Zwarte maandag

Een fanfare loopt onder mijn raam door en speelt ‘En nou die hèndjes de lucht in’ terwijl ze richting de stad lopen, het feestgedruis tegemoet. Ik sta op en loop naar de raam. Bekijk de vrolijke mensen in kleurige kleding en glimlach onwillekeurig. Het is de maandag van carnaval, in mijn familie beter bekend als ‘Zwarte maandag’. Elk jaar is er iemand ziek op deze dag, waardoor we nooit met zijn … [Lees verder…]

Pech onderweg (ZKC)

Jarenlang heeft de jongeman ervoor gezwoegd en gespaard; een cabriolet om trots mee rond te toeren. En daar rijden ze dan, over ’s lands wegen. Hij trots achter het stuur, met zijn knappe vriendin naast zich, haar lange blonde lokken uitwaaierend in de wind. Maar dan; pech onderweg. De wagen geeft het op. De jongen baalt, het meisje zucht eens. Achter hen stopt een zwarte geblindeerde Mercedes. Twee kleine kereltjes … [Lees verder…]

Zielig zonder antwoorden (Zeer korte column)

Empathie is iets vreemds. Subjectief. Vaak vanuit egoïstisch oogpunt of omdat de persoon in kwestie zielig gevonden wordt, maar echt oprecht onvoorwaardelijk meeleven? Soms denk ik: ‘Heb ik het? Empathisch vermogen?’ Geen idee. Eigenlijk vind ik mensen nooit zielig, heb zelfs een gruwelijke hekel aan mensen die anderen zielig vinden. Bij afschuwelijke gebeurtenissen, kan ik vaak alleen maar geschokt zijn, puur omdat mijn realiteit nog nooit in de buurt is geweest … [Lees verder…]

Dagboekdelen 33

13 februari 2017 Femke en ik nemen de bus naar school. Buiten liggen resten sneeuw, dus het kan glad zijn. Het is een klein busritje, maar Femke geniet er intens van. Ze leest op het plasmascherm voorin de bus de namen van de haltes. Edisonstraat, Vissersstraat. Het is nog schemerig, iets verderop in de straat zie ik blauwe lichten knipperen. De bus nadert de lichten en passeert drie politiebussen bij … [Lees verder…]

Een tandje erbij

Mijn broer heeft zijn werkzame leven voornamelijk doorgebracht in de bouw. Daarover kan hij smakelijk vertellen. Op feestjes en partijen schudt hij de ene na de andere anekdote zo uit zijn mouw. Een van die verhalen wil ik jullie hier niet onthouden. ‘Het was tijdens het wereldkampioenschap voetbal in 2010. Ik werkte in Eindhoven op de nieuwbouw van een groot bejaardenhuis. Tijdens de schaft kwam de uitvoerder, een beetje gespannen, … [Lees verder…]

De Stem (14)

Ik loop richting het warenhuis waar ik mijn vorige pak ooit kocht. Voor ik naar binnen ga verschuil ik me in een donkere steeg die als een obscure tunnel tussen de panden ligt. En public roken waag ik niet meer. Een penetrante urinelucht zweeft mijn neus binnen. Met voldoening neem ik een haal van de laatste sigaret uit het pakje van gister. Het gloeiende uiteinde licht op. Passend, deze plek. … [Lees verder…]

Het laatste ei

Jaar in jaar uit bediende zij hem met eten en op expliciete en impliciete wenken. Zo had hij de gewoonte om bij het opstaan in de ochtend zijn pyjama af te stropen en deze met de pijpen en mouwen binnenstebuiten ergens op het onopgemaakte bed te gooien. Vervolgens liet hij zijn witte oude mannenonderbroek met onvermijdelijke sporen naar beneden zakken op de grond, om hem te laten liggen waar hij … [Lees verder…]

Jean

Een jongetje uit Syrië staat heel erg zijn best te doen op het podium van The Voice Kids. Hij woont pas 6 maanden in Nederland, 6 hele maanden. Natuurlijk spreekt hij, op wat woordjes na, nog geen Nederlands. Vlak voor hij vertrok werd zijn vader vermoord, gingen ze met de rest van de familie te voet naar Turkije, om daar, na lang wachten in verschrikkelijke omstandigheden, met veel te veel … [Lees verder…]

Gebrek aan humor (ZKC)

Hendrik-Jan slaagde er bijna in om zijn zwaar gereformeerde schoonmoeder te plezieren. Tot hij zich versprak en meedeelde dat Jezus in een schuur was geboren. Toen hij ook nog de stelling poneerde dat de bijbel an sich een paranormaal gebrek aan humor bevatte, was het leed niet meer te overzien. Het werd een crisis toen hij de bijbel ging vergelijken met het “Groot Efteling Sprookjesboek” Toen was het drama compleet. … [Lees verder…]

Een nephommeltje

Ik lees vanmorgen tot mijn verbazing in het ochtendblad dat er een uitgebreid onderzoek heeft plaatsgevonden naar de cognitieve vermogens van hommels. De conclusie is dat hommels veel slimmer zijn dan wij altijd hebben gedacht. Het langdurig en kostbaar onderzoek vond plaats in de Queen Mary Universiteit van Londen. Het resultaat werd door Olli Loukala vastgelegd in een studie die verscheen in het blad Science. Ook in Leiden is bij … [Lees verder…]