Het voortuintje  

Mijn oma, God hebbe haar ziel, al is die laatste enigszins zijn schaap uit het oog verloren, want ze sukkelt met haar benen, artrose wellicht. Maar dat is niet de ene kwaal, sinds haar tweede man stierf was ze een tikje verzuurt geworden. Sommige van haar uitspraken kunnen Wilders doen blozen. Als het aan haar lag was iedereen blank, praatte Nederlands, had een werk waar hij in achttiende-eeuwse toestanden zich … [Lees verder…]

En dan die… vogelaar

Er waart een vogelaar virus in ons land. De verkoopcijfers van verrekijkers laat zien dat de uitbraak van deze virus  een succes van jewelste is. Groen gekled e vogelaars liggen in struiken, hangen in bomen en kijken om het hoekje van een woning waar in de tuin, een zeldzame, 3 potige met vleugels werd gespot door een verwarde man, gekleed in een groen gestreepte pyama, die klaarkomende begon te schreeuwen … [Lees verder…]

Markje

“Mama?” “Ja Markje?” “Jesse wil niet meer met me spelen.” “Meen je dat nou? Waarom niet, schatje?” “Nou, we hebben ruzie over buitenlandse kindjes die in onze zandbak willen spelen. Hij vindt ze leuk en ik stom.” “Is dat zo? En waarom vind jij die kindjes stom dan?” “Omdat ze knikkers stelen en dingen laten knallen.” “Dat is een beetje kort door de bocht, Markje. Niet alle buitenlandse kindjes stelen knikkers of … [Lees verder…]

Ivanka

Bastiaan B. Springfield mijmert door het leven. Ivanka Het schijnt dat het heerschap Trump in dit aards bestaan maar één persoon serieus neemt. Dat wil zeggen naast zichzelf dan natuurlijk. Voor zover daar nog plek is met zo een megalomaan geboetseerd ego. Met deze vertrouwenspersoon wisselt hij echte woorden. Interactie, wederzijdse communicatie. Verbaal en non verbaal. Op zijn Amerikaans. Dat dan weer wel. Op zijn Amerikaans betekent overigens dat persoon A … [Lees verder…]

De telefoon en de balzak

Ik was onderweg naar de supermarkt, totdat iemand mij abrupt liet stoppen, waardoor dit plan noodzakelijkerwijs werd gestaakt. Het lafhartige individu ging recht voor me staan. Dolen was er niet meer bij. Ik kon geen kant meer op. Hij: ‘Hallo, meneer zou ik uw telefoon mogen lenen? Mijne is leeg en ik moet met spoed iemand bellen.’ Ik: ‘Prima, maar ik heb nog prepaid, dus als je het kort kunt … [Lees verder…]

Dagboekdelen 45

Manlief en ik gaan wat drinken. De muziek staat vrij luid. Manlief staat aan de bar te wachten op de drankjes. Naast hem staat een vrouw met opgeschoren haar en grote oorringen. Ik zie hoe manlief zijn lippen beweegt. En in de schemer van de ochtend Kijk ik naar jouw gezicht Je bent hetzelfde maar toch anders Ik heb jou zolang niet gezien Je bent opeens geen kind meer Maar zo … [Lees verder…]

Topolientje vliegmachientje

Eens is er een heel klein vliegmachientje. Een machientje met heel wat in haar mars. Nieuwsgierig ook. En ze heet Topolientje. Ze wil het liefst de wereld ontdekken en het heelal. En wel nu meteen. Ze kan niet wachten. Toch moet ze. Waarom? Topolientje heeft nog geen piloot gevonden. En zonder piloot kan ze niet vliegen. Waar vindt ze nu een geschikte piloot? Op het vliegveld regent het pijpenstelen. Gelukkig … [Lees verder…]

Wiebe’s filosofie..

Als ik mijn tuin uitloop, op weg naar de drogist zie ik mijn buurman Wiebe, die lijdt aan het syndroom van schriftelijke gilles de la tourette, in zijn tuin naar de zon staan staren. ‘Heerlijk toch, van Gellekom?,’ zegt hij. ‘Ik heb vandaag papadag. Gelukkig heb ik geen kinderen van betekenis, dat maakt deze dag nóg relaxter, hahaha.’ ‘En Monk dan?,’ vraag ik, doelend op zijn vijftienjarige zoon die nu … [Lees verder…]

Hemelvaart

De Saturnus V draagraket die in 1969 de astronauten losrukte van de aardse zwaartekracht en richting eerste maanwandeling schoot, was ruim 110 meter hoog en 3000 ton zwaar. Daarmee vergeleken zijn de vuurpijlen die Noord-Korea uitprobeert maar zielige voetzoekers. Toch is de wereldwijde opwinding even groot. Logisch, want de doelen zijn verschillend. Amerika wilde de wedloop met de Sovjet Unie winnen om de primeur te kunnen hebben van “That’s one … [Lees verder…]

Pesten in de moderne samenleving

Mijn interview met KKB Voor een tijdschrift over pesten had ik al vele mensen geïnterviewd. Mensen die genoegen haalden uit pesten van anderen en daar de meest markante anekdotes over vertelden. Een beroepsmatige pester had ik echter nog nooit geïnterviewd. Ik was dan ook ontzettend blij dat ik meesterpester KKB mocht interviewen in een cafeetje in Rotterdam. KKB was al tijden berucht in dit circuit. De ontmoeting bij het café … [Lees verder…]