Jut en Jul

Elke ochtend zaten ze daar. Gewoon gezellig met z’n tweetjes een beetje over koetjes en kalfjes te koeren, balkonnetje onder poepen en, als ze in een baldadige bui waren, gingen ze eventjes andersom zitten, met de duivenpoeperd op de straat beneden hen gericht. Op zulke momenten leek het net alsof ik ze stiekem zag grinniken. Er waren ook momenten dat ze duidelijk ruzie hadden. Op zulke dagen zaten ze alle … [Lees verder…]

Eetmarathon

Er was eens een Chinees biggetje, ook wel cavia geheten, en zoals het een cavia betaamt hield hij enorm veel van eten. Hij werd liefdevol verzorgd door een oud alleenstaand wijffie. Nu weer eens een stukje witlof, dan weer eens een blad andijvie. De oude vrouw was slecht ter been, net zo kreupel als mijn rijm. Ze dronk de ganse dag door kopjes thee, met een beetje honing en wat … [Lees verder…]

Johee.. Johoo…

De vreugdekreet van Olav Mol is in de afgelopen week veel herhaald. ‘Johee…johoo…jo f*cking hell wat bizar’ rolde afgelopen zondag dan ook totaal onvoorbereid de ether in, gevolgd door een dichtgeknepen stem en tranen van vreugde. Ook in huize J.oost was de verbijstering groot. Wie had ooit kunnen denken dat kleine grote Max als eerste de eindstreep zou behalen. ‘Die gast is nog maar 18 jaar’, zei zoon met rode … [Lees verder…]

Reservechinees

Gedesillusioneerd lieten we de woorden op ons inwerken. “Maandag gesloten.” Kut. En we hadden ons nog wel zo verheugd op de overheerlijke gerechten van onze favoriete afhaalchinees. Ontgoocheld legden we de verfomfaaide menukaart terug in de keukenla. Wat nu? Wanhopig struinden we met onze mobieltjes het internet af om te kijken of er ergens in de buurt een reservechinees voorhanden was die kon voorzien in onze schreeuwende behoefte aan koolhydraten. We … [Lees verder…]

Super eten

Ik ben het een beetje beu om steeds te horen welk voedsel  wel of niet goed voor me is, en nog maar te zwijgen over al  indianenverhalen over kippen, varkens  en rundvlees  waarmee gesjoemeld wordt. Paardenvlees  waar het niet thuis hoort , plastic in de salami . Nog beroerder, er zit  teveel (niet zo) fijn stof in de lucht en zo zit er in mijn drinkwater restjes antibiotica en andere … [Lees verder…]

Schrijfblok

Het leed dat een verdwenen en hoogstwaarschijnlijk neergestort vliegtuig van EgyptAir ongetwijfeld zal veroorzaken, de zouteloze discussies op het Binnenhof of Ebru Umar op eerste verzoek van Erdogan gedeporteerd mag worden naar Turkije, de door de Rekenkamer aangetroffen puinhopen op de ministeries van Defensie en Veiligheid & Justitie en bij de Belastingdienst (hoe staat het trouwens met de Rekenkamer zelf?), de verwarrende eindexamentijden voor lectische en dyslectische middelbare scholieren, de … [Lees verder…]

PMS

Het is ochtend. De wekker heeft mij zojuist ruw gewekt uit een onrustige droom. Na een nagenoeg slapeloze nacht woelend en draaiend te hebben doorgebracht in bed, kom ik moeizaam overeind. Ik voel me totaal gesloopt. Maar daar hebben mijn schoolgaande kinderen niets mee te maken. Mijn wallen hangen zowat tot op mijn knieën en het vette haar hangt in rommelige pieken langs mijn hoofd. “GVD,” kerm ik, wanneer ik … [Lees verder…]

Vaarwel

Rode katten en blauwe honden en een knalgele achtergrond bevolken de dekbedhoes, die rommelig op het bed ligt. Alsof het  achteloos is neergesmeten op het grijze verkreukelde onderlaken.  Ik pak het, nu overbodig lijkende, kastje van het bed en drigeer het omhoog en omlaag. Het werkt. De draadloze bel die op het randje geplakt zit gaat nergens af, wanneer ik er op druk. Opkijkend is mijn eigen huis, door Luxaflex in plakjes … [Lees verder…]

Een spiegelglad vaarwel

De glazenwasser dipt zijn supermoderne raamborstel diep in de emmer. Nog een klein stukje en dan is hij klaar. Een heel klein beetje reiken en ja, het laatste stukje raam is ook gedaan. Geen zin en tijd om de lange ladder te verplaatsen. Te veel moeite. Met grote verbazing en schrik kijkt het voorbijtrekkend publiek omhoog. Een luide schreeuw. En daar gaat ie. Willem Waterveger. Glashard onderuit. Clean. Video, ik … [Lees verder…]

De Zwarte Madonna

Ik heb ooit met mijn vrouw het prachtige klooster van Montserrat, nabij Barcelona, bezocht. Daar staat een beeld van de Zwarte Madonna. De Zwarte Madonna van Montserrat is een beeld van de Maagd Maria, met op haar schoot het kindeke Jezus. Het gelaat van zowel de Madonna als het kindje zijn compleet zwart geblakerd. In het Catalaans wordt dit beeld liefkozend ‘La Moreneta’ genoemd. Volgens de legende werd het eerste Mariabeeld in … [Lees verder…]