“Met Sofie.”
-“Hoi, Tamara hier.”
“Goh, dat is lang geleden!”
-“Veel te lang. Waarom heb je niks van je laten horen?”
“Ik heb de afgelopen drie maanden vrijwel geheel doorgebracht in het ziekenhuis. Twee operaties aan mijn darmen. Het was kantje boord.”
-“Ja, en? Dan kun je toch wel bellen?” “Nou, om eerlijk te zijn heb ik met niemand contact gezocht. In het ziekenhuis was het nauwelijks mogelijk, en de twee keer dat ik een aantal dagen thuis was heb ik alleen contact gezocht met mensen die mij gebeld hadden. Dat is toch niet zo vreemd?”
-“Dat is heel vreemd en zegt veel over onze vriendschap!”
“Ik laat mijn vrienden graag vrij en als ik ze een tijdje niet zie is het vaak des te leuker wanneer ik iets van ze hoor!”
-“Dus ik ben geen vriendin?”
“Ik beschouw jou als vriendin, maar vind je reactie erg vreemd. Het getuigt niet echt van enig empatisch vermogen.”
-“Wat ben jij egoïstisch. Neem ik na maanden eindelijk contact met je op, lijk je nog niet eens blij.”
“Ik heb je zojuist de reden van mijn niet-bellen gegeven. Bovendien heb jij al die maanden ook geen contact met mij opgenomen. Vriendschap komt van twee kanten.”
-“Nu heb ik toch gebeld?”
“Klopt!”
-“Jij zit gewoon hartstikke fout, Sofie! Terwijl jij ‘s avonds TV lag te kijken, had je net zo goed mij even kunnen bellen.”
“Dat had misschien gekund als ik niet getergd werd door vreselijke buikpijnen, dag in dag uit. Ik heb niet weken in het ziekenhuis doorgebracht omdat ik zweetvoeten heb.”
-“Onzin!”
“Wat had jij dan van mij verwacht? Wat had ik anders moeten doen?”
-“Weet je, ik ben LaTamara. Ik bel mensen niet, mensen bellen mij. Jij hebt er voor gezorgd dat ik mij anders ben gaan gedragen. Ik heb jou moeten bellen, en dat neem ik je kwalijk!”
“Nouja, zeg!”
-“Je klinkt zelfs geïrriteerd! Ik ben degene die jouw miezerige leventje af en toe wat kleur geeft. Zonder mij ben jij helemaal niks.”
“Ik heb erg fijne begripvolle mensen om mij heen gehad de laatste maanden. Mij zul jij niet horen klagen.”
-“Maar ik was daar niet bij! Dat kan niet!”
“Tamara, ik ga dit gesprek afbreken. Op deze manier heb ik er geen zin in.”
-“Je gooit mij weg? Mij, DE Tamara?”
“Eigenlijk ben ik meer het bewaar-type, maar in dit geval maak ik graag een uitzondering.”
-“Je bent al de achtste persoon die dit jaar bij mij afhaakt. Steeds verbaas ik me weer over zoveel slechte invloeden in mijn omgeving.”
“Je zou ook eens de hand in eigen boezem kunnen steken. Hij is er groot genoeg voor. Niet te missen.”
-“Nu ga je me nog beledigen ook?”
“Nee, daar heb ik geen behoefte aan. Tot ziens, Tamara!”
-“M-m-maar, maar, maar…”
“Doei!”

Categorieën: Algemeen

14 reacties

Avatar

WritersBlocq · 6 mei 2007 op 14:09

Hoi Sofie,
Dit is weer een hele andere ‘Sofie’. Ik was even van de reutel, dacht dat de rollen omgedraaid waren maar toen ik teruglas, zag ik dat je slim een ‘-‘ bij de Tamara-zinnen had gezet. Daardoor kon ik het volgen.

Volgende keer ligt zij in het ziekenhuis, borstverkleining 😀

Avatar

Dees · 6 mei 2007 op 16:16

Brrrr, claimende vriendinnen… Mooi ‘gevangen’.

Avatar

Arne · 6 mei 2007 op 16:31

dat einde…herkenbaar…. 😮 🙄

arne

Avatar

Trukie · 6 mei 2007 op 18:47

Sophie, je neemt meteen maar een van de moeilijkste schrijfvormen. De dialoog.
Je houdt uit elkaar wie wat zegt en je houdt het spannend.
De boodschap is goed over gekomen.

Avatar

Mup · 6 mei 2007 op 19:18

Snelle stijl, leest makkelijk snel weg, en het verstikkende van zo’n realtie komt goed naar voren,

Groet Mup.

Avatar

DriekOplopers · 6 mei 2007 op 19:33

Inderdaad, het is al gezegd. Mooi gedaan. Goed hoor!

En het verhaal is qua medische narigheid toch niet autobiografisch, hoop ik?

Driek

Avatar

pally · 6 mei 2007 op 19:57

Deze Latamara is volgens mij nooit een vriendin geweest om de doodeenvoudige reden dat vrienschap iets wederzijds is en zij daar blijkbaar (jammer genoeg) niet toe in staat is.
Je hebt het goed weergegeven in de dialoog!Prima gedaan en mocht je werkelijk darmproblemen hebben,
sterkte!

Groet van Pally

Avatar

pepe · 6 mei 2007 op 20:07

Zeg Sofie, wanneer bel je weer eens 😆

Je weet het weer mooi neer te zetten, een echte vriendschap kent geen tijd en al helemaal geen eisen.

Avatar

Quinn · 6 mei 2007 op 20:24

Ik zou na de eerste alinea hebben opgehangen. Zulke mensen zijn je energie echt niet waard. Herkenbaar geschreven, en de twist die terugkomt in de titel is leuk 🙂

Avatar

Cheops · 6 mei 2007 op 22:10

Grrrrr ! Ik zou er hoornsdol van worden. Wat een ego, zeg.

Zeg me dat het een verzinsel was!

Toch goed geschreven dialoog

Avatar

WritersBlocq · 6 mei 2007 op 22:30

@ Pepe, ofn topic: [quote]Zeg Sofie, wanneer bel je weer eens [/quote]:lol:

Avatar

KawaSutra · 6 mei 2007 op 23:10

Dit kán nooit een vriendschap geweest zijn, denk ik dan. Knap geschreven dialoog, maar:
[quote]Het getuigt niet echt van enig empatisch vermogen.[/quote]
Ik kan me bijna niet voorstellen dat een dergelijke zin tussen ‘vriendinnen’ uitgesproken wordt. Doorgaans ben ik geen fan van MSN-taal in een column maar in dit geval had ik wel wat meer natuurlijk taalgebruik verwacht. Ik hoop dat je begrijpt wat ik bedoel. Inhoudelijk zit het prima in elkaar, de kern van wat je wil zeggen heb je prima overgebracht.
En inderdaad een prima titel! 😀

Avatar

Sofie · 7 mei 2007 op 17:31

Thnx voor de reacties.
De basis is waar, aan de feiten heb ik wel wat veranderd.(oa de darmen)
–> Pepe: Geef me je nummer, een vette date sla ik niet af.
–> Kawasutra: Je heb gelijk. Thnx.

Avatar

Li · 7 mei 2007 op 21:14

Geweldige tietel ook!:-D

Li

Geef een antwoord