Aan het eind van het doodlopende jaagpad, langs het kanaal tussen Goes en de Oosterschelde, ligt een kleine haven met een gezellig café. ‘Het loze vissertje’. Een viskraam, het loempia-karretje van de Vietnamees; een klein podium en even verderop zie ik John aan de bar. Eerst maakt hij ruzie met een man die, volgens hem, voordringt. Als hij daarna aan de beurt is zeurt hij dat het bier zo duur is en eist hij een glas tot aan de rand vol met bier, dus zonder schuim.
“Hé oude reus, je bent toch nog gekomen”, roept hij, als hij mij ziet.
“Ik weet nog een goeie mop. Wil je ook een biertje? Trek eens aan mijn vinger”.
Hij zet het schuimloze bier aan zijn mond en geniet zichtbaar van de eerste slok, want die heeft hij nu immers gratis.

Wij ontmoetten oude vrienden en John stelt mij voor aan nieuwe. Er worden handen geschud, grappen en bier uitgedeeld. Na verloop van tijd neemt de spanning op onze blaas onhoudbaar toe en sluiten wij aan in de rij voor het toilet. Er blijken meer mensen te zijn die moeten ‘lozen’ hier achter in ‘het vissertje’. Ik ben gesteld op mijn privacy en wil liever achter de gesloten deur van de wc. Een kerel in een blauw geblokt overhemd is mij voor. Noodgedwongen kies ik voor één van de bakken aan de muur. John is al bezig,
“hè hè, ik blijf schuim pissen”.

Tik tik, tik tik, er komt een jongeman binnen. Met een rood witte stok losjes in zijn hand, tast hij de toiletruimte voor zich af. Hij houdt zijn hoofd een beetje vreemd schuin omhoog en vraagt:
“Is hier nog een plaatsje vrij?”
Ik kijk eerst naar hem en dan naar de deur. Die kerel op het toilet heeft hem op een kier laten staan.
“Die deur rechts naast jou, ga maar naar binnen, dan een kwartslag naar links draaien en gewoon recht vooruit piesen” antwoord ik. Naast mij wordt gegrinnikt.

“Godver”, klinkt het vanachter de deur.
“Zie je niet dat het hier bezet is, eikel, ben jij blind of zo?”. Ik houd het niet meer en duw John lachend voor mij uit de feestdrukte weer in. Voor het podium, waarop een dikke grijze man met zonnebril de blues zingt, dansen ukkenpukken van meisjes. Met vlechtjes in hun haar en crocqs in hun gekleurde kunststof klompjes, huppen ze vrolijk op en neer, totaal uit de maat. Hoe langer hoe bier worden hun moeders gezelliger en de verhalen van hun vaders steeds stoerder.

John port mij in de zij en als ik naar hem kijk staat hij iets voorover gebogen ongegeneerd hard te lachen. Beurtelings slaat hij op zijn knieën en op mijn schouder. Heerlijk, als John vervelend of vrolijk is. Dat is bij hem allemaal zó duidelijk en echt. Misschien dat ik daarom van hem hou. Ik kijk in de richting waar hij dubbelgeklapt met het glas bier in zijn hand naar wijst. Daar staat een man. Aan zijn chagrijnige blik is duidelijk te zien dat hij zich aan ons ergert. Hij draagt een blauw geblokt overhemd. Mijn blik glijdt verder omlaag. Van iets boven de knieholtes tot over zijn kuiten naar beneden is zijn broek….‘zeiknat’.

Categorieën: Algemeen

17 reacties

Avatar

SIMBA · 20 oktober 2007 op 13:41

😆 Hij is leukkkkkk!!
Er was 1 zin waar ik in bleef haken:
[quote]Hoe langer hoe bier worden hun moeders gezelliger en de verhalen van hun vaders steeds stoerder.[/quote]
Verder leest het lekker weg.

Avatar

Prlwytskovsky · 20 oktober 2007 op 15:17

Jah hahaaa, schitterend verhaal.

@Simba: ach, dichterlijke vrijheid? 😉

Avatar

Beryl · 20 oktober 2007 op 15:56

En terecht; Meneer Blauw Geblokt Overhemd was tenslotte een zeikerd… 😉

Topverhaal!
😆

Avatar

pally · 20 oktober 2007 op 16:10

Hij is grappig, Niek.
Maar toch ( ik ben vast ook een zeikerd) bleef de gein waar je een blinde voor gebruikte, bij mij even steken.

groet van Pally

Avatar

Dees · 20 oktober 2007 op 17:27

Mooi geschreven 🙂

Avatar

arta · 20 oktober 2007 op 18:30

Erg leuke column met een enorm goede uitsmijter!
🙂

Avatar

KawaSutra · 21 oktober 2007 op 02:18

Ja, ik heb ook zoiets van: je moet een blinde nooit in de zeik nemen. Maar hij is wél leuk! 😀

Avatar

lagarto · 21 oktober 2007 op 09:27

@ Simba: Ik bleef zelf ook veelstu lang haken.
‘Hoe langer hoe bier des te hoofdpijn’

@ Pally: Geeft niks joh, hij kan het zelf toch
niet lezen.

@ Ddddd: Thankxx.

De rest ook.

Avatar

WritersBlocq · 21 oktober 2007 op 09:43

Onwijs leuk verhaal, en in een column mag een blinde misbruikt worden, waarom niet?
[quote]crocqs [/quote] Soms is ‘cq’ juist, en soms niet 😀
[quote]Hoe langer hoe bier worden hun moeders gezelliger [/quote]
Onwijs leuke zin!

De titel vind ik als bier zonder schuim: 3 x niks dus, maar een titel is nooit fout.
Deze zin
[quote]Een viskraam, het loempia-karretje van de Vietnamees; een klein podium en even verderop zie ik John aan de bar.[/quote] vind ik niet lekker lopen.

Groetje, Pauline.

Avatar

Mosje · 21 oktober 2007 op 11:12

Zeer sfeervol!

Avatar

pally · 21 oktober 2007 op 12:57

Inderdaad , Pauline, alles mag in een column,met je eens, maar daarom hoef ik nog niet alles even leuk te vinden, toch?

Avatar

pepe · 22 oktober 2007 op 07:35

Heel mooi begin. En prachtige zinnen.

Het is toch niet de blinde die zeiknat is?? Of lees ik het verkeerd?

Avatar

lagarto · 22 oktober 2007 op 09:08

Bedankt P. Toch nog een X lezen denk ik hoor.
Groetjes Lagarto

Avatar

DreamOn · 22 oktober 2007 op 10:58

Op zich een grappig verhaal, maar ik vond het, evenals Pally, toch shockerend om te lezen hoe een blind persoon in de maling wordt genomen. Als je blind bent ben je toch al heel erg afhankelijk van de goedheid en de hulp van andere mensen.
Als je dan (letterlijk) zo in de zeik wordt gezet, dan moet je jezelf wel weer bij elkaar rapen, lijkt mij.

Groetjes DO.

Avatar

lagarto · 22 oktober 2007 op 15:11

Pally & Do

http://examedia.nl/columnx/modules/news/article.php?storyid=6772

Groeten Lagarto

Avatar

DreamOn · 22 oktober 2007 op 16:43

Ik begrijp uit je linkje dat het fantasie is; maar het zou in werkelijkheid best zo kunnen gebeuren en dan denk ik erover zoals hierboven beschreven.

Groetjes DO.

Avatar

schoevers · 23 oktober 2007 op 20:16

Lagarto,

Een hele leuke column. Goed geschreven.
Natuurlijk, je neemt ook een blinde in het ootje, maar die ging daar zelf straal aan voorbij.
Voor deze keer dus.
Ik kijk uit naar je volgende verhaal.

Hans.

Geef een antwoord