Het is inmiddels al dagen geleden. Dagen geleden hoorde en las ik het nieuws over tienermeisjes die sex hebben met ouderen, zeg maar veel ouderen, in ruil voor een Mc Chicken, geld of een lift naar huis! Dagen kijk ik ook naar mijn toetsenbord in de hoop dat er nog wat leuks valt te zeggen over dit verschijnsel.
Welke woorden moet ik nou gebruiken. Het goede Nederlandse woord is ‘handvatten’, maar als ik dat zeg, word ik door iedereen verbeterd: “Het is handvaten!” Men weet niet meer wat goed of fout is. De TV staat op de achtergrond aan: “Bel nu! Deze prijs ik groter als die van gister!” Iedereen doet er aan mee. Sinds afgelopen week zit ik tussen de urban-peepz op internet. Ik doe mijn best, maar ik besef het maar al te goed: ik heb een urban-taalachterstand. ‘Dope’ kan ik nog ontcijferen, maar is ‘wack’ nou cool of juist niet? Al die talen, al die accenten.
Op de begraafplaats wachten we tot de kist naar de rouwkamer wordt gedragen. Waarom moet dat zo lang duren, ik heb haast! Mijn trainingspak heb ik al aan, dat scheelt straks weer tijd. Bekenden zie ik ineens in pak, ze huilen. De saaie mensen staren me aan en ik kijk op mijn horloge. Ik kijk nog eens goed om me heen en stel vast dat dit een dooie boel gaat worden.
Overal zie ik krijsende huilende mensen. Als ik niet beter zou weten zou ik denken dat ik mensen om me heen heb, waarvan stuk voor stuk een been wordt geamputeerd. Ik had het graag voor ze gedaan. Ik kijk nog eens goed om me heen. De mensen zijn door het dolle heen en ik…ik snap het niet!
[b]Lieve Uitsmijter,[/b]
Graag ik wil ik u bedanken voor een te gekke tijd bij u voor de deur. Het was plezierig om te zien dat u alle mooie dames persoonlijk benaderde en ze na een lieve tik op de bil naar binnen dirigeerde. Logisch dat zij ons voorbij mochten lopen, een rij is ook maar een rij.
