En dat wordt ons verpotverdriedubbeledikkies door een snotneus van 15 jaar voorgedaan.
Je loopt met een stalen gezicht de remise binnen van het openbaar vervoer. Je loopt naar zo´n grote jongen toe en je start de motor van de bus. En het is voor elkaar. Je zet het ding bij een andere busmaatschappij neer alsof je dat dagelijks zo doet en pikt daar een veel leukere harmonicabus mee. Je rijdt er mee door je woonplaats. Daar moet natuurlijk iemand rondlopen die je herkent. Het is een middelgrote provincieplaats. Misschien heeft hij vriendelijk teruggezwaaid. Ook bij de derde remise valt het niet op dat er een bus van een andere kleur wordt omgeruild voor een eigen merk.

Wonderkind kon als de beste met de grote gevaartes omgaan. Zonder problemen reed hij van Apeldoorn via Doetinchem naar Arnhem en toen nog een ommetje tot Dieren. Als het tussen Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht was geweest, was het rondje Randstad een feit geweest. Het beviel hem wel, dus de volgende dag weer naar een andere remise.

Hij is alleen te vriendelijk geweest voor de medemens. Hij heeft ze keurig naar hun bestemmingen gereden. Maar hij stempelde geen strippenkaarten. Eén passagier is dit opgevallen en zij heeft gemeld dat een erg jonge chauffeur de maatschappij en de Nederlandse staatskas te kort deed. Pakweg 20 jaar geleden telde Nederland nog beduidend meer aanhangers van het Calvinistische soort.
Dan kreeg je als ondernemend kind nog echt het gestrekte rechter wijsvingertje zwaaiend voor je neusje. En als je het slecht trof, werd je oor uitgerekt. Mensen met grote oren zijn dus slechte luisteraars.

Op de tweede dag werd de jongen toch ontdekt en overgedragen aan oom agent. Hij zal natuurlijk aan de tand gevoeld worden. Maar het is toch dolkomisch dat dit kan gebeuren in een land waar nu alles stilgezet word als er een “verdacht” onschuldig vergeten pakketje wordt gesignaleerd. Hij heeft gestolen, hij heeft zonder rijbewijs gereden, hij heeft te jong een voertuig bestuurd. Hij heeft de dienstregeling verstoord.
Hij heeft 3 vervoerders voor schut gezet, hij heeft de oplettende passagier gefopt. Hij heeft oom agent omzeild Die pet past ons allemaal.

Maar toch reageerde een woordvoerder van een van de vervoerders dat hij graag nog een keer met die jongen zou willen praten. En wel om hem een baan aan te bieden in de toekomst.
Initiatief wordt beloond. Misdaad loont nog steeds.

Aan alle werkelozen van Nederland. Alle advies- en reïntegratiebureaus ten spijt.
Al die sollicitatiebrieven halen toch niets uit. Bespaar je de moeite.
Ga naar de plek waar de baan van je dromen wordt uitgevoerd. En ga aan de slag. De pet past ons allemaal. Het handigste is natuurlijk om op de plek van een zieke of vrije medewerker te gaan zitten. Dat scheelt het bedrijf een uitzendkracht.
Zonodig zorg je er voor dat de medewerker die dag niet op komt dagen.

Ik vraag me af of deze jongen ooit nog op de bus wil. Dit was een jongensdroom. Volgende week ambieert hij misschien een direkteursstoel. En misschien was dit wel een aanloop als minister van Verkeer en Waterstaat.

Carla Carla, het rondje Randstad ligt er al jaren. Alleen de voertuigjes met hun neusjes dezelfde kant opdraaien en om het kwartier op de startknop drukken. Er kunnen een paar debatten worden overgeslagen. De passagiers letten toch niet op. Als er maar en trein komt en rijdt. Je hangt er een bezempje achteraan voor de herstblaadjes en de sneeuwvlokjes en de volgende trein blijft ook rijden.

Een kind kan de was doen.


8 reacties

Avatar

Mup · 6 december 2005 op 13:19

Trukie, een column om over na te denken, ik kom er alleen niet zo goed uit, wat nu echt je mening over het voorval is, en dan vooral wat betreft de actie van de jongen zelf, stiekem vind ik het n.l. wel een strakke actie, een zogenaamde eye-opener,

Groet Mup.

Avatar

Bakema_NL · 6 december 2005 op 13:44

Hahaha, geweldig was dat ja, had het ook gelezen. En al die passagiers hadden niet zoiets van “goh, die is wel erg jong” toen ze instapten? Prachtig.

Avatar

Dees · 6 december 2005 op 14:48

Ach ja, iets soortgelijks gebeurde in New Orleans, alleen ging het daar om illegaal vervoer van mensen die vastzaten in de Superdome. Net een ander perspectief. Ik vind het een leuk stuk, leuke vondsten als:

[quote]En als je het slecht trof, werd je oor uitgerekt. Mensen met grote oren zijn dus slechte luisteraars.[/quote]

🙂

Maar je laatste alinea laat me ook een beetje in verwarring.

Avatar

Ma3anne · 6 december 2005 op 14:50

Vroeger werd dit kattekwaad genoemd. En in mijn ogen is het niet meer dan dat.
Ik vond het een geweldige actie van die gozer. En als het mijn zoon zou zijn, zou hij flink op zijn lazer krijgen en de boetes vanwege al die overtredingen-in-één zelf moeten ophoesten.

Ongelooflijk dat zoiets mogelijk is! 😀
[quote]Ga naar de plek waar de baan van je dromen wordt uitgevoerd. En ga aan de slag. [/quote]
Goeie tip! Ga ik doen! :hammer:

Avatar

Trukie · 6 december 2005 op 15:11

Eerlijkgezegd worstel ik ook nog een beetje met de vraag of het een prestatie is of kattekwaad. Deze jongen kan veilig met een bus omgaan. Wat op zich natuurlijk een prestatie is. Maar hij heeft de wet natuurlijk aan alle kanten overtreden.
New Orleans is naar mijn idee toch een heel andere situatie. Nood breekt wet. Dat doet me meer denken aan de serie “Kinderen staan op” van Netwerk. Ik geloof een paar jaar geleden.

Maar daarom kun je er wel de (on) mogelijkheden uit concluderen van en binnen onze samenleving.

Edit:
@ Dees, het rondje Randstad wordt niet vertraagd door technische aspekten. Je kunt in de laatste alinea het woord voertuigjes weg laten, dan hou je neusjes over 😉
@ Ma3anne, ik zou hetzelfde doen. Maar zou je diep in je hart ook niet heel erg trots op die prestatie van hem zijn? De meeste pioniers die later vereerd werden, werden aanvankelijk verguisd.

Avatar

WritersBlocq · 6 december 2005 op 18:17

‘t Is weer eens wat anders, zo’n knul die dit deed, en ik vind het een geweldige en gedurfde actie van die gast. Leuk geschreven en Ma3, suc6 met je solli’s!

Avatar

Li · 7 december 2005 op 09:59

Ik moest ook gniffelen om deze kwajongensstreek. Maar aan de andere kant is het een levensgevaarlijke actie geweest. Een dubbel gevoel dus. Dat beschrijf je wel goed.

De laatste alinea had voor mij niet gehoeven.
De laatste zin wel.

Li

Avatar

Trukie · 7 december 2005 op 23:59

Dank voor de reacties.
Voor mij is overwippen van oost naar west en van west van oost een geregeld voorkomende bezigheid. Aan beide kanten van het land ligt een deel van mijn leven.
Vandaar ook mijn gedachtenassociatie met het rondje Randstad toen ik de route van deze knaap uitgetekend zag. Verder geen politieke aspiraties.

Ook bij andere “gedachtenspinsels in de vrije loop” heb ik geen persoonlijke zaken voor ogen gehad.

Geef een antwoord