Een station is haast per definitie een plek waar je aan voorbij gaat. Dagelijks of uitzonderlijk, naar het werk of op reis. Binnen, opstappen, vertrekken, klaar. Een gebruiksgebouw. Al is het niet helemaal duidelijk waar ‘het station’ begint, waar het zijn bestaan opgeeft. Gebouw en concept wijken uit elkaar. Zeker nu stations meer en meer gelijkenis vertonen met winkelcentra. Een station leeft. Zoals een luchthaven leeft, maar dan routineuzer, regelmatiger, statiger, zonder de hoogtepunten. Het station is traag als een amoebe. Het beweegt zich voort op schijnvoetjes. Het verplaatst zich stilstaande in de buurt. Trekt extremen aan, stoot het gemiddelde routineus af. Terug de straten op.

Het station is een hart waar elk druppeltje bloed een individuele behandeling krijgt. Verdelend op bestemming, op tempo, op stijl, op leven. Binnen langs straten en deuren, weg via sporen of terug naar af.

Het station is een octopus die met zijn armen om zich heen grijpt. Met zijn tentakels trekt het mensen naar binnen, slingert anderen met ongekende kracht de deur uit. Variërend enkel in tempo en intensiteit van afstoten.

Vandaag ben ik naar het station gegaan, zomaar. Om er eens stil bij te staan. Afstand nemen en dan naar dat intrigerende schouwspel kijken. Het leven zoals het is. Dan zie je mensen haasten en razen, dan zie je tranen van vreugde, tranen van verdriet. Dan zie je dat de achterblijvers het erger vinden dan de vertrekkers, dat vooruitgaan meer waarde heeft dan stilstaan.

Het leven trekt aan je ogen voorbij. Net zoals in het moment voor je sterft, naar men zegt. Dan pas zie je de metaforen waar het station voor staat. De metafoor van het reizen maar eens te meer van het vluchten. De metafoor van het vertrekken naar ergens, [i]destination unknown[/i]. Ik ben op een mentale trein gestapt en ben vertrokken. Het station is een metafoor voor het leven.

Categorieën: Algemeen

12 reacties

Avatar

weathergir · 14 november 2007 op 11:52

Prachtig verwoord… en een leuke manier om te kijken naar iets wat ik eigenlijk als een zware bevalling ervaar: het station…

Avatar

SIMBA · 14 november 2007 op 12:04

Goed geobserveerd, mooi opgeschreven!

Avatar

arta · 14 november 2007 op 12:29

[quote]Vandaag ben ik naar het station gegaan, zomaar. Om er eens stil bij te staan.[/quote]
Geweldig!

Mooi geschreven weer Nighthawk!
Leuk om dingen eens van een andere kant te belichten! 🙂

Avatar

pally · 14 november 2007 op 12:50

Geweldig mooi en origineel geschreven column, Nighthawk! Genoten van je beelden en beschouwende schrijftrant.
Dit vond ik bijv.een prachtig beeld:[quote]Het station is traag als een amoebe. Het beweegt zich voort op schijnvoetjes.[/quote]

echt van genoten! Heel oké zoals je zelf zou zeggen.

groet van Pally

Avatar

FatTree · 14 november 2007 op 14:19

Vandaag buig ik diep voor je column, erg mooi verwoord nighthawk! Ik vind dat je hier een hele mooie (eindelijk ook voor de wat simpelere zielen zoals ik) begrijpelijke toon neerzet.

Avatar

Beryl · 14 november 2007 op 14:32

Prachtige column! Niks aan bovenstaande reacties toe te voegen.

:wave:

PS: Heerlijk om ook eens een column van je te lezen, die niet over sport gaat (daar heb ik niet zo veel mee… :oeps: )!

Avatar

lisa-marie · 14 november 2007 op 16:22

Ik heb genoten 🙂

Avatar

Ineke · 14 november 2007 op 23:45

Wow!

Avatar

KawaSutra · 15 november 2007 op 02:13

De moeite van het lezen meer dan waard!

Avatar

DreamOn · 15 november 2007 op 08:45

Fantastisch geschreven en ik kan me er helemaal in vinden.

Groetjes DO.

Avatar

Mup · 15 november 2007 op 13:49

Hele mooie leesbare obeservatie, een column om even bij stil te staan,

Groet Mup.

Avatar

dj_Eddy · 15 november 2007 op 15:21

Signaleer ik hier een trend? Opnieuw een mooi, positief verhaal over de Spoorwegen. Een mooi Belgisch station vind ik dat van Antwerpen. Zeker de moeite van het bekijken waard!

Geef een antwoord