Ja, ik word met ontzag behandeld door mijn nieuwe maten. Nadat we samen hebben ontbeten, broodjes met koffie, gaan we weer op pad, richting basiskamp. ‘Il Commandante‘ is dolblij met het slagen van de missie, en complimenteert ons daarmee. Michelle is hier duidelijk zeer gevoelig voor. Ze verdwijnt gearmd met Lees verder
Maarten. Er gaat geen dag voorbij dat ik me geen sukkel voel. De ochtend begint zoals gewoonlijk moeizaam. Bruut gewekt door de schrille klanken van de wekker en badend in mijn eigen zweet word ik, verstrikt in de gebloemde lakens uit de boedelscheiding, wakker. Elke ochtend neem ik me voor Lees verder
Snel maakten Gnomon en Piet zich uit de voeten, into the great wild open. Althans zo voelde het voor Piet. Hij had sowieso al lang niet meer gereisd. Het leek wel of ie in een groot schilderij van Salvador Dali rond banjerde. Alleen de grote olifanten ontbraken nog. Schichtig keek Lees verder
Zoals gezegd leer ik Michelle nu ook van een andere kant kennen. We zitten in een kring rond het kampvuur, tien guerrillero’s onder elkaar. Er wordt gezongen en muziek gemaakt, gelachen en gedronken. Michelle zit naast mij en zoekt oogcontact. Vervolgens fluistert ze verleidelijk in mijn oor: “Ga je mee?” Lees verder
Proloog Ergens in Nederland, 17 juli 2016 De vuistslag, recht op haar gezicht, zag zij in een fractie van een seconde. De pijn was intens. De val naar een schijnbaar bodemloze diepte, kwam als slow motion beelden op haar netvlies. Beelden zonder kleuren. Zwart witte flarden met bewegende lippen, van Lees verder
