Op de afdeling, waar ik als verpleegkundige werk, is een chef-kok opgenomen uit één van de hotels in de stad. Een patiënt waar je wat langer aan het bed staat omdat hij je zo gezellig aan de praat houdt. Reuze aardige man met prachtige horecaverhalen. Tijdens een late dienst vertelt hij dat er collega’s op bezoek zijn geweest en dat ze gefileerde zalm hebben meegebracht. Hij heeft er geen trek in en geeft mij de ingesealde delicatesse mee met de opdracht er na mijn dienst, onder het genot van een glaasje droge witte wijn, lekker van te genieten.
Normaal deel je dergelijke gaven met je collega’s, maar vanavond doe ik dienst met iemand die niet van vis houdt. Heb ik even geluk.

Thuisgekomen, eerst onder douche en daarna nog even relaxen met de poes op schoot. Zij heeft na een late dienst altijd extra aandacht nodig.
Ik besluit de zalm te bewaren en neem een glaasje Berenburg als slaapmutsje.

De volgende ochtend ruik ik bij het opstaan een sterke vislucht en vind een lege verpakking op de keukenvloer. De poes ligt in de kamer op de bank, uitgeteld en tolletje rond van de genoten zalm.
Ik ben vergeten mijn cadeautje in de koelkast te leggen.

Als ik tijdens mijn dienst mijn neus bij de kok om de deur steek wil hij natuurlijk weten of ik van de zalm heb genoten en uiteraard prijs ik de smaak van de vis in alle toonaarden.
Dat ik namens de poes spreek laat ik achterwege.

Categorieën: Algemeen

Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

8 reacties

Meralixe · 25 augustus 2011 op 10:09

Er is een verschil tussen kritiek en het geven van een eigen mening. Kritiek is alsof ik het beter kan en dat is het niet. De eigen mening is dan zoals ik het het liefst zou willen en waar haal ik dat recht vandaan?
Voor mij mocht de column wat langer zijn en ik mis hier en daar een mooie zin of een beeldende omschrijving.
Daartegenover staat dan dat alles verteld is wat er verteld diende te worden om op het einde van het verhaal een glimlach op de mond te toveren. Uiteindelijk is enkel dit misschien wel de bedoeling van uw schrijven, met eenvoudige ingrediënten een stukje aangenaam leesvoer klaar maken, waarvoor mijn dank. :pint:

sylvia1 · 25 augustus 2011 op 13:52

Meralixe,
ik hoop niet dat je het erg vindt maar ik leen even deze woorden van je:
“met eenvoudige ingrediënten een stukje aangenaam leesvoer klaar maken”
Daar zeg je precies hoe ik het stuk ook heb gelezen.
Het is inderdaad een lichte column, maar ik word er wel vrolijk van.

SIMBA · 25 augustus 2011 op 13:55

Slimme poes!

Harrie · 26 augustus 2011 op 12:10

Grappige column. Graag gelezen.

DACS1973 · 26 augustus 2011 op 12:58

Leuk stukje en wat mij betreft niet te kort. Precies de goede lengte voor een luchtige anekdote als deze.

tolletje rond => tonnetje rond

pally · 26 augustus 2011 op 22:32

Gewoon een grappig stukje, Ferrara, zonder iets anders te pretenderen.

groet van Pally

Ferrara · 27 augustus 2011 op 17:27

Deze is bedoeld voor Dacs.
Helemaal gelijk.

Aan iedereen, dank voor de reacties. Leerzaam!

Mien · 29 augustus 2011 op 15:33

Mmmm … ik voelde hem al een beetje aankomen.
De poes hè en niet alleen van de zalm.

Mien

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder