Dodenherdenking is een hel. Het betekent namelijk dat alle winkel eerder sluiten. Stervend van de honger bleef ik achter. Zou mijn dood ook herdacht worden volgend jaar? Ik viel heel even in slaap. Per ongeluk. De hele dag had ik hard gewerkt. Het was half zeven geweest voordat ik thuis kwam, dus etenstijd was al geweest. Maar zoals altijd, eerst even rustig zitten om bij te komen van het forensen bestaan. Een krampachtige steek in mijn buik wekte mij. Ik had mijn ogen nog niet open, maar op de achtergrond hoorde ik de televisie. Het schelle geluid van een trompet maakte dat ik het snel wilde beëindigen. Mijn gebeden werden verhoord, want tijdens het zoeken naar de afstandbediening werd het stil. En toen drong het tot mij door. Het is dodenherdenking, de supermarkt is dus al dicht. Kut.
Ik had niets in huis en moest eten. Op zondag zit ik wel eens in een vergelijkbare situatie. Dan is er altijd nog de Albert Heijn To Go in het universitair medisch centrum. Ik hoopte dat deze nog wel open was, het ziekenhuis kan het immers niet maken om te sluiten. Daar aangekomen was het ziekenhuis inderdaad niet gesloten. Echter, alle winkeltjes wel.
Op naar de stad. De korenbeurs is het laatste toevluchtsoord voor studenten die laat moeten eten of vroeg drank behoeven. Dit is namelijk vrijwel de enige supermarkt in Groningen dat tot tien uur geopend is. Aangezien er na acht uur nog twee verkoop-uren waren, veronderstelde ik dat deze nog wel open zou zijn. Dat men even twee minuten pas op de plaats maakte om vervolgens mij in mijn primaire levensbehoefte te kunnen voorzien. Maar zelfs de Korenbeurs was gesloten en mijn honger nam al maar toe. Op dat moment schoot het beste idee dat ik die dag kreeg door mijn hoofd. De Turken deden niet mee aan de oorlog. Op naar de avondwinkel.

Genietend van mijn taratorlu midye mavasi bedacht ik mij of het niet een vooroordeel was. Dat ik mij alleen de grote partijen die aan de tweede wereld oorlog deelnamen kan herrineren, maakt niet dat zij niet ook geleden hebben. Het was immers een wereld oorlog. In Marokko werd ook gevochten. Ik begon ineens te twijfelen aan hetgeen we zouden moeten herdenken. In Japan is de herdenking van hun oorlogshelden taboe. Blijkbaar mogen we mensen die sterven wel herdenken, maar mensen die doden niet. Vandaag is het vijf jaar geleden dat Pim Fortuyn is vermoord. Daar staan de zaterdagbijlagen vol mee, maar over Volkert van der Graaf hoor je weinig. Stel nu dat de Nazi’s de oorlog gewonnen hadden, dan was de sterfdag van Hitler waarschijnlijk een dag van herdenking geworden en de dag erna een feestdag voor de opkomst van het derde rijk. Zo is de Japanse herdenking taboe omdat ook zij verloren hebben. Om een geslaagde herdenking te hebben, moeten we dus gewoon even wachten tot we weten wie een oorlog wint. Vrijheidsstrijders van de een zijn de rebellen voor de ander.

Ieder jaar is er weer de discussie of de slachtoffers van de tweede wereld oorlog nog wel herdacht moeten worden. Ik vind het prima om twee minuten stil te staan, maar laten we er niet ons hele systeem voor omver gooien. Een man moet eten.

Categorieën: Actualiteiten

7 reacties

Mup · 9 mei 2007 op 15:25

Sorry, veel te kort door de bocht dit stuk, Cor, tenzij je er een cynische ondertoon aan had willen geven, m.i. komt die er niet uit naar voren,

Groet Mup.

Yannick · 9 mei 2007 op 15:34

Ik vind het wel meevallen met kort door de bocht. In een column is en blijft het lastig om diep op een onderwerp in te gaan, wat wel kan is mensen aan het denken zetten. Dat werd hier goed gedaan volgens mij.

pally · 9 mei 2007 op 17:34

Ik moet je zeggen dat ik het bij de eerste alinea al had gehad met je column. Ik heb toch doorgelezen om enige nuancering te vinden, tevergeefs.
Hoe kun jij een iets te late avondmaaltijd in je column vergelijken met een dodenherdenking en vooral kennelijk volledig voorbijgaan aan de achtergrond daarvan. Onbegrijpelijk!
Je uitsmijter deed de deur dicht:-o
[quote]een man moet eten[/quote]

schoevers · 9 mei 2007 op 18:02

Misschien ben je een man, maar geen kerel. Bah! :stom:

Dees · 9 mei 2007 op 18:37

Van mij geen moreel oordeel vandaag. Ik vond je column zeker de moeite waard. Juist ook door het gebrek aan politieke correctheid. Is toch een beetje jouw tuin CJvZ, je eigen warrige gedachten, gebeurtenissen en indrukken zo op papier zetten.

Yannick · 9 mei 2007 op 21:12

[quote]Van mij geen moreel oordeel vandaag. Ik vond je column zeker de moeite waard. Juist ook door het gebrek aan politieke correctheid. Is toch een beetje jouw tuin CJvZ, je eigen warrige gedachten, gebeurtenissen en indrukken zo op papier zetten.[/quote]
Juist, dat je het als lezer misschien niet eens bent met de inhoud maakt het nog geen slechte column.

CJvZ · 10 mei 2007 op 11:51

Ik had er ditmaal voor gekozen een korter en dus minder beargumenteerd, genuanceerd en doorgedacht stuk te schrijven. Vanwege de feedback die ik wel eens kreeg dat mijn verhalen soms op een essay gingen lijken. Het gevolg daarvan zijn impliciete boodschappen, die daarom wel een onopgemerkt ongelezen blijven.
Geen probleem, maar ik wil ze toch nog even benoemen iets benoemen.

@pally
[quote]Hoe kun jij een iets te late avondmaaltijd in je column vergelijken met een dodenherdenking en vooral kennelijk volledig voorbijgaan aan de achtergrond daarvan.[/quote]
Des te langer de oorlog achter ons ligt, des te minder emotioneel we betrokken raken. Vooral voor jongeren. Een soort politiek correcte en morele verplichting maakt dat ‘we’ onder de indruk ‘moeten’ zijn. Blijkbaar ben ik dat niet, want ik vind andere (zogenaamd onbelangrijke dingen) belangrijker. En vanwege de discussie of er nog wel herdacht moet worden, hebben blijkbaar meer mensen dat.

Wat ik toch even wil melden is een soort van toevoeging. Het had nog mooi in de voorlaatste alinea van overdenken gepast, maar ik meldt het nu als een soort extra input in een openbare maatschappelijke discussie. Het was mijn waarde columnisten-wederhelft [url=http://www.coma.nl]Ma[/url] die zich het volgende af vroeg. Een opmerking waar eigenlijk een vraagteken achter moet:

[i][url=http://www.coma.nl/?p=63]”Dat we Pim Fortuyn herdenken, betekent dus dat we hem als winnaar beschouwen.”[/url][/i] ([url=http://www.coma.nl]coma.nl[/url])

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder