Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

Van Puffelen goes to Rio

Het is 10 graden en de zon schijnt. Ik heb de stretcher buiten gezet. Ik rek me eens goed uit en zet mijn zonnebril op. Pina Colada blinkt uit het glas en kijkt me gulzig aan. Drink me, drink me. Uit een ouwe jukebox klinkt muziek. “When, my baby, when my baby smiles at me I go to Rio, de Janeiro!” Ik glij uit mijn ochtendjas en neem een flinke klodder zonnecrème, antivries. Zorgvuldig smeer ik ook mijn knieholtes en de randjes van mijn zwembroek in. Je weet maar nooit. Life smiles at me.

Door Mien, geleden

Aardappelschilm

Ik rij paard door een bos en zie onder mij de paddestoelen verschrompelen. Ik ruik gif, modder en vergankelijkheid. De wind galoppeert door mijn dunne grauwe haren, die stilletjes vergaan. Zij bevinden zich net als ik in een verlaten bos. De geur van ammoniak werpt blokkades op in mijn hersenen. Ik dool in duisternis, gelijk een camera obscura. Daar waar het denken stopt maakt gevoel mij angstig. Mijn spina kreunt en krijst van strammigheid. Ongetemd gaat de natuur te keer. Ik ervaar lijf en leden als een verdord en stokkend bloemencorso.

Door Mien, geleden

Project Buiten Om (6)

Besluitvorming over wijkontwikkelingsprogramma Helmond West komt steeds dichterbij. Het is goed om in een project achterom te kijken. Zo ook in dit project dat algemeen en individueel belang moet dienen. Soms lijkt het alsof die twee voortdurend met elkaar in oorlog zijn.

Door Mien, geleden

A few days of Lowland life (2)

De tweede dag of Lowland life begint rustig. Om 11 uur verzamelen zich de eerste Lowlanders voor de hoofdingang. Eerst even de Lowlandskrant lezen. Deze biedt een prachtige weerspiegeling van hoe Planet Lowlands weer geshaked heeft de afgelopen dag. De zon breekt al door. Om de hoek bij de 24uurs tent laait de muziek op en wordt stevig gedanst. Voor sommige de morning-start. Voor anderen de morning-after party? Who cares?

Door Mien, geleden

Project Buiten Om (5)

Sinds kort heb ik twee nieuwe banen. Semiambtenaar op mijn werk en semiambtenaar thuis. Opgeteld mag ik me fulltime ambtenaar noemen en kom ik wekelijks ruim boven de zestig uur noeste arbeid. Alles voor de goede zaak. Het inlezen van dossiers is verworden tot sport. Dossiermap nummer drie is in de maak. Het voorzitterschap van de belangenvereniging kost veel tijd maar loont de moeite. Langzaam begint het netwerken vruchten af te werpen.

Door Mien, geleden