Dagboekdelen 41

Het is druk vandaag. Drie cliënten nemen om de beurt plaats in de stoel tegenover mij. Een aardige Indonesische jonge vrouw is als laatste aan de beurt. Ze heeft het niet bepaald gemakkelijk. Haar huidige man is niet haar grote liefde, hij slaapt al twee jaar op de bank, haar ex partner stalkt haar, en, dat is het ergste, ze weet niet wie haar vader is. Ze vindt het moeilijk … [Lees verder…]

Ben je er nog? Deel 3 Truus & Gijs (op verzoek van Mien)

De kus van Gijs was met zijn geopende mond en zijn tong  drong zich naar binnen. Herkenning! Truus gaf haar tong de vrijheid om tongstrelend bemind te worden. Het mondvocht droop langs de aan elkaar geplakte lippen. Even maar. ‘kom we gaan’ en langzaam ging de auto in beweging. Voorwaarts de straat uit. Niet meer achterom kijken. Gijs voelde  de priemende ogen van zijn echtgenote in zijn rug. Klaar? Eindelijk … [Lees verder…]

Groene spechten

2017 zou ons jaar worden. Ons gezin zou een mensje rijker zijn. Het draaide al vroeg anders uit. Ons gezin telde in de eerste maand van het nieuwe jaar een mensje meer en een mensje minder. Mijn vader stierf. Er zijn geen mooie woorden om zoiets te zeggen. Integendeel. Ze klinken allemaal donker en vreselijk definitief. “Het is niet goed, hé.” Ik keek de man voor me verwonderd aan. Naast … [Lees verder…]

Verborgen armoede.

Wat is dat eigenlijk? Kun je verborgen armoede objectief beoordelen of is het subjectief? Armoede bestaat niet in Nederland volgens de maatstaven van de VN. Toch leven 2.000.000 mensen in Nederland onder de door het CBS genormeerde armoedeniveau. In bepaalde televisieprogramma’s krijgen we daar soms een glimp van te zien. Voor de kijkcijfers worden er gezinnen uitgekozen waar vooral domme keuzes, naïviteit en struisvogelpraktijken de oorzaak zijn van schulden en … [Lees verder…]

Spelgenot

Ik zet alle stukken op tafel. De dam positioneer ik tactisch tussen de witte dame en de zwarte heer. Kunnen ze elkaar voorlopig niet lastig vallen. Ik zit alleen in mijn maag met de vlag. Vlak bij het water neerzetten is niet echt handig. Dan kan ik er straks niet meer door. Misschien in de buurt van de Kalverstraat? Of nee. Lange Poten, natuurlijk, daar zet ik hem neer. Die … [Lees verder…]

Thank you for the music: J.C. Superstar (A.L. Webber – T. Rice)

Een zomernacht, lang geleden. Ik zit bij een vriend achterop de fiets. Hij trapt zich gestaag over B-weggetjes tussen weilanden door naar onze woonplaats. We hebben die avond in het parochiehuis van een naburig dorp een vertoning gezien van de film Jesus Christ Superstar. Uit volle borst zing ik: “Could we start again please?” Vanaf het moment dat mijn broer thuiskwam met het dubbelalbum van Superstar en de platenspeler zijn … [Lees verder…]

Vrees bewaarheid

Leugens om bestwil boezemen soms angst in. Zowel bij de drager als de ontvanger. Als drager van de leugen wil je de ontvanger liefst niet opzadelen met een rotgevoel. Sterker nog, de leugen om bestwil moet dat juist voorkomen. Maar stel nu, dat de drager zelf vrees heeft voor de waarheid. Dan heeft ie een probleem. Zijn vrees bewaarheid, dat hij zijn eigen waarheid moet inslikken en verpakken, verhullen als … [Lees verder…]

12%

Een hand voelde ik op mijn schouder. Ik kijk achterom. Niemand? Ik sta buiten en zet mijn eerste stap voorwaarts. De prullenbakken als open monden wachtend. Een sjofel sjokkende man kijkt en zijn linkerhand gaat tot zijn elleboog  in de groene mond. Bekijkt het resultaat en zijn neus nadert bij wat lijkt op voedsel resten. Hij neemt een hap en spuugt het direct uit. Een vloek galmt in de straat. … [Lees verder…]

Krantenwijk

Ik zon al wat langer op mogelijkheden niet in mijn luxe Ikea bureaustoel vast te groeien. Een extraatje bijdragen aan het verzamelinkomen zou bovendien mooi zijn meegenomen. Tegelijkertijd wil ik de schrijftijd overdag aan mezelf houden. Ik kan voldoen aan mijn eigen strikte randvoorwaarden door me aan te melden als bezorger van de ochtendkranten. Mijn inschatting dat ik een paar weken moet wachten, tot aan de zomer, voordat een wijk … [Lees verder…]