Ik heb zin om een column te schrijven. Ik neem plaats achter mijn laptop en stroop mijn mouwen op. Vervolgens tover ik een leeg vel uit mijn tekstverwerker. Het eerste woord wat mij te binnen schiet is buitelen. Nou vooruit dan maar. Het woord buitelt via mijn toetsenbord het witte vel binnen. Het woord kijkt me uitnodigend aan. Wat nu? Ik denk na en als vanzelf komt een woordenstroom op gang. De woorden buitelen in sneltempo over elkaar heen. Ik heb zin om een column te schrijven. Ik neem plaats achter mijn laptop en stroop mijn mouwen op. Vervolgens tover ik een leeg vel uit mijn tekstverwerker. Het eerste woord wat mij te binnen schiet is buitelen. Nou vooruit dan maar. Het woord buitelt via mijn toetsenbord het witte vel binnen. Het woord kijkt me uitnodigend aan. Wat nu?

Oeps. Een writersblok dient zich aan. Een kilo bonbonblok zet helaas geen zoden aan de dijk. Ik peins. Aan oeverloos gezwam heeft de lezer geen boodschap. Ik zet mijn laatste redmiddel in. Vijf eetlepels calcium. Goed voor de hersenpan. De woordenbrij komt weer langzaam op gang. Ik voel chemie. Mijn zenuwen maken overuren. Een stormvloed aan woorden vliegt op de rug van dendrieten en axionen, dwars door craniale en spinale zenuwen, via hoofd en ruggraat, linea recta naar mijn vingers. De woorden trappelen van ongeduld. Ze willen opgetekend worden. Mijn vingertoppen tintelen van energie. Ik voel elektriciteit. Met het zweet op mijn voorhoofd tik ik de woorden letter voor letter in op het toetsenbord.

Met een hoog domino-effect buitelen de woorden, in bits en bytes, één voor één het witte scherm binnen. Ze vormen samen een mooie compilatie. Het writersblok is over de kling gejaagd. Nu is het nog slechts een kwestie van de woorden in de juiste proportie te schikken en te scheren. O ja, en iets met inhoud is ook wel handig, of toch liever optekenen in een lijstje? In het kader van buitelen besluit ik te kiezen voor het laatste. Dat wordt nog een heel gepuzzel. Ik dartel en ik duikel, ik totter en ik tuimel. Ik kukel en failleer, om uiteindelijk languit te culbuteren. Duizelig neem ik afscheid van mijn column.

[b][url=http://www.bits-chips.nl/fileadmin/uploads_redactie_bc/images/2008/BC17/Imec_Zenuwcellen.png]Mien open zenuw[/url][/b]

[img align=left]http://www.kunstpedia.com/content_images/1/Rijksmuseum/Goltzius7.jpg[/img]

Categorieën: Diversen

Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

8 reacties

DreamOn · 28 juli 2009 op 18:32

[code] O ja, en iets met inhoud is ook wel handig, of toch liever optekenen in een lijstje? [/code]

Heb je ook nog over de opmaak nagedacht? 😀
Het eerste en tweede stukje zijn op een paar zinnen na letterlijk hetzelfde… :eh: :eh:

Kan gebeuren hoor…
Kan gebeuren hoor… 😀

Mien · 28 juli 2009 op 21:06

@DO: Jazeker … lees nog maar eens goed. 😉

DreamOn · 29 juli 2009 op 12:33

Ik heb het nog een keer gelezen, maar ik snap niet wat je bedoelt! Ligt dit aan de lezer of aan de schrijver, is dan de prangende vraag… :eh: :eh: :eh:

Mien · 29 juli 2009 op 16:38

@DO: Het is best moeilijk te zien, dat begrijp ik, maar in dit geval ligt het toch echt aan de lezer.

pally · 29 juli 2009 op 22:31

Het is leuk verwoord , Mien, jouw WB. Maar ik heb toch graag meer inhoud. :slapen:

groet van Pally

maurick · 30 juli 2009 op 02:43

Leuke grap, maar te luchtig voor een column.
Misschien had je deze even een weekje moeten laten rusten, zodat je op een echt onderwerp terecht zou komen.

Maurick
(Lezen is het beste medicijn tegen een writersblock)
(of drinken)
(Cheers!)
:pint:

axelle · 30 juli 2009 op 14:20

Ik vind ‘m wel geslaagd. Je schrijft over niks maar je hebt de juiste woorden. Dat matcht. XD

arta · 31 juli 2009 op 11:55

Grappig, luchtig.
Gelukkig heb ik nooit een writersblock, mij speelt een backspace-verslaving parten…:-D

Geef een antwoord