‘Voor iedereen die niet kan wachten op al het lekkers!’ Dat staat geschreven op een heel groot schreeuwend reclamebord, bovenop een rek. Een groot hoog rek vol marsepein, pepernoten, speculaas en ander suikergoed. Obstructief gestald in het meest gebruikte gangpad van mijn buurtsuper. Het snoepgoed lijkt net zo hard te schreeuwen als de grote kleurrijke letters die er boven hangen. Een schreeuw om aandacht.

Crisis in de supermarkt, crisis in Spanje. Dat mag duidelijk zijn. Helaas vallen de producten niet onder een van de artikelen die nu, tijdens de supermarktenprijzenoorlog, permanent goedkoper zijn geprijsd. Jammer, jammer, jammer. Ja, je gaat er eigenlijk spontaan van jammeren. Als consument wil ik uiteraard graag meedenken. Vandaar dat ik met mijn karretje onmiddellijk op zoek ga naar de ideeënbusje. Die hangt naast de flesseninname. Ik twijfel nog even. Ik voel nattigheid.

Worden mijn ideeën hier eigenlijk wel serieus genomen? Of worden ze stiekem geflest? Net als de Goeden-Doelen-bus die tevens naast de flesseninname hangt. Doorzichtig uiteraard. Zodat je goed kunt zien hoeveel statiegeldbonnetjes de weg gaan vinden naar projecten in Brazilië, Mongolië en Tanzania. Ja, je mag zelf kiezen waar jouw statiegeldbonnetje naar toe moet gaan. Enfin. Snel schrijf ik mijn idee achter op de korting bon die ik niet kan inleveren omdat het product van de bon al lang is uitverkocht.

‘Beste supermarktmanager, is het misschien een idee om het Sinterklaas snoepgoed permanent, het hele jaar door, op te nemen in jullie collectie. Liefst als A- en B-merk. En ja, andere letters mogen ook in het rek verschijnen. Bij voorkeur op ooghoogte. Puur, melk, wit, zwart, duurzaam en bio, gesuikerd, genoot, het maakt me niet uit. Graag wel tegen scherpe prijzen. Ik moet immers op mijn kleintjes letten. Met vriendelijke groet, Mien (van ColumnX … en … by the way … de X ook graag opnemen in de collectie!).’

Mijn gedachten zweven bij de invoer van mijn idee meteen door naar ColumnX. De website voor schrijvers en lezers, al twaalf jaar lang. Die website is ook duidelijk onderhevig aan een tekort aan aandacht. Mogelijk ook als gevolg van crisis. Een creatieve crisis. Een schrijvers- en lezersblok. Niet te overzien. Daar moet ook permanent snoepgoed aangeboden worden. Puur, melk, wit, zwart, duurzaam, bio, gesuikerd of genoot, het maakt niet uit. Misschien is het een idee om ook daar een uithangbord in het gangpad te hangen.

Bij voorkeur in de gateway. Schrijvers en lezers zoeken altijd verbinding met elkaar. Zij zoeken bruggen die naar de juiste route leiden. Dus schreeuw het rond: ‘Voor iedereen die niet kan wachten op al het lekkers!’ Vul die rekken. Permanent. Columns van A- en B-merken. Drie halen twee betalen. Laat een rij of rek niet leegstaan. Te veel voorraad houden kost tijd en geld. Schaarste op het creatieve vlak werkt averechts en avelinks. Dus klim in de pen, in plaats van in de boom, en schud los die pols, ledig het hoofd. Braak uit die columns en overspoel de markt. Ik garandeer het u. Het bevrijdt en leest een stuk prettiger. Het smaakt als suikergoed. Soms een beetje bitterzoet.

Categorieën: Actualiteiten

Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

14 reacties

SIMBA · 14 september 2013 op 09:10

De sint zat een glaasje in te schenken en dacht, wat zal Mien nou weer gaan bedenken.
Reclame voor Column-X, dat is iets wat ik niet zomaar fix.
Zal ik iedereen een pen cadeau geven, of een kladblok dat is om het even.
Maar wie zal er anno 2013 nog schrijven, de computer is er om te blijven.
De sint zat te peinzen voor de haard, met z’n handen in zijn baard.
Hij vond een pen een beetje pover en laat de reclame voor de site aan de creatieve gebruikers over!

    Mien · 14 september 2013 op 13:05

    Ha, ha, die SIMBA. Mooi gedicht. Ik heb de wortel aan het paard gegeven. De schuimpjes zijn voor jou! 😉

Libelle · 14 september 2013 op 10:19

Nou Mien ik heb het gedaan hoor. Gewoon ‘rubriek indienen’ en
rammen maar. Dan ‘inzenden’ en niet meer omzien.
Het bevrijd, inderdaad. Maar het geeft ook een beetje het gevoel alsof ik door een rooster naar een souterrain heb staan pissen.
En of het lekker leest? Dat hoor ik wel van jou.

    Mien · 14 september 2013 op 13:07

    Wel Libelle, je hebt in ieder geval je stinkende best gedaan. Waarvoor waardering! En nu gauw weer terug naar je webhok. 😉

Yfs · 14 september 2013 op 11:29

Leuk geschreven Mien, met een verrassende wending naar het wel en wee van CX. Een duidelijke boodschap die goede voornemens lospeutert, althans bij mij. En hopelijk bij iedereen, zodat we de rest van het jaar nog vaak ‘Hoor wie klopt daar lezers’ mogen horen!! 😉

Nachtzuster · 15 september 2013 op 00:25

Eigenlijk zeg je dus: schrijven, insturen en klaar? Klinkt zo simpel! Maar wie weet is het dat ook wel. Meestal laat ik een column even rijpen en heel soms knal ik hem er gewoon uit. Niet zelden ben ik daar best tevreden over. Ik ga het ook eens proberen. Het komt in ieder geval de diversiteit ten goede! Leuke column, Mien!

trawant · 15 september 2013 op 17:37

Leuke vergelijking Mien en lekker uit de losse pols geschreven. Strooi maar wat lekkers in de een of andere hoek..Maar laten we vooral niet vergeten de zak en de roe zo nodig ter hand te nemen.
Te vaak wordt er op CX naar mijn idee te lauw op smakeloze chocolademuizen en oude pepernoten gereageerd.
Maar vooralsnog sta jij in december met een uitroepteken in het Grote Boek..

Ferrara · 15 september 2013 op 22:52

Beste Mien,
Complimenten voor je column. Voor mij is het een taaipop waar ik nog op kauw.
Ik leef al een hele week in twijfel of ik weer zal aanhaken of het toetsenbord nog in pauzestand zal laten.
Ik zou bij afhaken daar wel melding van gemaakt hebben.
Jouw oproep maakt die keus niet makkelijker.
Schrijven, insturen, klaar, is voor mij nog nooit opgegaan en dat ga ik de CX-ers en mezelf ook niet aandoen.
Ik slaap er nog een nachtje over.

    Mien · 19 september 2013 op 12:02

    Bedankt voor de complimenten.
    Binnen of buiten je comfortzone schrijven, het maakt niet uit, als je maar schrijft.
    Is inmiddels alweer gelukt zie ik.

pally · 16 september 2013 op 10:29

Leuk verwoord, Mien. Een goeie oppepper voor het wat ingedutte CX. En vanuit jouw maandplaatsperspectief gezien is het een mooi klokgelui, al had het op die plek zelf ook zeker niet misstaan.

Geef een reactie

Avatar plaatshouder