Soms is iets niet wat het lijkt te zijn.
De Fransen hebben daar een prachtig woord voor: [i]trompe l’ouil[/i], wat letterlijk de vergissing van het oog betekent. Ze staat in de keuken het meest exotische verse fruit in een blender te kieperen. “Lekker joh, en vreselijk gezond,” zegt ze terwijl ze stralend lacht. “En ik vind het zo gezellig dat je er bent.” Uit de oven komen de heerlijkste geuren, schoongemaakte bloemkool in een pan. De kamer ademt stijl en charme en het is pas half negen in de ochtend.

“Bij jou is het altijd gezellig,” zucht ik, en kijk vol ongeloof naar kindertjes die in en uitrennen op gezond ademend schoeisel. Haar kindertjes. Blij. Druk met het enorm pedagogisch verantwoorde spelletje: ik zie, ik zie, wat jij niet ziet. Stimuleert de taalontwikkeling. Rustig, in ABN zonder ook maar één keer de geluidsbarrière te doorbreken. Geen decibel teveel. Een horde vriendjes erachteraan. “Al snap ik werkelijk niet hoe je het voor elkaar krijgt.” Besluit ik oprecht verbaasd.
Ik moet ineens denken aan het oorlogsgebied dat ik straks bij thuiskomst aan zal treffen. Amper twee deuren verder.
Ze glimlacht als ze me een kakelvers vruchtensapje voor zet, met een warme punt appelgebak. “Ach, ik doe mijn best,” ze aarzelt even, “meer kun je niet doen, toch?”
Ik knik instemmend en laat een overdosis vitaminen door mijn slokdarm glijden. “Al is dat soms niet genoeg,” gaat ze zachtjes verder. Ik hoor nauwelijks wat ze zegt en geniet van de perfecte appeltaart en de serene rust van mijn omgeving.

“Nog drie weken, “mompelt ze bijna fluisterend en ik bewonder het veldboeket op de teakhouten tafel. Hemelsblauwe korenbloemen, boterbloemen, klaprozen. Prachtig, en ik neem me voor mijn tijd eens effectiever in te delen. Een cursusje bloemschikken misschien.
“Nog drie weken,” herhaalt ze haar woorden nu iets harder, “en dan ben ik weg.” Haar woorden kletsen over me heen.
“Wat ben je?” vraag ik en de korenbloemen blijven blauw.
Ze kijkt op: “Weg.” Ik voel iets ijzigs over mijn ruggengraat naar beneden kruipen. “Weg? Hoezo weg?” Was dat mijn stem?
“’t Is over en uit en ik moet gaan.” Ze wrijft over haar gezicht, en het valt me ineens op hoe afgetobd ze er uitziet. “Alles staat op zijn naam en ik heb niets.”
Ik pak haar hand. Jezus, wat moet ik zeggen? Mijn blik dwaalt door de kamer. Haar mooie sfeervolle kamer. De prachtige kleuren, evenwichtig geluk.
Dan zie ik haar ogen, wanhopig dwalend door de kamer. Haar mooie sfeervolle kamer. “Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet,” fluistert ze schor voordat haar stem breekt.
[i]En de kleur is schijn…[/i]

Zelfs woorden lijken soms mooier dan ze zijn.

Categorieën: Algemeen

37 reacties

Kees Schilder · 25 juli 2005 op 11:09

Ik buig voor je Louise.Om in te lijsten

Dees · 25 juli 2005 op 11:37

Ach Lous,

Wat kan jij mooi schrijven.

Stanislaus · 25 juli 2005 op 11:49

Een prachtige column, mooi geschreven en zo écht!

bert · 25 juli 2005 op 11:59

Louise, ik heb wederom genoten van dit schitterende verhaal. Wat kun jij schrijven!!!

[quote]Uit de oven komen de heerlijkste geuren, schoongemaakte bloemkool in een pan.[/quote]
Als er bij ons echter bloemkool in de keuken wordt klaargemaakt worden alle lekkere geurtjes meestal overstemd door die allesoverheersende bloemkoollucht.
En dan houd ik nog wel echt van bloemkool. 🙂 🙂

Troy · 25 juli 2005 op 12:01

Schijn bedriegt…Ontzettend mooi geschreven. Deze ga ik absoluuut uitprinten. Ben het met Kees eens: om in te lijsten! ps: heb even mijn vreselijke spelfout verbeterd…

Grt Troy

Raindog · 25 juli 2005 op 12:09

[i][size=xx-small](“Wie zijn eigen tuintje wiedt, ziet het onkruid bij de ander niet.”
Tekst die boven de deur van de wachtkamer bij mijn acupuncturist hangt.) [/size][/i]

In één woord prachtig geschreven!

Eddy Kielema · 25 juli 2005 op 12:29

Bestond er vroeger niet de uitdrukking ‘ieder huisje heeft zijn kruisje’? Dat is hier helemaal van toepassing en uitstekend beschreven!

archangel · 25 juli 2005 op 12:35

Mooie column!

Ik heb overigens begrepen dat ‘men / de lezer op CX’ tegenwoordig wat strenger is m.b.t allerhande taalkundige schoonheidsfoutjes en andere zaken die te maken hebben met de techniek van het schrijven en de compositie…. welnu: het is ‘oeil’ en niet ‘ouil’ 😉 (maar een kniesoorbioloog die daar op let)…

Groetjes,
Michaël

Outsider · 25 juli 2005 op 12:39

[quote]Ze staat in de keuken [/quote]

Bij deze zin denk ik meteen: who the fuck is ze en tegen wie praat ze? Verderop wordt dan duidelijk dat ze de buurvrouw van twee deuren verder is. Ik zie niet in waarom dat niet meteen verteld kan worden. Dit komt de vlot leesbaarheid van het verhaal beslist niet ten goede. Verder vind ik het wel aardig, met name de eerste alinea.

Mosje · 25 juli 2005 op 12:41

Het gras bij de buren lijkt altijd groener. Dat komt omdat je er schuin tegenaan kijkt. Sta je er eenmaal middenin en kijk je naar beneden, dan zie je soms kale plekken en andere ongerechtigheden.
Jij hebt even bij je buren naar beneden gekeken. Maar kijk nu eens even naar je eigen grasveldje. Ziet er plotseling niet meer uit als een oorlogsgebied.
Toch?

WritersBlocq · 25 juli 2005 op 12:58

[quote]”Ik zie, ik zie, wat jij niet ziet,” fluistert ze schor voordat haar stem breekt. En de kleur is schijn…[/quote] Pfff… mooi hoe je jouw waargenomen waarheid en de waarheid van deze vrouw uitbeeldt.

Dees · 25 juli 2005 op 13:00

@Outsider: je houdt zeker ook niet van cadeautjes met papier en een strik erom?

Teveel vertellen kan ook voorkauwen zijn en derhalve een verhaal oninteressanter maken!

Kees Schilder · 25 juli 2005 op 14:26

[quote]Bij deze zin denk ik meteen: who the fuck is ze en tegen wie praat ze? [/quote]

Denken moet je aan een paard overlaten, die kan dat veel beter. Heeft een veel groter hoofd en veel meer tijd Outsider.

Maar zonder gekheid; kritiek is prima maar je zit hier spijkers op laag water te zoeken.Probeer een column eens te voelen in plaats van te denken

Outsider · 25 juli 2005 op 14:54

[quote]je houdt zeker ook niet van cadeautjes met papier en een strik erom?[/quote]

Bij een cadeautje komt er bij het uitpakken iets leuks (en soms verrassends) te voorschijn. Maar wat is er leuk en verrassend als de lezer eerst in het ongewisse wordt gelaten wie ‘ze’ is en dit later de buurvrouw blijkt te zijn?

Outsider · 25 juli 2005 op 15:10

[quote]kritiek is prima maar je zit hier spijkers op laag water te zoeken.[/quote]

Als je dit denkt, Kees, dan beoordeel je mij echt verkeerd. In feite vind ik het helemaal niet leuk om kritiek te leveren en ik doe het ook bijna nooit. En ik ga al helemaal niet op zoek om iets te vinden waar ik kritiek op kan leveren.
Ik houd alleen niet van de stijl die lezers a.h.w. raadsels opgeeft. Dat doet niet alleen Louise, maar talloze schrijvers. Het kan best zijn dat velen dat juist leuk vinden, maar ik niet. Het is niet dat ik niet na wil denken, maar ik wil denken over iets dat van belang is en niet over allerlei details die net zo goed meteen verteld kunnen worden.

Ma3anne · 25 juli 2005 op 16:09

Schrijnend mooi beschreven al die tegenstellingen, Loutje.

@Outsider: Ik weet niet precies waarom, maar ik schiet altijd in de lach van jouw droge commentaar. (Ben ik zo duidelijk en direct genoeg?)

Outsider · 25 juli 2005 op 16:30

[quote]@Outsider: Ik weet niet precies waarom, maar ik schiet altijd in de lach van jouw droge commentaar. (Ben ik zo duidelijk en direct genoeg?)[/quote]

Jazeker, duidelijk genoeg Ma3Anne. Ik was me er niet van bewust dat mijn commentaar droog overkomt. In het woordenboek staat bij droog: saai, niet levendig. Mijn stukjes komen toch niet saai over? Zo ja, dan hang ik mijn pen aan de wilgen en geef ik de pijp aan Maarten.

Troy · 25 juli 2005 op 16:52

@ Outsider: je commentaar is inderdaad vaak droog. Je stukjes zijn daarentegen een stuk levendiger. Geen dingen met elkaar verwarren he? 😉

En wat betreft je commentaar: soms is het mooi om van perspectief te wisselen. Van het observerende schrijversperspectief naar de ik-persoon bijvoorbeeld. Dit heeft naar mijn mening niets met cadeautjes en met het uitpakken ervan te maken. Wel maakt juist dat een schrijfsel of column levendiger…Iets wat ik je overigens niet kan adviseren om te doen bij het geven van je commentaar.

ps: die laatste zin van mij was nou een voorbeeld van een droge opmerking:-)

Grt Troy

Kees Schilder · 25 juli 2005 op 17:50

Ik beoordeel je helamaal niet Outsider.Je stukjes zijn prima de moeite waard.Misschien zie ik het te somber allemaal
Sans rancune

melady · 25 juli 2005 op 18:45

Louise, het gaat om jouw column, daar kreeg ik kippenvel van, die discussie rond outsider, daarvan krijg ik overeindstaande nekharen.

Inlijsten deze column!

Louise · 25 juli 2005 op 18:46

(L’)oei(l) oei, wat een fout zeg en nog wel in de titel. (schaam me diep), maar hartstikke bedankt voor alle lieve reacties en dat jullie het toch nog serieus hebben genomen 😉
Ik kan jullie vertellen dat alleen de gedachte erachter waar is en niet het verhaaltje. De inmiddels veelbesproken “ze” bestaat dus niet. (enkel in het algemeen).

Ik stuiterde vorige week tegen het woord trompe l’oeil aan (en schreef het vervolgens verkeerd) en omdat ik het een mooi woord vond, heb ik er een verhaaltje omheen verzonnen.

[quote]who the fuck is ze en tegen wie praat ze[/quote]
Haha Outsider, ik kan me herinneren dat je bij mijn laatste coumn ook al zo in paniek raakte omdat niet duidelijk was wie de [i]ze[/i] in het stukje was.
Heel simpel: dit stukje gaat over het bedrogen oog, dat iets soms niet is wat het lijkt te zijn. Dat is het thema en daarom is het helemaal niet relevant en interessant om te weten wie die [i]ze[/i] is. Sterker nog, ik heb zelf ook geen idee:-D Werkelijk niet. Ik had iemand nodig in dit verhaaltje die een beetje praatte en een beetje in een prachtige mooie omgeving zat te zitten. Dat was alles.
En de tweede reden waarom ik haar niet verder uitgewerkt heb, is dat ik mijn stukje zo bondig en to the point mogelijk wil houden. Alle overbodige zaken kunnen dan gewoon weg wat mij betreft.

klungel · 25 juli 2005 op 19:43

Prachtig Louise, prachtig.
Die u of e was mij dus echt niet opgevallen. Ze gaven niet lager dan een 4 voor frans op school maar anders was het waarschijnlijk een -4 geweest 🙂

KingArthur · 25 juli 2005 op 19:44

So heee. Gewoon mooi.

KawaSutra · 25 juli 2005 op 20:27

Deze column staat wat mij betreft boven elke discussie verheven. Grote klasse!

Outsider · 25 juli 2005 op 20:45

[quote]Heel simpel: dit stukje gaat over het bedrogen oog, dat iets soms niet is wat het lijkt te zijn. Dat is het thema en daarom is het helemaal niet relevant en interessant om te weten wie die ze is. [/quote]

Ja, waar het over gaat en wat het thema is, dat staat al in de eerste alinea. Ik kan me verder geloof ik maar beter stilhouden, want het lijkt wel of iedereen over mij heen valt. In mijn ogen blijft het vreemd om zomaar met een ‘ze’ aan te komen alleen maar omdat men iemand nodig heeft die wat praat en in een prachtige omgeving zit.

Raindog · 25 juli 2005 op 20:55

Beste Outsider,

Ik denk dat ik jou een klein beetje in kan schatten. Een klein beetje maar hoor, wees niet bang, ik ben niet het ontleedtype. Wel heb ik meerdere malen opgemerkt dat jij zeg maar het koude feiten type bent. Ik geloof oprecht dat jij je er echt aan stoort zeg maar dat je bij de introductie van een bepaalde figuur in een verhaal niet precies weet wie dat dan is. Dat op zichzelf zegt echter nog niets over het verhaal zelf.

Ik denk dat je je fantasie een beetje moet laten prikkelen. Laat je nieuwsgierigheid bevredigen al naar gelang het verhaal vordert. Laat je verrassen. Smaken kunnen verschillen, de manier waarop mensen lezen (en luisteren) ook. Probeer je eens mee te laten voeren met al je vragen in het verhaal. Louise heeft hier in ieder geval een column/verhaal geschreven waarin al die vragen meer dan voldoende beantwoord worden. Dat is: mits je je daarin door haar mee wilt laten voeren. (Dat moet wel heel erg Herman van Veen klinken; jammer dat ze geen Suzanne heet.)
Het is niet het stuk maar jouw manier van lezen die jou je onduidelijkheid oplevert. Laat je verrassen zonder bij de eerste hindernis te struikelen. Zo’n hindernis kan namelijk ook een springplank zijn. Ontdek!

Ik vond het echt een prachtig stuk, zo ontdekte ik gaandeweg…..

Raindog

pepe · 25 juli 2005 op 20:56

Ik ben het helemaal eens met Kawa. ’t Is gewoon een heel bijzonder mooie column.
Ze kan inderdaad ook iedereen zijn, wat maakt het uit.

Klasse Lou

Outsider · 25 juli 2005 op 21:30

[quote]Wel heb ik meerdere malen opgemerkt dat jij zeg maar het koude feiten type bent.[/quote]

Het is waar dat ik van duidelijkheid en logica houd, maar verder ben ik meer het type van de overgevoelige melancholicus.

[quote]Laat je verrassen.[/quote]

In feite neemt Louise zelf de verrassing weg door al direct te vertellen wat het thema is.

[quote]Probeer je eens mee te laten voeren met al je vragen in het verhaal. [/quote]

Eigenlijk heb ik geen vragen over het verhaal, want het is zo klaar als een klontje. Ik had alleen het reeds genoemde bezwaar en het is jammer dat niemand dat met mij eens schijnt te zijn.

Raindog · 25 juli 2005 op 21:36

[i]You can’t blame a man for trying.

I tried.[/i]

😉

Outsider · 25 juli 2005 op 21:59

[quote]You can’t blame a man for trying. I tried.[/quote]

Me too.

Outsider · 25 juli 2005 op 22:12

[quote]die discussie rond outsider, daarvan krijg ik overeindstaande nekharen.[/quote]

Ga maar even fijn met je Tarzan spelen, misschien helpt het wat.

bert · 25 juli 2005 op 23:03

Ik heb het zo eens afgekeken en vind het heel jammer dat het positieve commentaar van ons allen op zo’n perfecte column compleet doorregen wordt door die onzinnige discussie met een outsider die er ook nog plezier aan behaagd om deze discussie maar te blijven voeden.
Volgens mij lees je heel graag je eigen teksten en zie je heel graag je eigen nickname.

Mr. Moderator · 25 juli 2005 op 23:58

[b]@Outsider: point taken, nu er over ophouden graag. Zoals je ziet leidt dit nergens toe. Het is niet de bedoeling om hier discussies te gaan voeren die niet direct over de column zelf gaan. (oneens kun je altijd blijven, daarover doorzemeren is onnodig)

Met name je laatste opmerking vind ik zo uitermate onsmakelijk dat ik ‘m bewust even laat staan als voorbeeld hoe het nou absoluut niet moet. Nog een keer een dergelijke reactie en er volgt een ban.[/b]

sally · 26 juli 2005 op 00:40

Fantastisch geschreven.

Liefs Sally

Ps. Jammer, die domme discussie van outsider.

Dees · 26 juli 2005 op 06:28

Is deze discussie nou stiekem een typische [i]trompe l’oeil[/i]? Ik hoop het.

Had ik al gezegd dat ik dit een van je beste columns vind, Swous?

😉

Li · 26 juli 2005 op 12:41

Ik heb het lezen van de reacties maar overgeslagen.

Wat een prachtig geschreven column Louise.
Ik aanschouwde het tafereeltje door jouw ogen en kreeg kippenvel over mijn hele lijf!

Zo zie je maar weer dat sommige dingen en situaties anders zijn dan je verwacht.

Li

champagne · 26 juli 2005 op 18:33

Lou….ik ben er stil van, zo mooi geschreven!

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder