Kleurvegen

Kleurvegen Tegenover mij in de trein zit een meisje van rond de twintig. Ze leest aandachtig in een losbladige map met muzieknoten. Het donkerblonde haar is nonchalant in een wrong gedraaid met wat krullende pieken los om haar gezicht. Ze heeft lange fragiele handen met hele korte nagels. Misschien bijt ze wel nagels. Een wollige sjaal in zwart-wit etnisch motief met franje hangt over één schouder. Haar jeans met bewuste … [Lees verder…]

Niet ontmoeten en verstaan

Nieuw. Post, gevolgd door permalink. Koud. Steenkoud. Meteen in de prullenbak of inzenden voor beoordeling? Ik kies voor direct optekenen, zonder verpozing. Menu gladstrijken, invouwen. Vreemde tekens opslaan als concept. Geen selectie op dt noch op witregels. Voorlopige stadia die in toekomst wellicht zichtbaar worden. Voor wie? Hoe lang? Waarom? Voor iedereen, totdat internet ophoudt, gewoon omdat het kan. Maar permalink baart zorgen. Gehackt door boze geesten uit de onderwereld. … [Lees verder…]

‘Amice, Sjoerd’, een kort verhaal over de ongemakken van een zakenreiziger.

Het was een verre en lange vliegreis naar Soul. Via Helsinki landde de man op Incheon Airport en werd begroet door zijn gastheer Kim Lee. Kim Lee, kende de man al jaren. ‘Tonight we have party’, vertelde Lee en ze reden in zijn Ferrari over de 4 baans snelweg richting het centrum van Soul. Het centrum waar een file, na werktijd, minimaal 45 minuten duurt. Flatgebouwen van 23 etages en de grens met … [Lees verder…]

Dagboekdelen 19

11 januari 2017 ‘Mam, ik moet je wat vertellen,’ zegt Dani bedeesd. Ze heeft mijn nagels gelakt, die nu moeten drogen in een speciale warme lamp, bestemd voor gelnagels. De lak blijft zeker drie weken netjes zitten, staat er met grote letters op de doos vermeld.  Zelfs voor moeders die niet zo zuinig op hun nagels zijn en voornamelijk met hun handen in een schoonmaak sop zitten. ‘Wat is er?’ … [Lees verder…]

Geile poes

Mijn poes is geil en de hele buurt mag het weten. Nooit gedacht dat ik dit naar 100% waarheid zou kunnen zeggen, maar helaas is het zo. In het gezin van Oranje leven twee poezen, die nu beide zo’n half jaar oud zijn. Poes 1, die de door mijn dochtertje verzonnen naam ‘Minoes’ meedraagt maar als roepnaam ‘Dikke’ heeft, was een paar weken terug al krols, maar omdat zij een … [Lees verder…]

Een nare maandag

Een nare maandag Basjan leefde zijn bestaan in een neutrale gemoedstoestand. Hij was nooit excessief gelukkig, maar daarentegen ook nooit écht ongelukkig. In zijn leven had hij alle ingrediënten van de gegoede burgerman vergaard: negen tot vijf baan op een kantoor, twee slimme kinderen op de middelbare school, een stationwagen, twee keer paar jaar op vakantie naar een gelikte camping in Frankrijk, een vrouw die minstens 1 keer per maand … [Lees verder…]

De stem (10)

De puinhoop in de keuken geeft me een prettig gevoel. Het schept de illusie dat er een feestje heeft plaatsgevonden en misschien is dat ook wel zo. Tegen de tijd dat ik ging eten was het al behoorlijk laat en voldaan ben ik mijn bed ingedoken. Wonderlijk genoeg werd ik vóór de wekker wakker en heb het onding de mond gesnoerd. Wat een verademing vergeleken met de afgelopen maanden. Er … [Lees verder…]

Steekment

Oneliner, aforisme, steekment: drie kreten die nauw verbonden zijn aan elkaar. Ik kan me voorstellen dat de laatste in het rijtje nog als onbekend in de oren arriveert. Het is mijn inzending aan Ton den Boon, woordenboekmaker en uitgever bij Van Dale (van de Dikke). Mooi woord van het jaar 2017, of liever: voor 2017. Als het jaarwoord voor in het jaar wordt gekozen, is er een grotere kans dat … [Lees verder…]

Dagboekdelen 18

7 januari 2017 ‘Ik ga vanavond met de auto naar de Vomar,’ appt Carina. Ze kan de auto lenen van haar ex-man Rob om de grote boodschappen in te slaan. ‘Enne, ik ga ook naar Pip zoeken,’ voegt ze eraan toe, ‘je weet maar nooit.’ We spreken af om samen te gaan. De afgelopen week heb ik berichten ontvangen van meerdere bezorgde vrouwen, de meeste ken ik niet of vaag. … [Lees verder…]

5

Één. Jullie waren altijd één. Altijd samen als Adam en Eva en Bonnie en Clyde. Papaenmama, te close voor spaties. Nu staat er een punt op de plek van een komma; de zin van het leven verward achterlatend. Als ik er aan terugdenk is het nog steeds een groot vraagteken. Het was een donderdag, midden in een hete zomer. Ik dacht dat jullie een grapje maakten, maar er viel niets … [Lees verder…]