Kalm kringelt de rook in het licht van een peertje. Omhoog, naar de balken van het dak, om uiteindelijk tegen het dakbeschot te blijven hangen. Aan het platdak hangt meer dan alleen de rook van mijn sigaret. Er zijn latten onder de balken door geslagen. Die dragen planken en andere latten, buizen en balken. Voorlopig van nut ontdaan liggen zij geduldig te wachten tot een nieuwe bestemming zich aandient. Maar dat is niet het enige wat er hangt. Onder de balken door hangt een oude polsstok. Ik weet nog dat mijn vader hem voor ons kocht. Aan de overkant van de straat, bij de smid die vroeger paarden besloeg en waar je later benzine kon kopen. De verzuchtingen van mijn moeder als ik weer eens met een nat pak thuiskwam. Dit omdat de polsstok ondanks zijn lengte dikwijls te klein voor mijn jeugdige overmoed bleek. Waar anderen stopten probeerde ik het nog één keer. Als dat goed ging nog een keer. Als dat niet al te ernstig mis was gegaan nog een keer. En als het echt mis ging, dan was het tijd om huiswaarts te keren waar een douche, schone kleren en een kop thee wachtten. Eieren zoeken in het voorjaar, met vroegere vrienden door de velden en ergens in een slootwal de stiekem van mijn moeder meegejatte Belinda-sigaretten oproken.

Naast de polsstok hangt het houten sleetje waarop ik ’s winters werd voortgesleept door mijn zusters. Het matras waarop ik in de tuin lag. De fietspomp van vele geplakte banden. De parasol waar ik mijn moeder nu nog wel eens onder zie. Scheppen en spades, schoffels en harken en een speciebats. Een zeis, keurig met paktouw ingebonden in een oude jutezak, een overblijfsel uit mijn vader zijn jeugd. Een oude bamboehengel. Waar is mijn rode werphengel eigenlijk gebleven?

– … … … –

Het opzoeken van ouders is ook een weerzien met jezelf. In deze garage vormt het dak boven mijn hoofd de grond onder mijn bestaan. Oud nieuws dat zijn nut gehad heeft maar dat in de wereld van vandaag, onder steeds veranderende koppen altijd een nieuwe bestemming vindt. Herinneringen die zich aaneenrijgen in het tijdsbestek nodig voor een sigaret om uit elkaar te vallen: de levensverwachting van een sigaret als maat van een tijd die voorbij maar nooit ver weg is, waar je je vingers aan brandt als je er te lang aan blijft hangen.

Categorieën: Algemeen

17 reacties

Avatar

WritersBlocq · 30 september 2007 op 10:57

Ik dacht eerst even: Siebe is Sipje, hij moet van zijn vrouw op zolder slapen en schrijft nu zijn anti-liefdecolumn.

Maar nee, het is nog véél beter! Nu weet ik weer wat ik mis aan het huidige CX: meer van dit soort columns. ‘Vroegah’ was dat normaal. Ben wel erg blij dat ik deze uitzondering heb gelezen, man, wat een plaatje.
Wat mij betreft staat ie morgen 2 x op de hoofdpagina.
Gaaf, die titel ook.
Meer compli’s heb ik niet 🙂

Avatar

Dees · 30 september 2007 op 11:04

Jeugd in Friesland scheelt niet zoveel van jeugd in Groningen, misschien een polsstok, maar daar was wakje lopen voor in de plaats. Wat een mooie column. Je laatste zinnen ben ik nog even over aan het nadenken.

Fijn dat je weer schrijft.

Avatar

ps2martin · 30 september 2007 op 11:17

[quote]In deze garage vormt het dak boven mijn hoofd de grond onder mijn bestaan.[/quote]

Wauw.

Mooi verhaal met kunstig gevonden metaforen.

Avatar

pepe · 30 september 2007 op 11:29

Bijzonder mooi hoe jij tientallen jaren in een column kan verwerken.

[quote]de levensverwachting van een sigaret als maat van een tijd die voorbij maar nooit ver weg is, waar je je vingers aan brandt als je er te lang aan blijft hangen. [/quote]

Geweldig.

Avatar

vanlidt · 30 september 2007 op 11:46

Dacht al, waar blijft-ie nou toch?

Hij is weer mooi.

Avatar

arta · 30 september 2007 op 13:01

Ik ben het helemaal eens met bovenstaande reacties.
Een geweldige mooie, goedgeschreven column!
Deze quote vond ik erg mooi en oh, zo waar:[quote] de levensverwachting van een sigaret als maat van een tijd die voorbij maar nooit ver weg is, waar je je vingers aan brandt als je er te lang aan blijft hangen. [/quote]
🙂

Avatar

pally · 30 september 2007 op 16:18

Heel erg goede nostalgische column, Siebe, met filosofische ondertoon en prachtige beelden.
De inventaris van een garage als inventaris van je jeugd.

[quote]In deze garage vormt het dak boven mijn hoofd de grond van mijn bestaan[/quote]
Prachtig!

groet van Pally

Avatar

Quinn · 30 september 2007 op 17:45

Kan me alleen maar aansluiten bij de andere reacties. Erg mooie, gevoelige column. Zo heeft iedereen op zijn manier wel tastbare herinneringen aan ouders en aan wat was, vroeger. Mooie overdenkingen.

Avatar

Li · 30 september 2007 op 20:21

Mooi om middels het kringelen van de rook, de ‘verledentijdgeest’ tevoorschijn te toveren.

Li

Avatar

Siebe · 30 september 2007 op 21:03

In de wachtrij zag ik na lange tijd weer eens een kansje om aan te sluiten. 😉

@WB: Wij hebben eigenlijk niet echt een zolder. Die anti-liefde column, daar ga ik mijn best op doen. Ben ik wel een beetje aan Mosje verplicht denk ik. Dank voor je compli’s. Noot en FYI: ik heb geprobeerd me iets aan te trekken van onze korte maildiscussie onlangs (nog geen 400 woorden geloof ik). Ik zal proberen dat vaker te doen ook al is dat voor mij niet altijd makkelijk.
@Dees: Als jij het zegt denk ik dat het inderdaad niet veel zal schelen. Ik kan me daar alles bij voorstellen. Zo’n klein plattelandsgat; het was goed om er vandaan te gaan maar hoe goed was het om er gearriveerd te zijn. Zo althans kijk ik er ondanks alles toch óók op terug. Gek genoeg heb ik bij het schrijven van die laatste zinnen even aan jou gedacht. We houden het er maar op dat het de plattelandslink zal zijn. En dank.
@PS2Martin en Pally: Met precies dat ene zinnetje is deze column begonnen. Heb er een poos aan zitten schaven, ik kon er niet goed uit komen eerst. Ook nu denk ik nog dat het anders had gekund, met name in de laatste alinea. Inventaris, dat is het. Een kwestie van inrichting. Dat dan maar voor een volgende. Thanks.
@Pepe: Het is geen PB maar toch, bedankt. 😉
@Vanlidt: Dank! Jij morgen weer he? Je maidenvastecolumn heb je nu gehad. Fouten kun je je nu niet meer veroorloven natuurlijk. Maar laat je daardoor vanavond vooral niet van je bed weghouden. 😉
@Arta: Dankjewel! Heb er over gedacht om het idee van de levensverwachting van een sigaret te bewaren voor een andere column omdat er zoiets heerlijk tegenstrijdigs in zit. Hier echter maakte het de column mooi ‘rond’ dacht ik. Voor een volgende dan maar weer iets nieuws proberen te bedenken.
@Quinn: Klopt, en het stomme is dat ik me ineens meer meen te herinneren naarmate ik beetje bij beetje een beetje ouder word. Dank voor je reactie.
@Li: Die wil ik nog wel eens van je lenen geloof ik, ‘verledentijdgeest’. Ook bij voorbaat daarom al dank.

Tot de volgende column. Ik zal proberen weer iets vaker te schrijven maar het lukt me niet altijd. Niet qua tijd of belevenissen of zo, dat is allemaal geen punt. Het lukt gewoon niet altijd.

Groet!
S

Avatar

KawaSutra · 30 september 2007 op 21:13

Lastig om aan bovenstaande nog iets toe te voegen. Maar het dak en de grond vind ik wel een geweldige vondst. De titel zal ongetwijfeld een diepgaande betekenis hebben, helaas ik kan hem niet plaatsen.
Wacht even…heldere momenten komen bij mij altijd wat later. ‘De wereld op zijn kop’, ik dacht het wel….

Avatar

SIMBA · 1 oktober 2007 op 08:28

Tsja, kom ik op maandagochtend nog met een reactie, echt mosterd na de maaltijd…ik heb niks toe te voegen aan bovenstaande reacties.
Echt erg goed!

Avatar

lisa-marie · 1 oktober 2007 op 08:59

Het maakt mijn hele maandag-ochtend goed. Ik kan alleen maar aansluiten bij alles wat al gezegd is.

[quote] Oud nieuws dat zijn nut gehad heeft maar dat in de wereld van vandaag, onder steeds veranderende koppen altijd een nieuwe bestemming vindt. [/quote]

Deze zin is niet alleen geweldig maar spreekt mij ook aan en zal nog lang blijven hangen.

Avatar

Troy · 1 oktober 2007 op 09:12

[quote]”..en ergens in een slootwal de stiekem van mijn moeder meegejatte Belinda-sigaretten oproken.” [/quote]

Zo geestig, deze zin had ik opgeschreven kunnen hebben, al rookte ik die sigaretten dan niet in een slootwal maar in het Veluwse bos 🙂

Mooi, deze nostalgische column. De laatste zin is een pareltje. Pure literatuur. En ja, ik mis ook meer van dit soort columns op cx. Dus Siebe, blijf alsjeblieft schrijven en insturen.

Avatar

senahponex · 1 oktober 2007 op 10:05

[quote]Het opzoeken van ouders is ook een weerzien met jezelf.[/quote]

In 1 woord geweldig.

Ik was na het lezen bijna gaan roken.

Avatar

dj_Eddy · 1 oktober 2007 op 16:59

[quote]Aan de overkant van de straat, bij de smid die vroeger paarden besloeg en waar je later benzine kon kopen. [/quote]

Klinkt bijna 19-eeuws… Hoe oud ben je wel niet, Siebe? 😉 De column heeft dezelfde melancholieke sfeer als ‘Het dorp’ van Wim Sonneveld. Mooi lied, mooie column.

Avatar

Siebe · 3 oktober 2007 op 21:48

EDIT – Waar zit die knop voor PB dan als dit hem niet was?

Geef een antwoord