In de televisiewereld zijn ze wild op herhalingen; makkelijk, goedkoop en succes verzekerd. Je trekt een blik toppers van toen open, lapt de boel wat op en nostalgie-minnend Nederland regelt de rest.
[i]Wedden dat[/i] komt terug, eenmalig. Voor het goede doel. Prima. Ik vond [i]Wedden dat[/i] leuk, en nog als ik het uit mijn geheugen haal en eraan terugdenk. Die maffe Jos met zijn Kroepoekje, gekke weddenschappen. Hilarisch en hysterisch.
Ik wil het graag nog eens zien. Origineel en authentiek.

Maar toch niet half? Je gaat toch niet een avondje terug in de tijd met mensen van nu? Dat werkt toch niet.
Oud en nieuw is leuk als we het over inrichting van huizen hebben. Of als jaarwisseling, maar toch niet met prográmma’s? Doe dat toch niet.
Net alsof je een tenminste-houdbaar-tot-vorig-jaar-product omwikkelt met een nieuwe doos. Word je ook niet blij van als je die openmaakt.

Zie je het voor je, zo’n schminkteam dat met man en macht aan de gang gaat om de boel een beetje appetijtelijk op de buis te krijgen? Jos in de plamuur om de boel te egaliseren en Kroepoekje, die door een bak loempiadeeg wordt getrokken om de vervlogen tijden weer een beetje terug te halen. Zie je het voor je? Ik wel.

Toch is het verwonderlijk hoe goed ze eruit ziet, miss Reemer. Eerlijk is eerlijk. De meesten die er op die leeftijd kittig en knapperig bijstaan kunnen zich niet bewegen en zijn volledig in de revisie geweest; billen, buik, boobs, oogleden. Alles gelift, opgevuld en opgefluft. Reemer niet?
Echt wel. Alleen is het bij haar een ander verhaal.
Soms wordt er zo vaak gelift dat de boel weer rond is. Billen zijn weer terug bij de billen, hoofd bij hoofd. En dan klopt het weer. Net als bij Kroepoekje.
Kan zijn dat haar voeten binnenstebuiten zitten, maar dat ziet geen mens op tv. En dat riedeltje voor de weddenschap gebeurt met de duimen en ik mag aannemen dat die nog in oorspronkelijke staat zijn.

Zaterdag zullen ze er staan, als een herhaling van zichzelf, als een opgelapte afgestofte oude tape. Voor het goede doel, dat wel.
Mensen nestelen zich voor de tv, blij om hun idolen van weleer weer te zien. Jos en Sandra. Nauwkeurig bewaard in hun geheugen. En dan krijgen ze dit. Zitten ze ineens te kijken naar een fout opgeslagen filmpje; kloppen de lééftijden niet meer.
Een soort Sesamstraat met Pino en Tommy in de puberteit. Of Teletubbies die al rokend en hangend met een ghettoblaster de bloemetjes en tuintjes ruïneren. Zoiets. Pipo de clown en Mamalou in een aanleunwoning op wielen. Kan toch niet?
En of ze effe willen storten.

Ik heb nieuws; mensen in shocktoestand storten niet, die zijn in shock. Er is hen zojuist een illusie afgenomen en daarvan moeten ze herstellen. Dat duurt even. Die zijn boos, voelen zich besodemieterd en weet je wat, dat kan ik me heel goed voorstellen.

Wedden dat ik niet ga kijken.


13 reacties

Avatar

Kees Schilder · 7 mei 2005 op 20:05

wedden van wel? Ik denk dat je het toch niet kunt laten op het laatste moment 😀
Ik vind het een erg goeie column.En ik ben het grondig met je eens.

Avatar

Eddy Kielema · 7 mei 2005 op 20:10

Tja, Jos en Sandra. Ik vond het toen al niets, dus de kans dat ik zometeen ga ik kijken is klein… Leuke column, dat wel!

Avatar

champagne · 7 mei 2005 op 22:14

[quote]Ik wil het graag nog eens zien. Origineel en authentiek.[/quote]

Orgineel=in oorspronkelijke staat toch? Of vergis ik me nu zo? 😕
Maar goed, ik snap je punt wel, én moest lachen om je column!
Maar, nog 1 ding; wat is jouw tegenprestatie wanneer je deze weddenschap verliest? Storten?
😛

Avatar

Ma3anne · 7 mei 2005 op 22:25

Het grappige is, dat al die kijkers van toen ook hetzelfde aantal jaren ouder is geworden. Dus wat maakt het uit? 😛

Avatar

pepe · 7 mei 2005 op 22:59

Grappige column.

Ik heb geen idee of het leuk zal/zou zijn dat programma nog eens te zien in de herhaling.
Maar als ze Pipo weer gaan uitzenden ga ik zeker kijken 😛

Avatar

Li · 7 mei 2005 op 23:00

Misschien vinden we jouw columns over pakweg twintig jaar ook nog wel leuk 🙂

Li

Avatar

Louise · 7 mei 2005 op 23:50

Heb net toch even stiekem een heel klein stukje gekeken (moet ik nou een tegenprestatie?:-() en het was echt waar wat ik al dacht; ze hadden het programma gewoon even af moeten stoffen en origineel uit moeten zenden. Dus het programma van 20 jaar geleden en ook de presentators van 20 jaar geleden.
Dat oude in een nieuw jasje, dat werkt gewoon niet.
En nee Li, ook niet als je oude Lou-en uit de sloot trekt over 20 jaar 😉

Avatar

WritersBlocq · 8 mei 2005 op 00:55

[quote]Oud en nieuw is leuk als we het over inrichting van huizen hebben.[/quote]
Ja, om niet vervolgens in de schuur opgestapelde meubels waar de Kringloopwinkel geen behoefte aan had weer in huis te halen. Oud kan soms vernieuwend zijn, maar meestal is het een slap aftrekstel. Ik heb niet gekeken, omdat ik bij mensen was die hun eigen Oud en Nieuw aan het vieren waren en, net als ik, alleen nog maar vooruit willen.

Avatar

Dees · 8 mei 2005 op 08:43

Ik heb alleen Jos van tevoren horen roepen dat het ouwerwets gezellige televisie zou worden.

Tsja, dan weet je weer waarom die knop op de tv zit.

En Lou, ergertv is ook iets voor te zeggen 😉

Avatar

viking · 8 mei 2005 op 11:18

Sterfelijkheid is een zegen!

Avatar

KawaSutra · 8 mei 2005 op 19:15

[quote]Zie je het voor je, zo’n schminkteam dat met man en macht aan de gang gaat om de boel een beetje appetijtelijk op de buis te krijgen?[/quote]

[quote]Er is hen zojuist een illusie afgenomen en daarvan moeten ze herstellen.[/quote]

Binnenkort gaat de Cream weer optreden na 35 jaar. Die jongens hebben geen schmink nodig en laten gewoon zien dat ze geleefd hebben. De oude illusie blijft. Er komt gewoon weer een nieuwe bij.

TV-illusies hebben op mij nooit vat gekregen. Kunnen ze me dan ook niet afnemen.
Wel leuk verwoord Louise 😀

Avatar

KingArthur · 8 mei 2005 op 22:15

En, weddenschap gewonnen?

Avatar

Mup · 8 mei 2005 op 23:35

[quote]Teletubbies die al rokend en hangend met een ghettoblaster de bloemetjes en tuintjes ruïneren. Zoiets. Pipo de clown en Mamalou in een aanleunwoning op wielen. [/quote]

En nu wil ik toch gaan kijken. O shit, het is al geweest,

Groet Mup.

Geef een antwoord