“En dit is het geluid van een huid die verbrandt in de zon… Inderdaad! Dat hoor je niet. Maar dat zie je ook niet meteen. Te veel zon is niet gezond.” Alle goedbedoelde waarschuwingen op radio en tv ten spijt, trekt Nederland in deze dagen van zomerhitte toch weer massaal naar het strand. In de file naar Zandvoort, daar een paar uur op een handdoek gaan liggen, en vervolgens weer in de file terug naar huis. En als het strand te ver is, dan toch in elk geval naar het zwembad of de achtertuin. Als je er maar urenlang in de hitte van de zon gaar gestoofd kan worden. En ik geef het toe, ik doe het zelf ook. Ook ik bezwijk voor de aantrekkingskracht die zonnebaden op mensen heeft. Maar waarom? Wat is er de lol van om als een worstje op de barbecue door de zon te worden weggebrand?

Zo gauw Marjon de Hond na het journaal aankondigt dat het morgen ‘een wel heel warme dag’ gaat worden, pakt men de strandtas vast in. Dertig graden! Zon! Daar moeten we van genieten! Dus gaan de badlakens in de auto, samen met de koelbox, de parasol en de strandstoeltjes en kan de grote reis naar Zandvoort beginnen. En een grote reis wordt het, want gek genoeg zijn tien miljoen andere Nederlanders ook op het briljante idee gekomen dat dit de perfecte dag is om naar het strand te gaan.
Ik zelf zocht het deze keer wat dichter bij huis en fietste naar de dichtstbijzijnde plas. Handdoek onder de arm, flesje water en flesje zonnebrand in de tas, ik was er helemaal klaar voor. Druk was het niet, het was maandag en er bestaan tenslotte ook mensen die op een doordeweekse maandag naar school moeten of, nog erger, moeten werken. Zo kon ik dus op mijn gemak een plaatsje uitzoeken, niet in de schaduw natuurlijk, want dan had ik net zo goed binnen kunnen blijven. Ik spreid mijn handdoekje uit, doe mijn bikini aan en ga zitten. Na mezelf helemaal van top tot teen te hebben ingesmeerd, is het moment eindelijk aangebroken. Tevreden vlij ik mij neer op mijn badlaken. Ik sluit mijn ogen en glimlach van genot. Zo blijf ik ongeveer een minuut liggen. Dan draai ik me op mijn buik: de zon schijnt in mijn ogen en het zand kriebelt onder mijn rug. Anderhalve minuut houd ik het vol, dan draai ik weer terug. Het zweet loopt al tussen mijn schouderbladen, waardoor het zand op mijn handdoek nu aan mijn rug vastplakt. Ik knijp mijn ogen stijf dicht tegen de zon en draai tenslotte mijn hoofd maar naar links, weg van de zonnestralen. Mijn nekspieren komen al gauw in protest, zodat ik mijn hoofd nu naar rechts moet draaien. Daar is de zon weer. Ondertussen stroomt er nog een straaltje zand mijn handdoek op en stroomt een straaltje zweet vanaf mijn nek langzaam naar beneden. Ik voel een kleine harde steen onder mijn handdoek ter hoogte van mijn onderrug. De zon brandt ongenadig verder.
Vijf minuten later sta ik uiteindelijk op. Wat doe ik hier eigenlijk? Waarom lig ik hier, met welk doel? Wat is er leuk aan om urenlang op een oncomfortabel handdoekje in het zand te gaan liggen en verder helemaal niks te doen? Zelfs in het meest luxueuze bed zou ik het niet volhouden om drie uur lang alleen maar te liggen en naar het plafond te staren.
Zonnebaden is niet leuk. Het is saai, ongemakkelijk en vooral ontzettend doelloos. Maar zodra de zon zich even laat zien word ik in een vlaag van verstandsverbijstering toch weer naar het strand getrokken. En elke keer dat ik weer op mijn handdoek op het strand lig, vraag ik me opnieuw af: wat doe ik hier?


15 reacties

Eddy Kielema · 30 juni 2005 op 13:26

[quote]Zonnebaden is niet leuk. Het is saai, ongemakkelijk en vooral ontzettend doelloos.[/quote]
Ik heb een tip voor je: lees een goed boek op het strand. Dat doe ik ook altijd en de combinatie van zon, zee, halfblote mensen en lezen doet wonderen! En goed gezelschap wil ook weleens helpen. Alleen maar op een keukenhanddoekje in de brandende zon liggen, lijkt me ook zeker geen pretje. Om van een gang naar een overvol Zandvoort maar te zwijgen… Leuke column!

KawaSutra · 30 juni 2005 op 13:56

[quote]Ik zelf zocht het deze keer wat dichter bij huis[/quote]
Doe ik ook altijd, heel dicht bij huis. Van alle gemakken voorzien. Hoewel een incidenteel strandbezoek voor de verandering ook best leuk is, behoudens het herkenbare gevecht met het eigenwijze badlaken.

Leuk geschreven column! 😀

klungel · 30 juni 2005 op 13:57

Klungel neemt altijd zijn vrouw kinderen mee. Gegarandeerd geen verveling 😀

Kon wel lekker wegkruipen in jouw column.
Zo lekker herkenbaar.

Troy · 30 juni 2005 op 14:14

Heel herkenbaar deze column. Vond em weer goed geschreven. Hoop dat je wat vaker in gaat sturen.

Grt Troy

Bakema_NL · 30 juni 2005 op 14:48

Een column waar ik me wel in kan vinden. Zon…..getver, doe mij maar de winter. Zonnen is echt vreselijk, inderdaad doelloos, je word er bruin van….nou en? Ik hoef niet bruin te worden, gaat nergens over. Ik kan prima stilzitten verder, maar dan wel bij een film of met een (strip)boek, gewoon zitten niksen vind ik eh, niks en al helemaal niet onder een hete zon. Een terrasje met een, gevolgd door meerdere, potten bier en leuk gezelschap spreekt me dan nog wel aan.

Domicela · 30 juni 2005 op 15:33

Wij hebben de luxe om op 5 minuten lopen van het strand te wonen … en we komen er NOOIT als het heet is en de rest van Nederland 3 uur heeft gezocht naar een parkeerplaats om daar verder te stoven. Weet je wanneer het strand leuk is? 1) ‘s avonds als iedereen weer richting huis is met hapjes en een fles wijn 2) ‘s ochtends om 6 uur met een paard of 3) in de winter voor een wandeling.

Leuk stukkie!

Kees Schilder · 30 juni 2005 op 16:43

Voor op het strand in de zon liggen heb ik domweg geen tijd. En zeker niet als de zomer op maandag valt.Leuke column

bert · 30 juni 2005 op 18:13

Waar mogelijk pak ik wel elk uurtje zon en ik kan daar eindeloos van genieten. Maar dan wel lekker in de tuin op mijn ligbed met een koud biertje in de hand.
Leuke column, heel herkenbaar als ik aan de keren terugdenk dat ik nog wel naar het strand afreisde. 🙂

WritersBlocq · 30 juni 2005 op 18:34

Smeren, keren en van eten poep maken, héérlijk af en toe een dagje. Je hebt de tegenwoordige en verleden tijd niet helemaal goed verwerkt, maar je strekking is mij helemaal duidelijk. Groetje, Pauline.

Mosje · 30 juni 2005 op 20:32

[quote]Wat is er leuk aan om urenlang op een oncomfortabel handdoekje in het zand te gaan liggen en verder helemaal niks te doen?[/quote]Niets. Maar je kunt wat actiever zijn. Een zandkasteel bouwen bijvoorbeeld, een boek lezen, om je heen kijken of bekeken worden (de werkelijke reden dat veel mensen naar het strand gaan). Maar je kunt ook lekker een paar uur langs de vloedlijn wandelen.

Li · 30 juni 2005 op 22:44

Geinig deze column. Ik mis alleen wat alinea’s.

Dat eindeloos braden heb ik afgezworen het is er toch zo weer af.

[quote]Waar mogelijk pak ik wel elk uurtje zon en ik kan daar eindeloos van genieten. Maar dan wel lekker in de tuin op mijn ligbed [/quote]

Dat geldt ook voor mij. Heerlijk met een boek en onder de parasol.

Li

melady · 30 juni 2005 op 23:31

[quote]Zelfs in het meest luxueuze bed zou ik het niet volhouden om drie uur lang alleen maar te liggen en naar het plafond te staren. [/quote]

“t ligt eraan wie naast je ligt… 😀

Hier en daar wat ‘scheve’zinnen.. [quote]Ik sluit mijn ogen en glimlach van genot.[/quote]

[quote] Vijf minuten later sta ik uiteindelijk op.[/quote]

Verder een lekker wegleesbare, maar niet herkenbare column, ik lig in mijn achtertuin te lezen.

Let niet op mij..heb een zonnesteek 😎

Ma3anne · 1 juli 2005 op 00:03

Ha, ik ben gelukkig niet de enige die het zonnebaden hooguit 5 minuten volhoudt en er het nut niet van inziet. En al dat ongemakkelijke gevoel komt me ook bekend voor.

Ben wel gek op het strand en de zee, maar dan meer om actief bezig te zijn. Dat gehang in het zand en verbranden maakt me nooit blij.

Mij vind je met heet weer eerder in de luwte van het bos in een hangmat.
Leuk beschreven.

Louise · 1 juli 2005 op 08:58

Ik vind het strand leuk voor heel veel dingen, maar niet om te zonnen.
Met een leuke invalshoek geschreven.

Shitonya · 1 juli 2005 op 12:56

Je kan dit ook in 1 zin vertellen: “in de zon liggen is doelloos, waarom lig ik er dan toch steeds onder als een gebraden kip?”

De rest van het verhaal was onnodig en saai.

Geef een antwoord