Het zakhorloge (5)

Gepubliceerd door Mien op

Snel maakten Gnomon en Piet zich uit de voeten, into the great wild open. Althans zo voelde het voor Piet. Hij had sowieso al lang niet meer gereisd. Het leek wel of ie in een groot schilderij van Salvador Dali rond banjerde. Alleen de grote olifanten ontbraken nog. Schichtig keek ie om zich heen, hij hoorde vreemde geluiden. Maar Gnomon leek ze niet te horen, die stuiterde als een maffe sprinkhaan over het gloeiend hete zand. De zon leek hen haast op te vreten. Totdat P.S. plots Piet een halt toe riep en maande te gaan liggen, plat op de buik.

‘De Pipipaarden komen eraan, we hebben de toorn gewekt van Grillo, hij heeft ons al gespot, sodeju!’

Met zijn neus in het zand probeerde Piet vanuit zijn ooghoeken een glimp op te vangen van wat er in de lucht gebeurde. Het regende ineens zwart gestippelde witte paarden. Ze vielen hinnikend uit de lucht en denderden vlak naast hen neer. Dat had Piet dus gehoord. Gehinnik. Wat waren het er veel. De enige gespikkelde paarden die Piet kende, waren die van Sinterklaas, Langkous en Winnetou. Maar deze paarden hadden vleugels. Ze wapperden er vervaarlijk mee in de lucht.

‘Blijven liggen!’ Siste P.S. ‘Zolang we niet bewegen gebeurt er niets!’

Na pakweg twee minuten hield de paardenregen op. De hele woestijn lag vol bezaaid. Hoe moesten ze nu verder? Het ging lang niet meer zo vlotjes over al die paarden. En ze stonken verschrikkelijk. De meesten waren dood.

‘Typisch Grillo weer. Hij smijt altijd met paarden als ie boos is. Dat belooft wat als we zo direct aankomen bij Tempus. Kom op we hebben nog zo’n dertien uur.’

‘Dertien uur? Moeten we nog zolang door deze paardenwoestijn trekken? Het zal toch niet, dat trek ik niet hoor!’ Klaagde Piet.

‘Ja, klojo, dan had je maar van dat zakhorloge moeten afblijven, nu zitten we met de gebakken peren en voeten en straks ook nog eens met verrotte neusgaten!’

Gnomon en Piet konden niets anders doen dan verder trekken. Om beurten trokken en tilden ze elkaar over de paarden, want het werd steeds zwaarder. De geur werd steeds ondraaglijker. Niets ruikt er vreselijker dan dood paard. Gelukkig waren ze nu bijna aan het eind van de bui paarden, nog vijftien meter te gaan. Alleen, nu hadden ze plots een ander probleem. Het is niet waar.

‘Sodeju, weer zo’n klote actie van Grillo, hij wil ons coûte que coûte op de vertraging zetten, zo halen we Tempus nooit!’

Met beide voeten stampte P.S. pislink op het dorre zand. De belletjes aan zijn schoenen rinkelden furieus. De rook kwam uit zijn groene elvenoren. Zo ver de horizon reikte stonden grote stalen secondewijzers rechtop in het zand geprikt. Van diverse maten en soorten. Sommigen strak en anderen met barokke uitgewerkte punten. Franse, Zwitserse, Amerikaanse, oude, nieuwe, en ook een aantal die Piet niet kende. Elvenstokken noemde Gnomon ze. Wat moesten ze daar nu mee? Een onneembare vesting, zo leek het. Hoe nu verder te gaan? De tijd drong, er was haast geboden. De bewoners bij Tempus wachtten al veel te lang. Al 2824 dagen om precies te zijn.


Mien

Bewonder luidruchtig en verwonder in stilte

44 reacties

NicoleS · 30 oktober 2016 op 07:51

Schitterend verhaal. ik kreeg een Alice in Wonderland gevoel maar dan veel moderner . Mooi bedacht al die klokken die naar beneden vielen.

    Mien · 31 oktober 2016 op 07:50

    Dank voor je reactie NicoleS. Had zelf nog niet de conclusie getrokken dat de secondewijzers / klokken uit de lucht zijn gevallen. Ga er als schrijver wel in mee.

Nummer 22

Nummer 22 · 30 oktober 2016 op 10:07

Ja. Ik volg NicoleS.. schitterend verhaal.

Esther Suzanna

Esther Suzanna · 30 oktober 2016 op 10:33

Cool! Gevangen in een schilderij Dali…en een seconde wijzer. Mooi gevonden 🙂

Wel een vraagje..wie is P.S.?

Meralixe

Meralixe · 30 oktober 2016 op 13:31

Oei!!! dit was al aflevering 5 en als ik me niet vergis ben ik aan de beurt.
Lianne, (moderator) kun je dat even bevestigen?

    NicoleS · 30 oktober 2016 op 17:41

    Je bent inderdaad aan de beurt Meralixe. Ik had toevallig gekeken

    Mien · 31 oktober 2016 op 07:54

    @Meralixe: Je vergist je niet. Maar neem ook even de reacties in het CX-Café in overweging voordat je in de pen of laptop schiet. Mogelijk schrijf jij het laatste deel namelijk.

      NicoleS · 31 oktober 2016 op 08:16

      Dat dacht ik ook al. ik heb een bericht gestuurd naar het CX cafe

        Meralixe

        Meralixe · 31 oktober 2016 op 08:28

        Moet ik er hier nog aan toevoegen dat dit het nerveuze enkel maar laat stijgen?
        Als het buiten wat minder goed weer is begin ik er wel eens aan.

          Mien · 31 oktober 2016 op 08:35

          Succes Meralixe. Erg leuk om te doen. Ik heb er zelf in ieder geval van genoten. Het is en blijft leuk om samen een vervolgverhaal te schrijven. Een fantasypolonaise in dit geval. 😉

emaessen · 30 oktober 2016 op 15:31

Ik val net binnen en mis de hele context dus. Op zich best entertainment en zeker leuk.

Tikje bizar dat ik in 1992 mijn Seiko in het ei heb gepleurd. Vooraf had ik dat ding al twee keer laten repareren aan het bandje maar het bleef op precies dezelfde plek stuk gaan. Nadat ik, stom toevallig, zomaar even door iedereen met open armen ontvangen werd terwijl ik dacht in een besloten feest te belanden, begon het te kriebelen. Naderhand begon ik al over “gebroken tijd”.

Stil aan krijg ik het gevoel dat iemand er als de bliksem achteraan gedoken is. Nu heb ik namelijk twee horloges met gebroken bandje die geen van beide te repareren zijn (exact dezelfde casio). Een is al een paar weken zakhorloge!

Niks mis mee hoor geachte veelposter!

    Mien · 31 oktober 2016 op 07:57

    Leuk dat je naar aanleiding van dit vervolgverhaal je eigen ervaring deelt. Dank voor je reactie. Ik zou wel minimaal een horloge laten maken. Zo blijf je bij de tijd. 😉

Bruun · 31 oktober 2016 op 08:27

Geweldig vervolg met een paar leuke kwinkslagen. Heerlijke maandagochtendmaterie 🙂

    Mien · 31 oktober 2016 op 08:36

    Dankjewel Bruun. Maakt mijn maandag ook wat leuker. Samen met het mooie weer moet dat een topdag worden. 😉

Mien · 2 november 2016 op 14:31

Dank voor alle reacties. Mis alleen die van arta, Dees en Lianne nog. Maar misschien komt het nog. Wie weet. 😉

Lianne · 5 november 2016 op 11:41

Ik heb mijn reactie een weekje laten weken. 🙂
Een verhaal met heel veel fantasie, inderdaad een mix van Dali en Alice. Knap neergezet, met veel aandacht voor de omgeving. Ik ben daar zelf altijd slecht in, het decor is meestal ondergeschikt.
Maar eerlijk gezegd past dit deel niet bij de vorige delen. Iedereen heeft natuurlijk zijn eigen stijl en moet zijn eigen sausje er ook overheen kunnen gieten om een eigen vervolg te kunnen schrijven.
Ik heb vanochtend alle vijf delen nogmaals achter elkaar gelezen. Op wat kleine inconsistenties na, blijven de personages steeds redelijk gelijk en geloofwaardig. Maar de stuiterende elf uit dit vervolg past niet bij de broze en leeggezogen elf uit het eind van de vorige aflevering.

Sorry Mien, ik vind het zeker een mooi verhaal, je visualiseert heel erg mooi een heel erg bijzonder landschap. Maar ik vind het dus geen goed vervolg op het vorige deel.

    Mien · 5 november 2016 op 14:19

    Dank voor je reactie Lianne. Een broos uitziende elf (want zo zag Piet hem aan het einde van aflevering 4, nadat hij de elf eerst van grote schoonheid vond) kan best stuiteren hoor. Zeker op heet zand. Ooit zelf op heet zand gelopen? Ik heb het karakter bewust niet verder uitgediept, want daarvoor is het verhaal te kort. Om Meralixe niet de stuipen op het lijf te jagen heb ik ook geen grote wending (zoals in het vorige vervolgverhaal) aangebracht, maar heb ik voort geborduurd op de laatste actie en de queeste. jammer alleen, dat ie op het laatste moment is afgehaakt.

      Meralixe

      Meralixe · 5 november 2016 op 15:01

      Ach Mien, nee hoor jij treft geen enkele schuld voor mijn beslissing. Die fantasietoestanden zijn gewoon onderwerpen die me aan geen kanten liggen. Ik had dit ook reeds aangegeven toen men startte met de reeks.

      Het zal wel steeds een moeilijk onderneming zijn om op deze manier aan een volwaardig verhaal te komen. De kansen zouden waarschijnlijk verhogen als bijvoorbeeld de starter van het verhaal de verhaallijn verder uitstippelt richting volgende schrijver maar zo missen we uiteraard de originaliteit van het concept.

        NicoleS · 5 november 2016 op 15:22

        Misschien zou dat wel schelen. Als men kan overleggen over de richting van het verhaal. Ben het met Meralixe eens vandaag.?

          Lianne · 5 november 2016 op 15:38

          Ik ben het ook met Meralixe eens, dat we dan de originaliteit van het concept zouden missen. 🙂
          Andermans verzonnen verhaal opschrijven is iets anders dan zelf een vervolg verzinnen. Dat laatste vind ik toch echt leuker en verrassender.
          Inclusief alle Bob-vervolgen hebben we inmiddels redelijk wat vervolgen gezien. Dit is de eerste keer dat ik het geen goed vervolg vind. Ik zie dus geen reden om het concept te veranderen.
          Arta, Dees, als we teveel off-topic raken, zeggen jullie het maar.

            Dees

            Dees · 7 november 2016 op 09:56

            Oh deze uitloper zie ik nu pas. Dit is inderdaad meer een discussie voor in het café. Dus als deze nog voortgezet moet worden, kun je daar terecht.

Nachtzuster · 5 november 2016 op 15:31

Grappig dat iedereen voorbij gaat aan het feit dat de elf als meisje is geboren in de versie van NicoleS en getransformeerd is tot de mannelijke vorm.

Verder vind ik het erg knap dat iedereen, die zijn/ haar eigen stijl heeft, zo fantasierijk et het verhaal verder kan. Ook deze vind ik geslaagd!

    Nachtzuster · 5 november 2016 op 15:31

    Ik mis een m 🙁

    Lianne · 5 november 2016 op 15:33

    Die transformatie van de elf gebeurde al meteen in de volgende aflevering. 🙂

      Nachtzuster · 5 november 2016 op 15:39

      Ja, dat weet ik. Het viel me toen ook al op dat niemand daar op reageerde 😀

    NicoleS · 6 november 2016 op 20:06

    Goed gezien Nachtzuster

    Mien · 6 november 2016 op 21:39

    Waar maak je dat uit op Nachtzuster? Ik zie nergens ‘hij’ of ‘hem’ daar waar het Gnomon of P.S. betreft. De enige hij is Piet! Ben uitgegaan van een elf niet van een mannetje of vrouwtje. 😉

      Nachtzuster · 7 november 2016 op 09:44

      Mien, ik lees toch duidelijk dat het over ‘zijn ‘voeten gaat wat de elf betreft. En nogmaals, hij was al van geslacht veranderd in de vorige aflevering. Verder schreef ik ook dat jij een prima geslaagde aflevering hebt afgeleverd, dus van een beperkte view is wat mij betreft geen sprake.

        Mien · 7 november 2016 op 10:16

        Je hebt helemaal gelijk Nachtzuster. Over het hoofd gezien. Een elf blijft voor mij nochtans onzijdig. Dit in tegenstelling tot de elven in De ban van de Ring, waar ik eerder naar verwees in een reactie.
        De beperkte view had alleen betrekking op het geslacht vsn de elf. Dank voor je reactie.

Dees

Dees · 6 november 2016 op 18:44

Fantasie en associatief vermogen zijn natuurlijk ideaal in fantasy. In die zin geslaagd. Ik ben het ook met Lianne eens. De elf lijkt een volstrekt ander wezen. Dat maakt het vervolg weer iets lastiger.

Het vervolg is wel af en staat in de wachtrij. Ik hoop op een bruisende én stijlvaste nieuwe ronde!

    Mien · 6 november 2016 op 21:44

    Los van jullie inzicht dat de elf veranderd is, waarom zou dat niet kunnen? In de ban van de ring is Smeagull ook soms aardig soms stout soms mannelijk soms vrouwelijk. Ik vind het nogal getuige van een beperkte view.
    Volgens mij hanteer ik dezelfde stijl als mijn voorgangers.

      Dees

      Dees · 6 november 2016 op 21:55

      Verandering van gedrag of persoonlijkheid kan. Maar dat moet wel een geloofwaardig verloop hebben. En dat mist m.i.

        Mien · 7 november 2016 op 00:33

        Geloofwaardig? Met fantasy? Ik denk dat ik een vrij realistisch beeld geschept heb. Fantasy kan nog veel verder gaan. In de verhaallijn ook geen afbreuk gedaan. Ze zijn nog steeds op zoek en op een missie?

          Mien · 7 november 2016 op 00:34

          Vraagteken moet weg aan het einde van de laatste zin.

          Dees

          Dees · 7 november 2016 op 08:42

          Een karakterwijziging moet een geloofwaardig verloop kennen. Dat bedoel ik.

          Verder …

          Je vraagt om mijn reactie. En die geef ik, desgevraagd. Alleen niet perse een zoet broodje, enkel wat ik er echt van vind.

          Je mag ermee doen of laten wat je wilt, wat mij betreft. Het is maar een mening.

            Mien · 7 november 2016 op 10:10

            Waarvoor dank. Ik respecteer jouw mening, maar we hoeven het niet altijd eens te zijn. 😉

Mien · 6 november 2016 op 21:45

Iedereen bedankt voor de reacties. Zie alweer uit naar het vervolg. Erg leuk om te doen dit.

Geef een reactie