Mijn buurvrouw is dood. Ze was al oud, maar toch vreselijk.
Ze heeft een goed leven gehad, daar niet van. Veertig jaar getrouwd. Trotse moeder van zeven kinderen en oma van maarliefst negen kleinkinderen. En gelukkig was haar lijdensweg niet erg lang. Wel een zware. Na drieëntwintig messteken had ik de klus geklaard. En hoewel Rigor Mortis al bij de deurpost van kamer 38-21 stond om haar met lijkstijfheid te begroeten, twijfelde hij even de kamer te betreden. Buurvrouw stonk namelijk een beetje. Niet naar de urine die ze liet lopen na de intrede van haar dood. En ook niet zozeer de penetrante lucht van het inmiddels gestolde bloed, maar mijn bejaarde buurvrouw rook niet zo fris onder haar oksels. Ook het haar van buurvrouw was wat vettig en de geur van oud zweet dampte Rigor vanonder haar vergeelde steunkousen, plagend tegemoet.

Niettemin, Rigor had de opdracht meegekregen buurvrouw met alle egards te behandelen. Een dame die dit land nog met blote handen en steen voor steen heeft opgebouwd, behoorde de lijkstijfheid te krijgen die ze verdiende. Eentje volgens het boekje; Eerst de oogleden, dan de kaak en nek en vervolgens langzaam uitspreiden uit over alle lichaamsdelen.

Met gepaste afstand aanschouw ik het tafereel vanachter een stapeltje doorligkussens en de defecte til-lift. Het valt me op dat het niet alleen de buurvrouw is die riekt, maar de hele drie-persoons kamer van verzorgingstehuis ‘De Vuursche Weide’ niet schoon ruikt. Het doet me denken aan die ongewassen leraar die zijn lichaamsstank met een grote hoeveelheid deodorant probeert te verhullen.

Wanneer Rigor Mortis voldaan en met gepaste trots naar zijn succesvol afgeronde klusje kijkt, besluit ik de sporen van het plaats delict te wissen. Het steekmes schoonmaken en ontsmetten. Haar gebit terugplaatsen. Met een schoon laken het ontzielde lichaam bedekken en met een desinfecterend goedje de bloedspetters die vanuit haar slagaders de ramen decoreerden wegpoetsen.

Wanneer ik Rigor Mortis de hand wil schudden voor een [i]job well done[/i], komt de verpleegster van verzorgingstehuis ‘De Vuursche Weide’ de kamer binnen.
“Zo, vandaag is het uw tweewekelijkse wasbeurt, mevrouw Terweide.”

“De Graaff, ze heet mevrouw de Graaff.”, antwoord ik met het steekmes in mijn hand.

Categorieën: Actualiteiten

12 reacties

Avatar

prikkels · 20 augustus 2005 op 12:05

Gave column, goede titel. Morbide dat wel.

Avatar

Kees Schilder · 20 augustus 2005 op 12:25

Morbide ja.Maar wel mijn column van het jaar,amice!

Avatar

Li · 20 augustus 2005 op 12:43

Morbide?
Het is de realiteit.

[quote]“Zo, vandaag is het uw tweewekelijkse wasbeurt, mevrouw Terweide.De Graaff, ze heet mevrouw de Graaff.”, antwoord ik met het steekmes in mijn hand”[/quote]

En dit ook.:-(

Geweldig geschreven Martijn.

Li

Avatar

Troy · 20 augustus 2005 op 13:02

Ontzettend originele column. De titel maakt em helemaal af. Luguber, maar letterlijk en figuurlijk bloedmooi.

Avatar

Louise · 20 augustus 2005 op 13:19

Een moord, lijkstijfheid geregeld door meneer Rigor en de slechte verzorging in de verzorgingstehuizen…
En dat alles geschreven alsof het om het halen van een boodschap om de hoek gaat 😀

Geen alledaagse of voor de handliggende humor, maar raak zoals ie raak moet zijn!!

Avatar

KawaSutra · 20 augustus 2005 op 16:30

Een verhaal met een dubbele bodem. Het aan de kaak stellen van enerzijds de respectloze en asociale wegwerpmaatschappij en anderzijds de onmacht van hen die wel willen maar niet kunnen.
Treffend beschreven vanuit een originele invalshoek.

Avatar

Ma3anne · 20 augustus 2005 op 18:24

Ben er stil van, Martijn.

Je verwoordt de ijzige woede die ik voelde, toen ik een week met mijn vader heb lopen leuren voor hij het ziekenhuis inkon na een val van de trap met de kerst. Gelukkig leeft ie nog, maar Rigor Mortis was zeer dicht in de buurt toen. Ik heb zijn koude adem gevoeld.

Avatar

Wright · 20 augustus 2005 op 19:22

Staande ovatie!!!
Mijn god, wat een invalshoek. Echt geweldig!

Avatar

Geertje · 20 augustus 2005 op 22:17

Pfffff !!!! 🙁

Heftig. 😕 😕 😕

Avatar

Dees · 21 augustus 2005 op 07:56

Visite? Visitatie! Erg origineel, indringend en vooral: mooi!

Avatar

melady · 21 augustus 2005 op 09:35

[quote]Ze was al oud, maar toch vreselijk.[/quote]

Lezend, (op een zondagmorgen), is vreselijk.

Een column naar mijn hart!

Dit moet de volgende maandcolumn zijn.

Avatar

klungel · 21 augustus 2005 op 17:07

Tja, ‘t is de eerste die ik lees in deze soort. Heb dus geen vergelijkingsmateriaal. Los van of het mijn smaak is, is ie wel mooi.

Geef een antwoord