Ik wist je wel

Toen de vogels nog vlogen in de heldere blauwe lucht en de ramen in het huis nog helder waren, keek ik naar de situatie waarin we ons bevonden. Perfectionistisch dat je was, maakte je het huis altijd klinisch schoon. Misschien voor gasten, voor de huisdieren die we niet hadden of gewoon voor ons. Ons tweeën. Ons de wereld, die wij bezaten in onze gedachten en gevoelens. Wat is er meer dan een relatie tussen man en vrouw, tussen de combinatie van liefde en lustgevoelens, tussen trouw en hoop? Niets meer dan dat liet ons de wereld bezitten.

Onbedoeld

De fluwelen wereld aaide hem over zijn gezicht en verblindde hem van al het kwade dat hij doorgaans zag in de wereld, op het journaal en bij de bakker om de hoek. Toen hij in eerste instantie leek te vallen in een donker gat, bleek later dat zijn vrouw het was die hem wakker maakte. Ze was hysterisch aan het schreeuwen dat hij wakker moest worden.

Onbedoeld

De fluwelen wereld aaide hem over zijn gezicht en verblindde hem van al het kwade dat hij doorgaans zag in de wereld, op het journaal en bij de bakker om de hoek. Toen hij in eerste instantie leek te vallen in een donker gat, bleek later dat zijn vrouw het was die hem wakker maakte. Ze was hysterisch aan het schreeuwen dat hij wakker moest worden. Hij keek op de wekker en zag dat er 04:23 stond. “Wat is er? Ik hoef pas over een dikke twee uur op te staan,” zei hij beheerst en rustig. Ze begon hem te slaan. “Klootzak, ik kan niet slapen! Ga eens slaappillen voor me halen uit de badkamer,” schreeuwde ze. Denkend aan de buren en haar goede bedoelingen ging hij naar de badkamer en pakte slaappillen uit het medicijnenkastje.

Vergeten

Ik ben niet vergeten hoe jouw indringende ogen mijn zichtveld perfectioneerden, mijn geest herboren lieten voelen, mij de kans gaven om mezelf te leren kennen. Mezelf was in de tijd voor jouw kennen een afstandelijk begrip geworden. Ik kende mezelf niet en een ieder die mij poogde te overtuigen dat ikzelf mezelf was, heb ik voor gek aangezien, uitgelachen en uiteindelijk afgestoten. Mezelf was slechts de figurant in het leven van een ander. De doofstomme figurant met podiumangst. Tot die tijd had ik het niet door, maar nu weet ik dat de regisseur bepaalt wat je rol is in het leven.

Terugblik 2010

Een terugblik van de meest spraakmakende nieuwsfeiten van 2010 in simpele rijmelarij met hier en daar een cynische ondertoon.

Het jaar 2010 begon met in januari een grote schok
Haïti betreurde 230.000 doden door een aardbeving
Massaal onsuccesvolle, jankende BN’ers op televisie
Dit onder het mom van het goede doel, wat een beleving.

Moderne titaantjes

Henry,

Jong ben je als je geschiedenis een idioot vak vindt en je vooral de toekomst in wilt kijken. Vijftien jaar ben je nu, vijftien jaar en ongelukkig door de maatschappij. Je analyseert met je vrienden de fouten in de maatschappij en komt tot de conclusie dat alles beter gaat worden als jullie groot zijn. Werken als jullie vaders doen, dat zullen jullie niet. Werken maakt niet gelukkig, zoveel weten jullie. Je zult je distantiëren van het volk, want jullie zullen het burgerlijke zegepralen, hoe dan ook.

Beeldig

Twintig dagen geleden vond hij nog dat het leven hem niets te bieden had. Bedroefd alsof de zon enkel voor de anderen scheen, alsof de regen enkel verfrissend is voor de gelukkigen. Bedroefd alsof God enkel hem wist te krenken. Zijn baan raakte hij kwijt aan de stormloop van immigranten en zijn vrouw had hem verlaten voor een jonge, rijke vent. Joseph, zijn zoon, wilde hem niet meer zien. Door zijn alcoholverslaving, die hij heeft opgebouwd na de dood van zijn ouders, heeft hij vaak woede-uitbarstingen. Vrienden heeft hij verwaarloosd en kennissen kende hij niet. Als zijn leven een melodie had, dan was het er een in mineur. Maar zelfs dat had zijn leven niet, zijn leven was stil. Stilte met op de achtergrond het verslavende geluid van tranen die op de houten parketvloer vallen.

De echte Jezus

Het was zes uur in de ochtend. De hele nacht gierden de zenuwen door mijn kleine, jonge lijf. Mijn communie had ik ook in dezelfde kerk gedaan en nu ging ik er werken als misdienaar, zoals zoveel jongens van mijn leeftijd. Ik kende hem wel, de priester. Hij is laatst bij ons op de koffie geweest. Zijn hoofd was vreemd gevormd, als een gedeukt ei, en zijn haren waren als een muis, een grijze muis, zo was de kleur.

Advertenties

‘Goedemiddag, u spreekt met Maarten.’
[i]‘Dag, Evelien. Wat kan ik voor je doen?’[/i]
‘Er stond een advertentie in de lokale krant over een te koop staande Volkswagen Golf met dit telefoonnummer erbij.’
[i]‘Oh, dat klopt, maar dan moet je mijn man hebben.’[/i]

De sleur

Het felle licht brengt een nieuwe dag
Geen twijfel bestaat er over het weer
Dat het dorp vandaag zal zonder sfeer
Met een regenbui of een donderslag

Terugblik 2009

Het jaar is weer bijna ten einde. Succes en geluk werden afgewisseld door diepe dalen en verdriet. Voor een aantal mensen is dit het laatste jaar geweest, terwijl voor andere mensen dit jaar pas het begin is. Elk jaar is een jaar op zich, zo ook dit jaar. Een ironische en soms emotionele terugblik van 2009 om te lezen, een terugblik om in je geheugen te sluiten.