Blauw

Blauw is een verwarrende kleur in ons koninkrijk. Een derde van de vlag is blauw, om precies te zijn kobaltblauw. Het vermiljoen kan worden geassocieerd met het vuur van de vooruitgang en het helder wit met onze onbepotelde saaie neutraliteit. Voor de extremistische fijnproever: de nationale vlag is als symbool voor de democratie betwistbaar want de drie banen bestrijken elk een hoogte van een derde in een totale verhouding van 2 staat tot 3. Niet ter discussie staat dat de vlag onontwarbaar is gewikkeld rond blauw bloed. Voor velen een positieve connectie. Menige uitdrukking en zegswijze waarin blauw voorkomt zijn echter helemaal niet positief. Zo laat door het blauwblauw laten van de uitgaven, de verantwoordelijke defensieminister als een Zwolse blauwvinger zijn manschappen blauwbekken tenzij ze zich voortdurend zo blauw als een tientje zuipen. Als ze van de blauwe knoop zijn en een blauwtje lopen bij een blauwkous rest niets anders dan het bont en blauw slaan van de vijand want er zijn geen blauwe bonen meer. Per 1 november, maar daadwerkelijk pas op 2 november omdat die maandag de eerste werkdag is en, tussen twee haakjes, door de gegeven duidelijkheid wat dit onderwerp betreft dus niet meer blauw kleurt, verdwijnt na vele jaren een fenomeen dat zich inmiddels bijna had gekwalificeerd voor opname in het Canon van Nederland: de blauwe envelop van de Belastingdienst gevuld met al dan niet prettig nieuws. Maar dat zal niets afdoen aan dat waar de gemiddelde Nederlander zich blauw aan ergert: je blauw betalen.

24 oktober 2015  #BinnenDoorDenken