In het centrum van Eindhoven staat altijd en elke dag Arnold, Jezus. Natuurlijk niet de echte Jezus, maar daar moeten de Einhovennaren het mee doen. Arnold staat daar dag in dag uit, in weer en wind te briesen over het einde der tijden en dat Jezus het antwoord is op al je vragen. De meeste passanten lachen met Arnold, maar ik niet. Elkes keer als ik samen met mijn moeder/vriendin/als eenzame ziel de winkels afslenter in de lampenstad, en ik kom Arnold tegen in zijn wit lang kleed en zijn uitgebouwde rolstoel, dan voel ik een soort haatneigende jaloezie. Die man gelooft namelijk in iets! Ik niet… Ik zou het ook wel willen, geloven in iéts. Maar niet in Jezus zoals Arnold. Bijbelverhalen vertellen ons wel wat Jezus on-ge-veer vertelt heeft, maar is er één citaat in dat dikke boek dat voortkomt uit Jezus’ spraakvermogen? Volgens nieuwe ontdekkingen heeft Jezus drie oudere broers gehad. Hoe halen zogezegde katholieke voorstaanders van een open en eerlijke maatschappij het in hun hoofd om de moeder van Jezus, Maria, dan af te beelden als de heilige ‘maagd’ Maria? Weer een illusie armer!

Mijn schoolperiode heb ik versleten op een katholieke school. Tijdens de godsdienstlessen werd mij altijd voorgezegd dat God en de duivel symbool stonden voor het goede en het kwade. Waarom schreven ze in godsnaam ‘God’ keer na keer met een hoofdletter en ‘de duivel’ niet? Geen enkele leerkracht die mij daar een zinnig antwoord op kon geven. God was zogezegd het perfecte wezen, een afspiegeling van de alleswetende mens. God kon/kan geen fouten maken. Met dit laatste heb ik het steeds moeilijk gehad, nu nog trouwens. Hoe kan Hij nu volmaakt zijn als Hij geen enkele keer een misstap heeft begaan? Hij moet dan toch vele dingen gemist hebben.. heeft Hij zich nooit aangesteld op een marktplein in zijn puberteit? Iedereen leert toch uit zijn fouten, of ben ik hier een uitzondering op? De mens maakt progressie doorheen zijn ganse leven, ieder mens is steeds in evolutie, leert elke dag bij, tot de dag van zijn dood. Een typisch Hegeliaanse gedachte, en net dàt mis ik in de Bijbel, het meest(!) verkochte boek ter wereld.

De duivel werd in de godsdienstlessen gespiegeld als de Judas onder de apostelen, als een gevallen engel. Maar leren doe je net met vallen en opstaan! God weet/denkt te weten wat de mensen willen, namelijk het goede. De duivel is veel reeëler, die is veel eerlijker. De duivel vertaalt de (verboden) verlangens van elke mens, hij maakt duidelijk wat de mens begeert, diep vanbinnen in een donker kamertje ergens in zijn of haar ziel. In elke mens schuilt een klein duiveltje, die op sommige momenten stiekem het meesterschap over je lichaam neemt. Moet je zelf maar eens op letten. En als je de duivel in jezelf tegenkomt, waarom hem is geen kans geven?


11 reacties

champagne · 26 juni 2005 op 12:17

Ik vind dat je een goed leesbare, verrassende column hebt geschreven. Orginele vraagstelling ook.
Kleine puntje van kritiek: de laatste zin… ‘is’ moet ‘eens’ zijn. (dialect?)

De volgende keer dat ik Arnold zie, zal ik vast weer aan deze column denken 😀
Welkom op cx!

WritersBlocq · 26 juni 2005 op 13:29

[quote]Die man gelooft namelijk in iets! Ik niet… Ik zou het ook wel willen, geloven in iéts.[/quote]
Als je in niets gelooft dan geloof je ook iets, want je gelooft dat toch?
[quote]Elkes [/quote] moet zijn Elke [quote]vertelt heeft[/quote] moet zijn verteld heeft.
Was Maria niet in september geboren en daardoor Maagd voor het leven? 😀
Ik vind het een leuke column! Groetje, Pauline.

KawaSutra · 26 juni 2005 op 14:26

[quote]God weet/denkt te weten wat de mensen willen, namelijk het goede. De duivel is veel reeëler[/quote]
Je beschrijft een kinderlijk beeld van God en de duivel. Natuurlijk is het zo dat in het vroegere godsdienstonderwijs deze beeldvorming is gebruikt om een boodschap over te brengen op een wijze die door kinderen begrepen kan worden. Uiteindelijk wordt je als volwassene zelf geacht met die basis wat te doen en te laten evolueren tot een meer volwassen Godsbeeld. Ik zie dat meer in termen van beeldspraak om een gedachte duidelijk te maken.
Geef (de kracht van) de duivel maar de ruimte in jezelf; dan gaan alle remmen los, grenzen worden tot in de verste verten verplaatst. God zie ik slechts als een tegenkracht. God zit in ons zelf en onze wereld maar je moet ‘hem’ niet verdringen. Je moet je zelf toestaan en stimuleren om bepaalde grenzen te leggen en proberen je er aan te houden (moraal en fatsoen).
En begin nu niet over alle fouten en mislukkingen binnen het instituut kerk. Dat is een heel ander verhaal. De kerk is altijd een middel geweest om het geloof te verspreiden maar niet het geloof zelf.
Kortom, de kern is het omgaan met eigen verantwoordelijkheden ten opzichte van elkaar en onze wereld. De wijze waarop je dat hanteert moet ieder voor zich weten. Wil je daar een plaatje van een God bij zien met een duiveltje er naast? Mij best, maar zeker niet noodzakelijk.

Je hebt je mening goed en duidelijk verwoord. Ga zo door, kunnen we er nog eens op door filosoferen. 🙂

Mosje · 26 juni 2005 op 17:13

Het is zondag vandaag. De dag des Heren. Het weer is prachtig en ik heb een goddelijk fietstochtje gemaakt zonet. Op een terrasje een godendrankje gedronken, een paar godinnen gespot, en straks ga ik een godsmaal bereiden voor mezelf en mijn huisgenoten.
Ik voel me goed en ga vandaag iedereen gelijk gelijk geven. Ook jou.
Geen commentaar op je stukje dus.
En mocht je de duivel tegenkomen, zeg dan maar dat Mosje even niet te spreken is vandaag.

Domicela · 26 juni 2005 op 17:31

[quote]God weet/denkt te weten wat de mensen willen[/quote]

Wat ik me van godsdienst op school kan herinneren is dat de mens geacht werd het goede te doen door aan God te denken …. is volgens mij het omgekeerde van wat je schrijft.

[quote]Volgens nieuwe ontdekkingen heeft Jezus drie oudere broers gehad[/quote]

Wat voor ontdekkingen dan?

Vond het best een redelijke column, alleen slordig geschreven. Wel een leuke invalshoek, de Arnold’s van deze wereld kennen we allemaal wel.

Dees · 27 juni 2005 op 13:39

Hoi Slisse (het oudspreekwoordelijke [i]say it, don’t spray it[/i] kost moeite met zo’n naam :-))

Leuke column. Leuk hoe je er iets op tegen hebt om een hoofdletter te gebruiken voor God en het toch consequent doet. God als perfect wezen…

Als je de Bijbel goed bekijkt dan zijn er wreedheden van God in het Oude Testament te vinden, waar de duivel soms een puntje aan kan zuigen.

Er is voor mij ook een minpuntje aan deze column. Je begint met Arnold en jouw jaloezie. En Arnold is een leuke invalshoek voor dit verhaal. Maar je laat Arnold ineens helemaal in de kou staan. Het feit dat Arnold dat wellicht wel gewend is, neemt niet weg dat ik het jammer vind dat je daar niet meer mee hebt gedaan….. Je had bijvoorbeeld Arnold weer in je slot kunnen verwerken….

Grtz,

Dees

Troy · 27 juni 2005 op 14:25

Mooie column met een onderwerp waar ik zelf ook regelmatig mijn hoofd over heb gebroken (lees mijn eerste column uit de tijd toen iedereen nog begreep waar ik over schreef:-D ).

Grt Troy

sally · 27 juni 2005 op 22:30

Gedachtenspinsels waar iedereen af en toe mee te maken krijgt.
Eindeloze discussies kun je voeren over dit onderwerp
Als je “niets”gelooft zoals jij zegt, waarom dan wel met bovenstaand probleem worstelen?
Hoop dat je er zelf uit komt.
En niet té zwaar aan tilt.
groet
Sally

Dees · 27 juni 2005 op 23:19

[quote]Je beschrijft een kinderlijk beeld van God en de duivel.[/quote]

Lees die reactie nu pas.

Wat maakt deze visie kinderlijk en een andere volwassen?

Het lijkt er soms wel op dat mensen die geloven altijd zo geloven dat er nauwelijks ruimte overblijft voor andere visies qua geloof en dat begrijp ik oprecht niet. Lijkt mij de oorsprong van veel religiegerelateerde ellende.

Hoewel ik makkelijk praten heb als ex-gelovige, wellicht.

Grtz,

D.

WritersBlocq · 28 juni 2005 op 00:25

@ Mosje: [quote]Ik voel me goed en ga vandaag iedereen gelijk gelijk geven. Ook jou.[/quote] Daar geloof ik helemaal NIX van!

KawaSutra · 28 juni 2005 op 16:20

Desaparecida:
[quote]Wat maakt deze visie kinderlijk en een andere volwassen? [/quote]
Puur beeldvorming. God als vaderfiguur die neerkijkt op de aarde vanuit de hemel en daarnaast de duivel met zijn schalkse blik en hoorntjes op zijn hoofd. Dat maakt deze visie kinderlijk.
Elke andere visie zoals jij die beschrijft dat vind ik de volwassen kant. Vul zelf het godsbeeld maar in, dat kan ook een humanistische visie zijn of de (goddelijke) natuur. Naar mijn idee bevat religie veel meer dan alleen een christelijke levensovertuiging. En respect voor elkaars overtuiging gaat voor alles.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder