Thank you for the music: After the storm (Chris Ledoux)

Vroeger struinde ik regelmatig vrije markten en braderieën af, op zoek naar lp’s en cd’s met daarop liefst, voor mij, onbekend materiaal. Bij een van die gelegenheden stond ik zo, op een mooie lentedag, ineens met de cd ‘After the storm‘ van Chris Ledoux in mijn handen. Op de hoes het portret van een cowboy, half verscholen onder zijn stetson, schijnbaar in gedachten verzonken. Die man heeft iets te vertellen, voelde ik intuïtief aan.

En zo was het ook. Chris Ledoux (1948 – 2005) bleek een artiest te zijn met een bijzonder verhaal. Van professionele rodeoruiter, en -kampioen, tot gevierd country artiest in de Verenigde Staten. Op rodeo evenementen, waaraan Ledoux als jongeman deelnam, trad hij na gedane zaken tevens op als zanger. Zodra het volk de barbecues had opgestookt, en aan het bierdrinken sloeg, greep Chris zijn gitaar en bezong met zijn liedjes het geromantiseerde country leven van de cowboy van weleer. De cowboy die, gezeten op zijn paard, de koeien opdreef en na werkendag aan een kampvuurtje en onder een stralende sterrenhemel van een mok sterke oploskoffie genoot. Het publiek begon dit gaandeweg te waarderen, en met steeds meer succes reisde Chris van evenement naar evenement in zijn vrachtwagen, van waaruit hij de in eigen beheer opgenomen lp’s en cassettes verkocht.

Na zijn rodeo carrière bleef hij muziek maken, platen en cd’s uitbrengen en concerten geven. Alles bij elkaar verkocht hij miljoenen albums en maakte opnames met Jon Bon Jovi en Garth Brooks. De laatste was tevens een goede vriend van hem.

De cd ‘After the storm’ is gemaakt nadat Ledoux enigszins was hersteld van een levertransplantatie. Wederom bezong hij hierop het door hem zo geliefde cowboy leven, maar ook zijn persoonlijke crisis kwam aan bod, zoals in ‘scatter the ashes.’ Al bij al bleek het echter een gelopen race, en uiteindelijk verloor hij de strijd tegen kanker.

Er zijn meer van die artiesten geweest die al met één been in het graf stonden en dan toch nog met een bijzonder werk voor de dag kwamen. Johnny Cash, David Bowie, Freddy Mercury en zo zijn er nog wel een paar meer, waarvan de namen me hier niet te binnen schieten. Artiesten die geloofden in die universele boodschap; there is always the Music to keep you going. Of zoals Ledoux zong: ‘Thank God some things never change.’

Eerder verschenen in G. van Stipdonk’s Thank you for the Music:

25-01-2015 Shemametew (Mikaya Behailu)

02-02-2015 Naturally (J.J. Cale)

17-02-2015 Bridge over Troubled Water (Simon & Garfunkel)

24-02-2015 Pat Garrett & Billy the Kid (Bob Dylan)

24-03-2015 Madame Butterfly (G.Puccini)

30-03-2015 Captain Fantastic (Elton John)

06-10-2015 Vroeger of later (Robert Long)

13-01-2016 Long may you run (Stills-Young band)

25-08-2016 Rumours (Fleetwood Mac)