Vijf voor twaalf

Een rapport maakte gewag van de talloze dumpingen door verschillende naties van radioactief afval in zee. Dit was gaande in de jaren zestig, maar die vaten, vaak in beton gekapseld zijn tikkende tijdbommen. Het beton verweerd en de vaten beginnen te lekken. Het is nu reeds erg gesteld met de vispopulatie die zwaar vervuild is door onder andere plastickorrels. De Zuid-en Noordpool blijven niet gespaard, Eskimo’s die van vis leefden schakelen over op Westerse voeding omdat hun moedermelk toxisch is voor hun zuigelingen. IJsberen, toch al met uitsterven bedreigd krijgt te maken met massa’s vergif en kan zich niet meer voeden. Maar er is meer. Doordat vismeel als voedingsbron voor ons vee wordt gebruikt belandt het gif ook in dierlijke producten zoals kaas. In 2050 zou er geen leven meer mogelijk zijn in de zeeën. Langs verschillende kuststroken heb je al “Death Zones”, dooie gebieden waar algen woekeren. Hele plekken in de oceanen zijn niet meer in staat visleven te herbergen. Enkel kwallen gedijen daar nog.
Op het vaste land is het al niet veel beter gesteld. Fijn stof begint zich tot een enorm probleem te ontwikkelen. De uitstoot van gassen zorgt voor te hoge waardes, zeker langs drukke wegen. Deze kunnen allerlei kankers veroorzaken. De wereld telt 6 miljard zielen en er komen er steeds maar bij. Het einde lijkt in zicht, dit wist men al langer maar het kapitalistisch systeem eist zulke destructieve aanpak. Kijk maar naar de mijnen in Afrika waar ze kostbare zeldzame metalen opgraven om gsm’s en computers mee te vervaardigen. De ontbossing op grote schaal van het Regenwoud. Boorplatforms, olievervuiling, co2 uitstoot, producten van een beschaving die materialistisch is ingesteld. ‘Hey, ik voel me te kort gedaan als ik me geen nieuwe auto kan kopen net als mijn buurman.’ Of je zesjarige die een smartphone wilt omdat al zijn vriendjes in de klas één hebben. Het grootste deel is opvoeding, leren omgaan met een kleine ecologische voetafdruk. De oplossing? Die is niet simpel, het is een stap terug naar het verleden. Naar 1800, maar wie krijg je zo gek met de luxe van vandaag om die stap te zetten? Welke zakenman ga je overtuigen om zijn fortuin te zien slinken, en welke zieke mens ga je medische verzorging ontzeggen die nu wel voor handen is (en ook deels radioactief materiaal gebruikt), maar vroeger gewoonweg niet bestond. Sterven aan een blindedarmontsteking. Het zal je kind maar zijn. Nee, geen simpele oplossingen. Zolang de bevolking blijft toenemen gaat de verwoestende ontginning door.
Er is een nieuwe beweging, bewegingen eigenlijk die tegen de materialistische stroom in gaan. De “Dumpster divers” en de “Zero waste groep. Aankopen in het groot, zo weinig mogelijk verpakkingen, op stap met een pot om je koffie in te laten gieten. Het klinkt absurd maar het helpt. En eten dat nog perfect eetbaar is uit een container vissen, dat lijkt me toch een goeie zet? Nee hoor, de politie arresteert en beboet ze. Hetzelfde verhaal met mensen die in een leegstaand gebouw leven. Dat mag niet. Dat is antikapitalistisch.
Ik zie het zoals een examen. Het beste idee is zo snel mogelijk beginnen leren en je voorbereiden. Maar de mensheid stelt het uit tot de dag van het examen zelf en faalt.
Wij zijn de enige levensvorm dat instaat is zichzelf uit te roeien. De dinosauriërs hadden daar een komeet voor nodig.
Natuurlijk ben ik geen hypocriet, ik typ deze tekst ook op een laptop. Maar ik ben wel een product van de jaren tachtig en tamelijk simpel opgevoed. Mijn eerste Gameboy kreeg ik van de goede Sint toen ik twaalf was. Ja, ik weet het, wie geloofd er dan nog in de Sint? Kapitalistisch ingestelde wezens zoals ik.