Mijn ouders onderhielden een keurige relatie met hun buren: een vriendelijk gesprek over de heg, een praatje in de winkel, en tweemaal per jaar een beleefdheidsbezoekje. De komst van onze buren ter linker zijde werd altijd met enige vrees tegemoet gezien. Buurvrouw was een reuze aardig mens, maar Buurman was professor in de Graslandkunde. Daar is op zich niets mis mee natuurlijk, ware het niet dat hij over niets anders kon praten dan Gras.
Mijn ouders probeerden tijdens het linkerburenbezoek zeer angstvallig het woord Gras te vermijden, maar dat hielp geen ene zier, want soms waren het andere woorden die als katalysator werkten, zoals het weer.
> Over het weer gesproken, weten jullie dat in sommige landen Gras ‘s winters langzaam doorgroeit?
Als Buurman eenmaal zijn graspaardje bereed was hij niet meer te stuiten. Graszaadteelt, Engels raaigras, verticuteren, grasziektes, grasparkieten, sportgras. Over elk onderwerp kon Buurman urenlang uitweiden.
Zo tegen een uur of elf kreeg Buurvrouw er genoeg van.
> Ik ga vast naar huis hoor, kom je zo ook?
> Is goed schat, nog even vertellen over het Japanse Graskevertje.
“Even” was Buurmans eufemisme voor een uurtje of vier vijf.
Na enen was mijn moeder het zat.
> Ik ga kijken of de kinderen al slapen.
En om 3 uur had mijn vader er schoon genoeg van.
> Ben zo terug Buurman.

En zo kon het voorkomen dat ik, tegen 4 uur ‘s morgens terugkerend van een discotheekbezoek, Buurman alleen aantrof in onze woonkamer, orerend over ziektes in Zuid-Chileense helmgrasjes.
> Dag Buurman.
> Dag Mosje, weet jij dat als Gras slecht verzorgd wordt, het verdrongen wordt door mosjes?
Buurman had een bijzonder gevoel voor humor.
> Zeg Buurman, ik weet het niet zeker, maar ik geloof dat er een mol actief is in uw Grasveld.
Vijf minuten later zag ik, turend door mijn slaapkamerraam, Buurman met een zaklantaarn zijn gazon afspeuren.
Het vermogen om mensen af te poeieren heb ik niet van mijn ouders.

Categorieën: Diversen

Mosje

MOSje.iS van alles wat en zelfs dat niet helemaal

9 reacties

R@@F · 15 april 2004 op 11:13

HAHAHA!
R@@F

Shitonya · 15 april 2004 op 11:30

Kort maar krachtig, goeie column 😛

Godspeed · 15 april 2004 op 14:25

Mosje,

heb je niet het nummer van de buurman.
Ik ben opzoek naar gras wat niet of bijna niet groeit.:-D

Ik heb een hekel aan grasmaaien maar nu wel een gazonnetje van 25 m x 20 m, dat ik graag zo onderhoudsvriendelijk met gras wil inrichten.

Gr.

Godspeed:pint:

deZwarteRidder · 15 april 2004 op 14:43

tsja buren…. weet wat je bedoeld en kon er smakelijk om lachen

Kees Schilder · 15 april 2004 op 17:23

Dat is lachen Mosje 😛

viking · 15 april 2004 op 19:23

[quote]Het vermogen om mensen af te poeieren heb ik niet van mijn ouders[/quote]
Jij bent toch geen bastaardje he? 😀

Ma3anne · 15 april 2004 op 19:25

Je liet er duidelijk geen gras over groeien. 😀

Vreselijk zulke malloten die hun hobbies opdringerig uitdragen.

Ik heb een buurman en kennis, die heeft drie hobbies waar hij niet over uitgepraat raakt, dus we hebben in zekere zin nog de keus. En wel uit de volgende opties: astronomie, klassieke muziek (m.n. Camina Burana) en paddestoelen. Iksnap hoe je ouders moeten lijden… 😀

Mup · 15 april 2004 op 21:28

Geen gele plekken op zijn gras achterlaten hoor, met een grote glimlach gelezen,

Groet Mup.

pepe · 16 april 2004 op 08:22

Hij is zoals ik al wist weer leuk, zelfs als je hem voor tweede of derde keer leest;-)

Verder laat het gras maar groeien, graag op de kale plekken een beetje beter 😉

Geef een antwoord