Vakantiegevoel

Het is niet de zon die het hem doet bij mij, het is het gevoel dat het bevolkingsaantal gehalveerd is. Alsof er een plaag is geweest. Die plaag noemt reizen. Die kloothommels die anders maar in  je weg lopen zitten op een vliegtuig of staan ergens in een file. De jeugd hopt van het ene festival naar het andere of staat ergens als jobstudent te zwoegen. Bijvoorbeeld aan zee waar ze gerechten produceren die Billie Turf nog niet eens zou binnenspelen. Ja, vakantie in mijn straat, mijn pa zei het ook:’ Ik heb hier altijd plaats om mijn auto te zetten.’

Ik flaneerde in de zon, van mijn psychologe moest ik meer buiten komen en dat deed ik dan maar. Struinend door de straten, af en toe een sigaret aanstekend. Er is natuurlijk weer geen bal op de tv, herhalingen die al talloze keren herhaalt zijn. Ook dien ik rekening te houden met mijn ouders die in verlof zijn. Meermaals moet mijn pa met zachte dwang me uit zijn bed halen omdat ik daar in slaap gevallen was, ik lig graag in dat bed, waarom weet ik niet, maar ik beland daar zo in dromenland.
Laatst ging ik met mijn hond gaan wandelen, die had er kennelijk zin in, wat ze normaal nooit had, ik had afgesproken met Edward, we gingen de boer op. De weg daar naartoe was geen probleem. Filien, mijn hond, kende Edward en sprong op hem en begon hem likjes te geven. ‘Dat heb ik niet graag,’ zei hij toen ik ook opsprong en hem likjes trachtte te geven. Ik heb soms de gewoonte iemand na te apen voor de fun, deze keer had ik de hond uitgekozen. Edward verwijderde zijn motorhelm en haalde een opplooibare pet tevoorschijn die hij op zijn bruin haar zette. Ik vind dat die pet hem goed afgaat. Ik zou er best ook wel één willen maar de modellen van tegenwoordig staan me niet aan. Eigenlijk zou ik nog liefst een deukhoed en regenjas hebben zoals in “Baantjer”. Dan kan ik zeggen, de Cock met Cock. Edward is dan mijn collega, Vledder. We zouden menige misdaden oplossen. Zoals de moord op Bertha de boerin. Ze werd dood teruggevonden naast haar favoriete melkkoe, Daisy. Ze wouden Daisy al in de boeien slaan maar de Cock kreeg bij Lowietje onder het drinken van een cognac een lumineus idee.
‘Stond er geen stier op die weide?’
‘Nu je het zegt, ja,’ zei Vledder
‘Haal hem binnen voor verhoor en neem zijn pootafdrukken.’
Op kantoor kreeg De Cock te horen:’ Buitendam wil je spreken.’
De Cock zuchtte.
‘Ah, mooi, De Cock, wat is dat hier voor zoo? Eerst haal je hier een koe binnen voor verhoor en nu een stier?’
‘Ze zijn allebei verdacht.’
‘Die beesten moeten eruit, en jij ook, Der uit De Cock!’
De Cock was met zijn hoed aan het werpen naar de kapstok.
‘De Cock, die afdrukken van de stier zijn een match voor diegene die we op de doodgeschopte Bertha haar overgooier hebben gevonden,’ zei Vledder.
‘Goed, breng de stier naar de gevangenis.’
‘Daar willen ze hem niet.’
‘En in de dierentuin.’
‘Daar vonden ze een stier nogal minnetjes.’
‘Dan brengen we hem toch maar naar een kinderboerderij,’ zei De Cock.
‘Dat kan even duren, hoeveel zendtijd hebben we nog?’
‘Beroerd weinig, de eindgeneriek loopt al en het melancholische deuntje op mondharmonica schalt al.’
‘Weet je wat, we sturen die stier gewoon op naar Spanje, daar weten ze wel raad met dat bronstig rapaille,’ zei De Cock
‘Briljant idee, De Cock,’ zei Prins
‘Den Koninghe, Prins, De Graaf, Keizer; kan iemand me uitleggen waarom het overgrote deel hier een naam van adel draagt?’ merkte de Cock scherpzinnig op.
De schrijver had het niet zo met originele namen,’ zei Vledder