Jenny & John (3)

Maar nu zit Jenny hier, in de lappenmand, en vraagt aan mij: “Thomas, kan jij het geld bij John bezorgen?” Ik aarzel even maar zeg dan: “Vooruit met de geit, ik doe het!” Jenny is opgelucht, geeft mij een kus, het adres en het pakketje, en daar ga ik. Gas erop! Na een half uurtje rijden kom ik aan op de plek, waar Jenny’s broer ergens zou zijn ondergedoken. Het … [Lees verder…]

Dagboekdelen 8

Maandag , 21 november 2016 We zitten in de auto, geleend van mijn schoonvader, op weg naar de psychiater. De man is werkzaam in een pand aan het water, een inloophuis voor kankerpatiënten. Er staat een straffe wind en mijn haar wappert in tegengestelde richting voor mijn gezicht. Aan het water is het killer dan in de bebouwde kom, de kou dringt diep door mijn dikke kleding. De deur wordt … [Lees verder…]

Rarara…

Ik ben best trots dat ik al een tijdje aan haar zijde vertoef want reken maar dat ze legio andere mogelijkheden en opties heeft. Nu kiest ze mij en daar geniet ik van. Er gaan dagen voorbij dat ik geen rol speel. Als ik te zwaar op de hand ben dan prefereert ze lichtheid, bewegingsvrijheid en mobiliteit. Toch komt ze altijd bij mij terug. Mijn inhoud en veelzijdigheid blijven trekken … [Lees verder…]

Lichte Irritaties

06-12-2016 door Bek Voor de wekker wakker worden, het regent en je moet naar buiten, een squeek in je nike air max, Ledlampjes verwisselen, je zo in je vingers snijden dat er net geen pleister op past, sleutels laten vallen net voordat je de deur wilt openmaken, De elektrische tandenborstel die leeg blijkt te zijn als je je tanden wilt poetsen, pieptonen, muziek zonder bass, Ajax dat verliest met goed … [Lees verder…]

Quiet 500

‘Rijkdom erotiseert en wordt gevierd. Armoede wordt in stilte beleden. Vandaar de Quiet 500, een glossy magazine waarin de (stille) armoede vanuit verschillende kanten wordt belicht. De redactie van dit blad daagt hiermee de 500 rijkste Nederlanders uit om mee te werken aan armoedeverzachting.’ Dat kopt de kop van de website Quiet500 ergens in januari 2016. Ik had er nog nooit van gehoord. Maar hoe triest en treffend. De redactie … [Lees verder…]

Eeuwig wakker blijven (Uit de dossiers van Accountantskantoor van Gellekom En Fröhlich)

Als ik bij mijn compagnon, Fröhlich binnenloop, hangt hij net een stel nieuwe lampen aan het plafond. In de keuken zie ik mijn buurman, Wiebe Witje in een douchegordijn op de aanrecht een afwas liggen nadoen. Ziet er Zen uit. Ter verklaring; Wiebe heeft het schriftelijke gilles de la tourette syndroom. Vandaar. ‘Nou, hoe vind je het? Mooi hè?,’ vraagt Fröhlich trots naar de lampen wijzend. ‘Heel mooi zelfs, Fröhlich. … [Lees verder…]

Op een wolkje in de lucht

“Komaan, mevrouw, u bent er bijna!” Mijn lief aait over mijn gezicht en vraagt of ik wat wil drinken. “Je lippen zijn volledig uitgedroogd, je moét drinken.” Ik wil niet drinken. Ik wil geen pijn. Ik wil vooral niet bevallen. Ik wil een geweer. Niet zomaar eentje. Eentje van een groot kaliber. Eentje waarmee ik de gynaecoloog kan omver knallen die ervoor gezorgd heeft dat mijn epidurale niet werkt. Karma … [Lees verder…]

Jenny & John (2)

Ik neem afscheid van Jenny en wandel terug naar Roerdonk, onderweg nog wat namijmerend over de tijd dat ik met Jenny en haar broer John omging, en over wat er uiteindelijk van hen is terechtgekomen. In het dorp aangekomen, loop ik binnen bij herberg ‘de Gevulde Kip,’ mijn oude stamkroeg. Daar tref ik enkele kennissen van vroeger aan. We drinken samen op het weerzien, en zij weten mij te vertellen … [Lees verder…]

De sokken van de prins

Het is een druilerige dag bij onze zuiderburen en de royalty maakt zich op voor Koningsdag. Het is 15 november, de jaarlijkse dag van de dynastie. ‘Ma-ám, waar zijn mijn zwarte sokken? Die nieuwe met die Franse lelies. Toch niet in de was hè!’ De zware stem vanaf de zolder haalt de salon, waar warme croissants en zijn moeder op hem wachten, niet. Laurent zoekt met een verhit hoofd tussen … [Lees verder…]

De Zwarte Verlosser! Het andere kerstverhaal 2016

Er was eens en heel lang geleden, zo’n 3 weken voor de jaartelling, in een klein dorpje met de naam Nazareth een jongeman en zijn jonge vrouw die terug moesten naar hun geboorteplaats. Er was weinig tijd om de reis te plannen. Die jongeman was: Jozef de timmerman uit Nazareth. De bezetter bepaalt! Jozef, de timmerman en designer, zoals wij anno 2016 een echte timmerman kennen met de naam: Piet … [Lees verder…]