plots een kip op de parkeerplaats vol hagelwitte, bevroren voertuigen. Een struise Barnevelder stapt fier en zonder angst het terrein rond. Met opgeheven kop daagt hij, drie dagen voor het kerstmaal, de stalen rossen uit. De dans ontsprongen.
En iedereen kijkt.
En geniet.
En alles blinkt van de rijm, glinstert als parels in de zon.
Precies zoals het hoort, drie dagen voor kerst.

An.

Categorieën: Algemeen

9 reacties

Avatar

arta · 24 januari 2008 op 20:51

Echt een heel erg mooi sfeerplaatje…
Ik viel wel twee keer over het woord rijm, hoort dat niet rijp te zijn?
🙂

*edit* Na het raadplegen van van Dale:
rijm1 (dem)
1 op een oppervlakte bevroren dauw

Voor niks twee keer gevallen, dus! 😀 (en weer wat geleerd!)

Avatar

KawaSutra · 24 januari 2008 op 23:49

Tja, die betekenis van ‘rijm’ kende ik ook nog niet.
En dan is de titel wel weer heel erg leuk gevonden.
Jammer dat je hem niet op het juiste moment hebt weten te plaatsen want het is een prachtige ode aan de dagen voor kerst. Overigens zijn de beschreven natuurverschijnselen ook zeker nog in januari of februari te ontdekken voor wie er open voor wil staan.

Avatar

lagarto · 25 januari 2008 op 07:40

Mooi

Avatar

ANekdote · 25 januari 2008 op 09:23

KawaSutra: deze dag was echt uniek, geloof me! Zeker zie je deze verschijnselen op meerdere dagen in het jaar, maar niet in deze vorm. Het is jammer dat ik geen foto’s kan toevoegen, het was echt bizar (althans in Brabant..). Het was inderdaad mooier geweest als ik deze column met kerst had geplaatst, maar toen zat ik nog niet op ColumnX 😀
Op die bewuste dag in december, vloog de proza door mijn hoofd, maar ik heb het vorige week pas op schrift gezet na het inplakken van die prachtige foto’s…

Avatar

adriaantje · 25 januari 2008 op 13:36

Ik vind het schitterend beschreven, beeldend, bloemrijk met zinnen als : liefkozend en zonder gene vleit de mist… etc.
Daar ik ook in Brabant woon en ook dit wonderschone spektakel heb gezien, weet ik waarover je het hebt. Ik ben jaloers op je woordkeuze, want ook ik was op zoek naar hoe ik dit kon omschrijven, maar kan het vast niet beter!

Avatar

Mosje · 25 januari 2008 op 15:08

Mooi verhaaltje hoor.
En dat je met de kerst nog niet op cx zat, tja, had het stukje dan bewaard tot de volgende kerst. Het is nu inderdaad wel een beetje mosterd na de kerstmaaltijd.
Kun je ook mooi over carnaval schrijven? Grijp dan nu je kans!

Avatar

ANekdote · 25 januari 2008 op 15:51

Dag Mosje!

Bedankt voor je reactie! Kerst is echter niet het onderwerp, het gaat om een vrijwel uniek natuurverschijnsel. Toevallig vond dat drie dagen voor de feestdagen plaats en dat maakte het natuurlijk nog sfeervoller. Zou ik het bewaren tot de volgende kerst, dan zou het vast onder het hoofdstuk “fictie” moeten komen, want ik kan me niet voorstellen dat we dit dan weer meemaken.
En carnaval, tsja ik woon wel in Brabant…
😀

Avatar

Mup · 25 januari 2008 op 21:23

Mooi sfeerplaatje, kom maar op met dat carnavalsverhaal,

Groet Mup.

Avatar

Wayan · 26 januari 2008 op 11:10

Beste An,

Je natuurbeschrijvingen zijn te uitbundig en bloemrijk. Het doet de lezer verdwaasd zuchten over het gebruik van zoveel bijvoeglijke naamwoorden.

Jouw stijl was ooit wel de heersende mode, want je schrijft zoals Stijn Streuvels (1871-1969) en Norbert Fonteyne (1904-1938), en daarmee bedoel ik dat je net zoals die lang vergeten auteurs teveel aan natuurbeschrijvingen doet, wat in de jaren 1900-1939 erg in de mode was, maar in het jaar 2008 veel minder.

Natuurlijk vind ik je beschrijvingen en sfeerbeelden mooi en goed geschreven, maar het is allemaal zo herkenbaar, want het lijkt wel een herhaling van die 19 eeuwse en vroeg 20 eeuwse auteurs.
Ga eens kijken op de volgende websites, en dan zal je zien hoe die lang overleden auteurs net zoals jij aan natuurbeschrijving deden :

http://www.dbnl.org/tekst/font012kind01_01/font012kind01_01_0001.htm

http://www.dbnl.org/tekst/stre009vlas01_01/stre009vlas01_01_0003.htm

De website http://www.dbnl.org/titels/ zou trouwens een inspiratie moeten zijn voor iedere Column X-er, want daar kan je lezen wat Nederlandse en Vlaamse auteurs geschreven hebben, en ook zien dat vele columns slechts een herhaling zijn van wat die lang overleden auteurs al lang wisten…

Soms ontmoedigt de lezing van die auteurs mij, want dan denk ik : alles is al eens geschreven, en ik ben lang niet zo’n goeie auteur als die lang overleden schrijvers.

Beste groetjes,

Wayan

Geef een antwoord