Tijdens onze zomervakantie in Duitsland met caravan en fietsen mee, komen we tot het besluit dat elektrische fietsen een volgende grote aanschaf zal zijn. Het is heerlijk fietsen langs de Saar, prachtige natuur en mooie uitzichten. Tot we willen lunchen. Veel gezellige dorpen liggen tegen forse hellingen op en de klimpartij die dat vraagt kost steeds meer moeite. Met de tong op de schoenen en lopend naast de fiets bereiken we een terras waar we geruime tijd uitblazen. We worden duidelijk een dagje ouder. Ontkennen heeft geen zin, dat bezorgt alleen maar meer last. Wij zijn nu eenmaal een echtpaar van zekere leeftijd.
In het naseizoen doen we nog een rondje Friesland-Groningen en tijdens de fietstochten komen we, behalve tegenwind, geen problemen tegen. Lange afstanden vangen we op met veelvuldig terrasbezoek, maar ons besluit blijft overeind.

Tijdens verjaardagen is de elektrische fiets onderwerp van gesprek. Binnen de vriendenkring zijn al gebruikers die in lovende woorden spreken en alle voor en nadelen benoemen.
Voor caravanliefhebbers is het gewicht van de fiets een zwaarwegend onderdeel van de aanschaf. Comfortabel en veilig rijden staat of valt met belading van het huis op wielen. Sleurhut is in deze geen goede benaming, sleur is ons vreemd.

Nadat echtgenoot internet heeft afgespeurd bezoeken we een gerenommeerd bedrijf in de regio.
Het lijstje van wat beslist niet de bedoeling is, altijd gehanteerd bij serieuze aankopen, doet ook nu weer wonderen. Niet te zwaar, geen ingebouwde accu, geen open kettingkast, dat soort zaken. Daarmee vallen een aantal merken meteen af. Voor ons en de handelaar praat dat wel zo gemakkelijk. We staan al snel bij twee prachtige fietsen waar we een proefrit op kunnen maken.
De handelaar blijft op de uitkijk en als ik terug kom en zeg dat het zadel hoger moet draait hij de boel meteen op. Bij de volgende ronde kom ik tot de conclusie dat het stuur in een andere stand moet. Over de andere capaciteiten van deze fiets niets dan lof. Ook zonder elektrische aandrijving blijkt hij heerlijk licht te fietsen. Echtgenoot draait op een groter exemplaar dezelfde praktische rondjes en na wat technische handelingen zijn we om.
Met deze aanschaf vergroten we onze actieradius. Lunchen kunnen we voortaan zelfs in de hoogst gelegen dorpen. Heuvel op, heuvel af en geen leeftijdgenoot die ons nog inhaalt.

Ik lees vandaag in de krant: “Elektrische fiets heeft de wind in de rug”
Kijk dat is mooi meegenomen, nooit meer tegenwind.


Ferrara

Wie sturen kan zeilt bij elke wind

5 reacties

Nachtzuster · 4 december 2012 op 15:09

Ik ben om. k Wil er ook één. Lekkere column, Ferrara.

Pierken · 4 december 2012 op 16:35

Als je de fiets laat ombouwen naar 220 volt, dan kun je er de snelweg mee op en de sleurhut thuislaten, Ferrari 😉 . Het is bij ons ook al een tietje onderwerp, maar die krengen benne nog prijzig in verhouding tot een reguliere.
Heb jouw zoek en vindtocht graag gelezen.

Spencer · 4 december 2012 op 18:23

Het heeft ook een hele tijd geduurd voor auto’s met een motor er in evenveel kostten als auto’s zonder motor.

Meralixe · 5 december 2012 op 14:34

Voor of tegen de elektrische fiets?
Daar kan natuurlijk nog veel over heen en weer gepraat worden. Er zal wel ergens een perfecte overgang zijn? Bijvoorbeeld op het moment dat het ‘gewone’ fietsen niet zo goed meer lukt, net op het moment dat het ‘elektrisch’ fietsen nog voldoende kan aangeleerd worden. Ik schrijf wel ‘aangeleerd’ omdat er al veel ongevallen gebeurd zijn met deze fietsen. Een omaatje van meer dan 80 jaar dat zich op stand drie door het stadsverkeer smijt smeekt natuurlijk om moeilijkheden. :hammer: :hammer: :hammer:

arta · 7 december 2012 op 09:08

Via het fietsenplan op mijn werk werd een electrische vouwfiets aangeboden. Echt heel cool… Maar ik blijf nog even écht fietsen, heb ik besloten…

Echt fijn dat jullie hiermee jullie mogelijkheden hebben uitgebrteid!

Geef een reactie

Avatar plaatshouder