Ja, ja! Het zal de jongeren onder ons hoogstwaarschijnlijk niets zeggen, maar het zinnetje ‘Zaterdagavond, ja, ja!’ komt uit de tune van een ooit zeer populair televisieprogramma, gepresenteerd door niemand minder dan Willeke Alberti en haar vader Willy. Ik keek er de hele week naar uit. Niet omdat ik zo’n fan van pa en dochter Alberti was, maar het was “showtime” op de Nederlandse televisie.
Voor zover ik me herinner, haddden we toen alleen nog Nederland I en Nederland II en op zaterdagavond was het:… Feest! ’s Middags was er eerst Swiebertje, op de voet gevolgd door Ivanhoe. Roger Moore (die was het) slingerde in ridderkostuum aan middeleeuwse kroonluchters terwijl hij onderhand, met nonchalante bewegingen, hier en daar een vijand doorboorde met zijn lange zwaard. De hele familie genoot, mijn broertje nog het meest. Boven de open haard hingen bij ons ook een paar zwaarden en het toppunt van pret was wel als Pa die zwaarden even van de muur afhaalde om vervolgens met broertje de spannendste scenes nog eens na te spelen. Ze lieten gelukkig wel de hulzen om de zwaarden zitten, dus er gebeurde nooit iets…
Daarna werd er gegeten, meestal soep met brood want het was tenslotte zaterdag en vervolgens werden de kinderen (wij dus) in bad gestopt. Flink opgewreven, glimmend en in schone pyjamaatjes mochten we dan lekker lang opblijven. Met de zaterdagse televisie-avond als hoogtepunt.

Het was niet altijd de familie Alberti trouwens, ik herinner me ook ‘De Mountiesshow’ en nog leuker, ‘Johnny en Rijk’. Als mijn ouders de tijd uit het oog verloren konden we ook nog meegenieten van ‘Stiefbeen & Zoon’, maar dat was een uitzondering. Kinderbedtijd werd over het algemeen nogal serieus genomen bij ons thuis.
Tja, dan is het tegenwoordig maar behelpen eigenlijk. Afgelopen zaterdag installeerde ik mezelf (in pyjama!) voor de TV om Paul de Leeuw weer eens te zien. Ik had hem nog niet gezien als ‘Lieve Paul’ en ik had er zin in. Eindelijk dus weer een ouderwetse zaterdagavond zou je denken. Mis!

Paul was net een minuut of tien lekker bezig of de telefoon ging. Mijn buurvrouw belde om te vertellen dat ze zich zo verveelde. Haar zaterdagavonden zijn ook niet meer wat ze ooit waren… Mijn buurvrouw is bijna negentig en daarom vind ik dat ze mijn onverdeelde aandacht verdiend. Televisie uit, jas over de pyama aangetrokken en op sloffen de zeer slechtziende buurvrouw opgehaald. Zelf was ze trouwens ook niet veel beter gekleed. Advocaatje met slagroom….koekje erbij, en ja hoor! Toen ik haar weer thuisbracht, bedankte ze met de woorden: “Kind, het was gezellig. Het was een echte ouderwetse zaterdagavond, net als vroeger, toen Willeke Alberti zèlf nog leefde.”
Nog even en ik zet mezelf op YouTube. ‘Spiegelbeeld’ kan ik ook nog wel zingen, zeker als ik denk aan vroeger!


9 reacties

Prlwytskovsky · 4 december 2009 op 18:23

[quote]toen Willeke Alberti zèlf nog leefde[/quote]
Die leeft toch nog? Willy ook trouwens. Die zong toch immers: niemand laat zijn eigen kind alleen?

En wat een heerlijke terugblik op vervlogen jaren, Emiliever.

DreamOn · 4 december 2009 op 18:34

Mooi geschreven, en ik denk inderdaad dat je bedoelde: toen Willy Alberti zélf nog leefde.

Ik kan me dat gevoel ook nog goed herinneren, in bad op zaterdagmiddag, en dan kregen mijn zussen en ik zachte krulspelden in (Zodat we op zondag met prachtige haren in de kerk zaten) en dan mochten we opblijven.
Ik was vooral fan van ‘Het kleine huis op de prairie’, dat kwam op dinsdagavond en van ‘Stuif es in’, dat kwam op zaterdagmiddag. En Swiebertje, inderdaad, heerlijk!
Wel grappig, wij aten ook altijd soep op zaterdag en dan zo’n lekkere kleverige bolus erbij! Mmmmmm! 😀

PS. Ik heb nu meteen dat liedje van de NCRV in mijn hoofd… :

Zaterdagavond, NCRV,
Hee, da’s een idee!
De vaat is gedaan,
de koffie gezet,
de kindertjes mogen
wat later naar bed!
Zaterdagavond,
NCRV,
Hee, da’s een idee! 😀

Ken je’m ook nog?

trawant · 4 december 2009 op 18:37

Rudi Carell show met Esther Ofarim als zeemeermin,
of met Nina en Frederik ( hier moest ik even over nadenken..)
En dan als klapstuk Avro’s weekend quizz met het ‘pratende pak’ Fred Oster..( of was dat alweer later.
En dan hebben we het nog niet eens over woensdagmiddag..Verrekijker, Coco en de vliegende Knorrepot, Han Rensenbrink, Tex Tucker in 4 veren waterval ( mooie waterval)
Het loopt allemaal door elkaar heen meneer Sonneveld..
Conclusie , we worden oud..
Leuk stuk, buuf weet vast nog veel meer..

SIMBA · 5 december 2009 op 09:25

Wij keken heel weinig tv vroeger dus veel van die programma’s die je noemt ken ik niet eens.
Maar wat ik nou zo lief vind, is dat je de buurvrouw een fijne avond hebt bezorgd, is toch véél beter dan welk tv-programma dan ook!

Kwiezel · 5 december 2009 op 10:46

Zelf ben ik van een paar generaties later (die van A-team en Knightrider), maar ik vind ook dat je tegenwoordig op zaterdag zeer weinig mist als je de TV uit laat. Laat staan dat de programmering leuker dan vroeger is. Mooi geschreven column!!

p.s. kleinigheidje: ‘verdiend’ in de laatste alinea moet met een t zijn 😉

Avalanche · 5 december 2009 op 16:24

Prachtig sfeerbeeld van lang vervlogen tijden; heerlijk dat je – onder het genot van een advocaatje – samen met de buurvrouw weer even hebt kunnen genieten van de zaterdagavond. En heerlijk dat je dat vervolgens weer met ons deelt :lach: .

KawaSutra · 6 december 2009 op 01:58

Pipo, Swiebertje, Ivanhoe, Lassie, Floris, Stuif-es-in, Oebele, Kunt u mij de weg naar…
Het meeste daarvan toch wel op zaterdag, dacht ik. Vooral dan de zaterdagmiddag, ik was helemaal van de wereld.
’s Avonda: Zeskamp (waar mijn vader nog aan mee heeft gedaan), Eén van de acht, Mounties, André van Duin. En daarbij mijn moeder helemaal opgedirkt aan tafel met een lekker geurtje. Nee de salontafel in de voorkamer werd niet gebruikt: alleen voor visite.
Tja Trawant, we worden inderdaad oud…. 😀

Dees · 6 december 2009 op 09:53

Voor mij was het meer The A-Team en The Dukes of Hazard. Theo en Thea. Net even later. De films met Andre van Duin, Joep Meloen en Help, de dokter verzuipt enzo.

En van daarvoor, maar da is heel diep graven: De Zevensprong, gekluisterd aan de buis! Naast Ivanhoe, ook Dick Turpin. Een hele spannende Zweedse serie ‘Maalstroom’, maar dan op zijn Zweeds. Battlestar Gallactica, kluchten met Piet Bambergen waar ik eigenlijk niet naar mocht kijken en daarom zag ik ze allemaal. Mies Bouwman met haar poepbank (programmanaam weet ik niet meer) en mijn eerste hopeloze liefde; Willem Ruys. En opblijven, dat was het vooral op zaterdag; opblijven.

Leuk stukje, krijg zin in een schaaltje chips en twee zenders om uit te kiezen 😉

Emiliever · 6 december 2009 op 19:31

Haha, wat leuk te lezen dat we bijna allemaal van die warme zaterdagse televisiegevoelens hebben. Sommige programma’s was ik alweer vergeten, maar dankzij de jullie reacties zijn ze weer helemaal bovengekomen! En inderdaad…Willeke Alberti lééft nog! Foutje, het had inderdaad Willy moeten zijn. En Kwiezel, die d is inderdaad een veel erger foutje. Dom, dom, dom!

Geef een antwoord