Het meisje heeft de wedstrijd gewonnen. Op een belangrijke avond voor de Nederlandse popmuziek mag zij als enige tussen het neusje van de zalm aan popartiesten staan en één vraag stellen aan haar idool. Enigszins bibberend op haar elfjarige beentjes stapt ze op de rapper van haar keuze af. Zijn zachtaardige uitstraling maakt dat je direct begrijpt waarom jonge meisjes, als de vragenstelster, voor hem vallen als een blok. Ik bewonder haar moed als ze met vaste stem haar vraag stelt. Ze vraagt hem wat zijn dierbaarste bezit is. De rapper heeft de vraag kunnen voorbereiden, zegt hij, en heeft er goed over nagedacht. De antwoorden die ik verwacht variëren van: ”Mijn zakmes, die ik nog gekregen heb van mijn lieve opa Gers. Ja, ik ben naar hem vernoemd” tot “Mijn coole, dikke, vette auto die ik heb kunnen kopen van het geld van mijn eerste platencontract”. Maar nee, niets van dit alles. Wat zegt de weke mossel?: ”Mijn dierbaarste bezit is mijn vriendin en mijn fans”.

Zijn vriendin is dus zijn bezit? Ik dacht dat de slavernij afgeschaft was en dat we in een tijdperk leven waarin er wettelijk en sociaal bepaald is dat de vrouw niet meer toebehoort aan de man maar een zelfstandig en gelijkwaardig wezen is. Alsof er een veertje onder mijn achterste zit spring ik op van de bank en roep tegen het televisiescherm: “FOUT, jongeman, fout antwoord!”. Vervelend is wel dat mijn ergernis alleen dochter en echtgenoot bereiken, die weten wel hoe ik er over denk, en dat het antwoord van die rap-flapdrol recht in al de op hem verliefde meisjesharten komt. Het is velen waarschijnlijk ontgaan. De meeste mensen horen dit waarschijnlijk niet bewust maar dat is nou precies wat ik er zo erg aan vind.

We zijn ons in het taalgebruik vaak niet bewust hoe denigrerend het is naar vrouwen. Ik denk dat het woord “kut” op dit moment het meest gebruikte scheldwoord is. Dat komt voor een deel natuurlijk omdat het zo lekker bekt. Een andere reden, vermoed ik in al mijn achterdocht, is dat het een vrouwelijk woord is. Mannen hoor je het ook nog al eens hebben over “vrouwtje” als ze het over een volwassen exemplaar hebben. Meisjes worden nog massaal “weg gegeven” tijdens hun huwelijksdag door hun vader, een symbool dat hij zijn bezit overdraagt aan een andere man. Een vrouw op TV of in een openbare functie wordt nog steeds als eerste op haar uiterlijk beoordeeld.

Zolang we ons niet bewuster worden van dit soort automatismen is echte gelijkwaardigheid, naar ik vrees, nog ver te zoeken.


Scillie

Het is de kunst jezelf niet als maatstaf te nemen.

14 reacties

Harrie · 24 april 2013 op 14:09

Weinig aan toe te voegen. Maar we geven de hoop niet op. Flink rammelen met die hormonen totdat er evenwicht ontstaat. Een goede mix van mannelijke en vrouwelijke hormonen zou in ieder mens niet misstaan. Respect. Scherpe column. Groetjes, HArrie

Nachtzuster · 24 april 2013 op 18:07

Goeie column, Scillie. En zo waar. En dan te bedenken dat dat vernoemde zakmes een rasechte, jonge kaaskop is. waarvan je toch beter hoopt. Nee, we zijn nog lang niet uitgeëvolueerd als het op gelijkwaardigheid aankomt.

Meralixe · 24 april 2013 op 18:59

Tjonge…tjonge…Na de perikelen rond homorechten nu de emancipatie van de vrouw. Nee hoor, mij hoor je niet zeggen dat je ongelijk hebt. Ik zou niet durven! :inlove:

Maar he… Los daar van wel een goede column hoor.
Volgende keer eentje over de bloemetjes en de bijtjes en alles komt goed. :rotfl:

    Scillie · 24 april 2013 op 19:20

    Haha, heel toevallig twee van zulke achter elkaar maar ik maak me niet altijd zo boos hoor.

Bitchy · 24 april 2013 op 20:29

hmmmm…een scherpe column, maar ik ben niet zo geëmancipeerd geloof ik. Hier zet manlief nog de vuilcontainer buiten en ik ben nog steeds de enige die weet hoe de wasmachine werkt. Heerlijke ouderwetse rolverdeling. Wel is het natuurlijk zo, dat ik ook de containers bij de stoeprand zou kunnen zetten, maar dat hij dan nog steeds niet weet hoe die machine werkt 😉

    Scillie · 25 april 2013 op 07:46

    Gelukkig leven we in een land waar je de rol op je mag nemen die bij je past. Als die toevallig traditioneel is en jij voelt je daar fijn bij, prima! Het gaat om de gelijkwaardigheid en dat is wat anders dan dat we allemaal hetzelfde zouden zijn. Met de voorbeelden die ik noem komt de gelijkwaardigheid in het geding.

Mien · 24 april 2013 op 23:46

Denk niet zwart.
Denk niet wit.
Denk niet zwart wit.
Maar denk alleen de kleur van je hart.

Mien Boeien

TheVoice · 25 april 2013 op 11:19

Ben ik nu de enige die dit wat overdreven vind?
Als ik dus straks weer een vriendin heb mag ik tegen niemand zeggen:”dit is mijn vriendin” want met “mijn” refereer ik aan bezit 🙁

Ik moet dus zeggen: dit is de volledig zelfstandige, onafhankelijke entiteit waarmee ik een liefdesovereenkomst heb?
Ik vind het trouwens heerlijk als mijn vriendin zegt:”dat is MIJN man”
Ik vind er niets minderwaardigs aan. Als iemand aan mijn vriendin zou vragen wat haar waardevolste bezit is en ze zou antwoorden:”mijn vriend” zou ik daar echt met de beste wil van de wereld niets denigrerends in kunnen ontdekken 🙂

    Scillie · 25 april 2013 op 11:33

    Mijn vrouw, man, broer, moeder enz.. geven een relatie aan. Bezit geeft eigendom aan. Manlief en ik zijn geen eigendom van elkaar, we hebben een relatie. Als een vrouw haar man, haar bezit noemt vind ik dit net zo raar.

TheVoice · 25 april 2013 op 11:25

Om nog wat andere puntjes aan te halen…mijn ervaring is dat vrouwen over het algemeen be(ver)oordeeld worden door……vrouwen 🙁

En kut is inderdaad een makkelijk woord om uit te spreken en heeft niets te maken met het feit dat het vrouwelijk is. Net zoals mensen vaker schelden met “kanker” en niet met “aids” terwijl beiden toch zeer onprettige mensonterende ziekten zijn.

    Scillie · 25 april 2013 op 11:42

    Helemaal gelijk. Ook vrouwen hebben nog heel wat te leren. Het is ook geen mannenhaat waar deze column uit ontstaan is. Het is het taalgebruik wat ongelijkheid uitdrukt, of dit nu door mannen of vrouwen gebezigd wordt. Net zo goed als ik het gek vindt als iemand zegt : “dat mag ik niet van mijn man/vrouw”. Dan denk ik hoezo? Je staat toch niet in een machtsverhouding tot elkaar?

      TheVoice · 25 april 2013 op 12:09

      Jeetje 🙁 Tja, ik bekijk het allemaal wat luchtiger hoor 🙂 Ik vind het juist fijn als mijn vriendin laat merken dat ik “van haar” ben (=haar bezit) hahaha, sorry, ik zie daar juist alleen maar het leuke van in en niet het negatieve hoor.

Yfs · 26 april 2013 op 08:32

Ik begrijp je boodschap maar vind het persoonlijk nogal zwaar overtrokken. Met zijn antwoord had de rapper vast geen beeld voor ogen van een geketende vriendin met een bord om haar nek waarop staat : ‘is eigendom van’. Je beredenering vind ik overkomen als het leggen van zout op een slak. Op die manier zou zelfs aan het woord ‘mijn’ iets bezitterigs kunnen kleven, het is immers een ‘bezittelijk’ voornaamwoord! De gestelde vraag lijkt me überhaupt erg volwassen voor een meisje van 11. Eigenlijk vond ik het juist erg lief van de rapper dat hij bij het woord “dierbaar’ meteen aan zijn vriendin dacht. ( glas half vol?)

Geef een antwoord