Condooms. lingerie, schoenen en een frikadel

Als ik vroeger nieuwe schoenen nodig had, ging ik met mijn moeder naar de Schoenenreus. Tot mijn negende vond ik het geen probleem om daar gezien te worden. Als tiener wordt dat ineens anders. Dan wil je geen schoenen meer met klittenband, maar Nike Air Max. Net als je vriendjes op school. Schoenenreusschoenen zijn pestmateriaal. Het werd nog erger als je moeder met de tas van de Schoenenreus door het hele dorp liep. Bijna net zo gênant als gymen in je onderbroek als je je gymspullen had vergeten.

Piepbeestjes

Als ik vroeger een meisje mee naar huis nam, gingen we vaak eerst even beneden zitten. Bij mijn ouders in de woonkamer. Gewoon uit goed fatsoen. Eigenlijk trok ik haar het liefst zo snel mogelijk aan d’r haren mee naar boven, maar ik wilde een nette jongen zijn. Eerst een colaatje. Babbeltje. En maar wachten op het juiste moment voor ‘zullen we naar mijn kamer gaan?’

Jaaroverzicht 2012

In januari komt Willem Holleeder vrij. Piet Römer overlijdt, maar daar schijnt Willem niets mee te maken te hebben. Ondertussen strandt bij Italië het cruiseschip Costa Concordia omdat de kapitein vooral druk is met het dronken voeren van breezersletjes. Laura Dekker past wel goed op haar boot en voltooit in januari haar wereldreis. Knappe prestatie voor iemand die nog met een zeiltje in bed slaapt. Het beste nieuws van januari komt uit Peru, waar Joran van der Sloot 28 jaar cel krijgt. Het slechtste nieuws komt van ver. Nieuw Zeeland. Waar 182 mensen het leven verliezen door een reeks aardbevingen.

Ik ben beregoed

Afgelopen week twitterde iemand dat hij 50 euro had gegeven toen de krantenbezorger aan de deur stond. Hij had niet kleiner. Ook gelezen: iemand zet op Facebook dat hij een buskaartje kocht voor een buitenlandse man en zijn zoontje omdat een ongeduldige buschauffeur hen eruit wilde zetten. Wat is de overeenkomst tussen deze twee mensen? Juist. Ze zijn allebei enorme droeftoeters.

Dooie vis

Vorige week schreef ik over vissticks. Dooie vis dus. En nu doe ik het weer. Gewoon, omdat het kan. Johannes de bultrug is niet meer. Ze hebben hem doodgemaakt. Een vis moet zwemmen, niet op het strand liggen. Dat laatste deed Johannes iets te veel. Het werd hem fataal.

De milk-king

Jahaa, eindelijk. Na swaffelen, telefoongooien, planking, winegumming, owling, leisure diving, batmanning, horsmanning, tebowing, sneezing, fall-ing en Bieber-bashing is er eindelijk een hype die mij aanspreekt: milking. Gooi een pak melk over jezelf heen, laat dat filmen en zet het op internet. Hoe simpel kan het zijn. Ik wou dat ik het zelf had bedacht.

Voordelen en dna-delen

Ik zie mijn kinderen alleen nog in het weekend. Mijn ex-vrouw en ik houden nog wel van elkaar, maar het ging gewoon niet meer. We hoopten dat de verhuizing alles zou oplossen. Weg uit het dorp waar ik iedere keer werd nagekeken en aangestaard. Hoewel de echte dader inmiddels is gepakt, zijn er nog altijd mensen die mij als moordenaar zien. ‘Waar rook is, is vuur’, zeggen ze dan.

Vochtig split

Wij hebben in onze voortuin een randje grind naast de bestrating. Eigenlijk is het geen grind, maar split. Dat is sjiek grind. Maar als je geen tuinarchitect bent, kun je ook gewoon zeggen dat er een strook met grijze steentjes ligt. Op dit moment zie je daar niets van, want er liggen vooral bladeren. En als ik daar met een bezem overheen ga, veeg ik al mijn mooie split weg. Zonde.

Multimiljonair

Gisteravond zat ik met mijn dochter op de bank. We lagen eigenlijk meer. Ze lag in mijn armen en we hadden een lekker zacht kleed over ons heen getrokken. De houtkachel knisperde en we keken Dora. Lekker met ons tweetjes, want mijn vrouw was met mijn zoon naar zwemles. Op de achtergrond het geluid van de vaatwasser die de laatste verjaardagsafwas schoonspoelde. Het was een drukke dag, maar het huis toonde geen sporen meer van acht uur verjaardagsvisite.

Aygo, you walk

Wij gaan vandaag kijken naar een Toyota Aygo. Zo’n klein kutwagentje waar je amper een kratje bier in kwijt kunt. Het is crisis en we willen zuinig rijden. Dat schijnt goed te kunnen met een Aygo. Na onze overstap van Albert Heijn naar Aldi hebben we de smaak van besparing te pakken en gaan we dus van Zafira naar koekblik. De volgende stap is dat we zelf onze kleding gaan maken. De verwarming doen we ook niet meer aan. Laat die zorgpremie maar komen hoor.