Om acht uur precies ben ik in de keuken. Aan tafel zit het ‘grote’ kind bokkig te spelen met stokbrood, jam en boter terwijl zijn moeder zijn schoenen strikt en zijn haar kamt. Op haar ‘geef Aimée eens een kus’ schreeuwt hij dat hij niet om mijn komst heeft gevraagd Lees verder
“Dinsdag of woensdag zijn ze er, hoor,” zegt de opticienne. “Geeft u mij alstublieft uw mobiele telefoonnummer, dan stuur ik u een berichtje wanneer ze er zijn.” Mijn telefoonnummer schrijf ik op een briefje -eerst even checken want ik bel mezelf nooit- en de mevrouw zet het in de computer. Lees verder
“Oh lala” zong ik. “Let’s get the party started.“ Met zachte drang loodste ik Juliette richting de rand van het bed. Plots klonk er buiten een harde knal. Ah, het vuurwerk kan beginnen dacht ik nog, maar juist toen ik zoiets dergelijks in Juliette’s oor wou fluisteren, klonk er geschreeuw Lees verder
Ik verlaat het nest om als ‘au pair’ voor twee kindertjes te zorgen en de Franse taal leren. Bij een katholiek gezin. Dat was de voorwaarde die mijn ouders stelden. Mijn moeder vergezelt me naar het station en geeft me een klein boekje met adressen van ambassade, plaatselijke pastoor en Lees verder
Kort nadat mijn partner Sylvia mij de bons had gegeven, (*) ontving ik een uitnodiging. Mijn vriend en platenproducer Jean-Paul ging trouwen. Als locatie voor de bruiloft hadden de aanstaande bruid en bruidegom een minuscuul eilandje uitgezocht, vlakbij de Franse kust. Het moest iets aparts worden, exclusief, met mensen uit Lees verder
