De deadline nadert. Maar ik weet nog steeds niet waar ik over moet schrijven. Normaal gesproken heb ik daar geen problemen mee. Nu lijkt het alsof mijn hoofd verstopt zit. Vol met verhalen die geen uitweg kunnen vinden. Zoals altijd kijk ik even naar de oude foto aan de muur, Lees verder
Hij draagt een vale lange regenjas die in een ver verleden betere tijden gekend heeft. Een te grote zwarte hoed hangt laag op zijn voorhoofd. Als hij zijn hoofd wat opricht komt een ongeschoren kin te voorschijn. Naast hem staat, naar ik meen, zijn vrouw. Met haar rug naar mij Lees verder
Ze ligt er mooi bij. Vredig, alsof ze zich heeft geschikt in het onvermijdelijke. Het is wel ineens stil in huis, nu ik haar gekakel niet langer hoef aan te horen. Het is vreemd ook om haar zo te zien liggen. Vooral omdat ze steeds in beweging was. Ik hoef Lees verder
Ze stond al 5 minuten naar hem te kijken. Het deed hem niet zo veel. Hij was het inmiddels gewend. Eigenlijk was het best grappig, de manier waarop ze zich onbespied waande. Ze had iets aantrekkelijks. Wat precies wist hij niet. Het geluid van de wind die met haar rok Lees verder
Ze wist niet beter of ze had die pop al haar hele leven. Eigenlijk was het best een lelijk ding. Niet eens echt haar, maar in reliëf in het hardplastiek poppenhoofd geperst. Waar Suzanne ook ging, de pop ging mee. Maar nu was ze vijftien en dan speelde je niet Lees verder
