Onlangs stierf, veel te jong, een popster. Volgens sommigen de grootste, de King of Pop. Alsof dat laatste belangrijk is. Veel belangrijker is de vraag of hij gelukkig was. Als Afro-Amerikaans jongetje liet hij zich voor veel geld veranderen in, ja, in wat eigenlijk? Een blankere huid kon zijn Afro-Amerikaanse afkomst niet verhullen. Een idioot spits neusje kon zijn zwart zijn niet verbloemen. Zijn ontkroeste haar maakt van hem geen blondje. Verspilde energie, verspild geld, kortom: een beetje dom…

Wat schort er aan dat mensen anders willen zijn dan ze zijn? Waarom kan iemand niet, zoals Koot en de Bie al zingend vroegen, zichzelf zijn? ‘Wie speelt er nog zichzelf?’ ‘En met make-up van oor tot oor stelt zijn vrouw een ander voor en heeft ze nog steeds niet door dat een glimlach beter staat.’ Mijn opa zei: je moet worden wie je bent. Daar bedoelde hij mee: probeer niet iemand anders te worden, blijf jezelf, blijf dicht bij jezelf, dan kun je nooit uit je rol vallen. Je hoeft dan nooit terug naar jezelf: je bent er al. Als je doet alsof je blank bent terwijl je zwart bent, verloochen je jezelf en val je vroeg of laat toch door de mand. Als je doet alsof je een hoofdrol hebt terwijl je figurant bent, smak je vroeg of laat smartelijk op je smoeltje. Als je rijker wilt lijken dan je bent, doorzien de mensen dat heus wel en maak je jezelf belachelijk.

Wat is er mis aan jezelf zijn? Niets! De mensen moeten je nemen zoals je bent, anders hebben zíj een probleem. Dit is geen vrijbrief om er maar op los te leven zonder rekening te houden met anderen. Het is, integendeel, een zelfgeschreven vrijbrief om als individu te zijn wie en zoals je bent én – dus – om anderen dat ook te laten zijn. Jezelf zijn houdt automatisch in dat je anderen hetzelfde gunt. Want iedereen is uniek, en anders dan anderen. Mensen zijn gelijkwaardig maar wel ongelijk.

© Jan Bontje 2009

Categorieën: Algemeen

7 reacties

Chris · 27 juni 2009 op 13:32

Ben sinds een paar dagen lid (heet dat zo?) van Column X. Lees zojuist je column. En meteen maar een stukje historie van je doorgenomen. Mijn conclusie is simpel: You’re the best!

Heb zelf gisteren mijn eerste column (ooit) gepost. Wordt geplaatst. Heb er ook een over MJ in the making. Als het dit weer blijft zal ik hem waarschijnlijk ergens eind volgende week posten.
To whom it may concern.

Mien · 27 juni 2009 op 17:40

Als de hele wereld gek is van jou, om wie je bent, dan kan het wel eens zo zijn dat jezelf gek wordt van die wereld. Ja, en dan doe je wel eens gekke dingen, als jezelf.

Mien

arta · 28 juni 2009 op 00:42

Jezelf zijn: Voor sommigen een utopie, voor anderen doodgewoon. Voor mensen die geleefd worden: Onmogelijk.

trex01 · 29 juni 2009 op 09:22

Maar als je nu niet weet wat dat is, jezelf zijn? Ik vind het zo’n kreet. Overigens zoals gewoonlijk heel goed geschreven hoor, maar ik moet hier even over nadenken.
Over die bekende popster: ik denk dat die jongen doodongelukkig en heel eenzaam was. Tragisch als je zo aan je eind komt.

axelle · 29 juni 2009 op 11:36

Jaaa. Hopelijk neemt hij het Peter ¨Pan Syndroom mee in z’n graf.
Axelle

lisa-marie · 29 juni 2009 op 18:11

jezelf zijn ,je eigen unieke ik daar doe je eigenlijk een leven lang over om daar achter te komen.
Zo ook MJ en of hij zichzelf ooit gevonden heeft zal voor ons een raadsel blijven want hij zelf kan het ons niet meer zeggen.

JanBontje · 6 juli 2009 op 17:16

Beste Chris,

Welkom op Column X.

Dank je voor je compliment; ik heb bredere schoenen gekocht om er niet naast te lopen 😉

Ben benieuwd naar wat je gaat schrijven!

Geef een antwoord