Zal van Baele het gaan halen? (6)

Je ziet ze wel eens voorbijkomen op tv in die typische Britse komische televisieseries; de hielenlikkers, de slijmerds, die alles uit de kast halen om bij hun baas in het gevlij te komen. Heerlijke karikaturen, een rol waarin een acteur zich volop kan uitleven.

Dirk van Baele kent er ook een paar in zijn directe omgeving; van die gasten die zich in allerlei bochten wringen om een wit voetje te halen bij hun superieur. Eentje die zich daarbij nergens voor schaamt, is Piet, alias de Man met de bruine arm, tenminste zo noemt Dirk hem stiekem. Volgens Dirk zie je hem er soms ‘tot zijn oksel in gaan’, bij wijze van spreken. Als een papagaai praat die vent zijn meerdere na. Van Baele kan zich daar vreselijk over opwinden. Wat een gezeik en geslijm en gefleem en nog meer gezeik! Dat zoiets bestaat, en dat iemand zich zo kan verlagen, denkt hij dan wel eens. Maar dat daar dan ook nog iemand intrapt! Hij kan er met zijn verstand niet bij. Eng is het gewoon. Nee nee nee, daar wordt Dirk niet vrolijk van.

En dan de reactie van de patroon als dezelfde kontkruiper eens een foutje maakt: “Eeeeh, daar kan Piet niets aan doen.” Of: “Dat geeft toch niet joh.” Zodra van Baele daarentegen eens een steek laat vallen, wordt hij gelijk onder de grond geschoffeld!

Hij heeft het zelf gezien, hoe Piet op zijn verjaardag gefeliciteerd en gekust werd door de vrouw van de baas en deze hem nog eens extra teder over zijn (bruine) arm aaide. Zo van: jij bént voor mij echt de bovenste beste. Waren ze maar allemaal zoals onze Piet hier. Dirk kijkt ernaar en als een boer met heel veel kiespijn jeremieert hij wat voor zich heen: ‘Tjonge jonge, zonne goeie hebbe we nog nie gehad! Kenonne!’ Nee, dat is voor Dirk niet weggelegd. Die blijft liever gewoon zitten waar hij zit. Bij de Man met de bruine arm, dat dan weer wel.