Ze staart naar de krantenkop en voelt haar maag in opstand komen. Petra geniet van de vakantieperiode, ook al is ze zelf al vijf jaar niet meer weg geweest. Ze zou het graag anders zien, maar heeft er zich bij neergelegd dat het op dit moment zo is. Ooit, zegt Lees verder…
Als ik ergens een hekel aan heb, dan is het voetballen. In mijn ogen een volstrekt zinloos spel met geweld en doelloos getrap. Om de haverklap zie je een speler ter aarde storten, om vervolgens met veel dramatiek naar zijn been te grijpen terwijl hij luid kermend om zijn moeder Lees verder…
Ahn is zeven jaar, maar gaat niet naar school. Ze heeft geen broertjes of zusjes en maar één vriend; Haar hond ‘Hoa’. Haar vader kan zijn gezin niet onderhouden dus moet zij een bijdrage leveren in de kost. Zo verpakt het Vietnamese meisje zeven dagen per week ‘s-morgens schildpadjes in Lees verder…
Vasthouden is loslaten. De eerste gedachte die na het lezen van het vorige zinnetje in me opkwam was: wie heeft hem bedacht? Tja, geen idee, al lijkt het me eerder een vrouw dan een man, maar dat is zuiver gevoelsmatig. Daarna vroeg ik me af of het een paradox was. Lees verder…
Met mijn tenen wrijf ik over de tafelvoet en besef dat het hout daar ruwer aanvoelt dan op het blad. Alsof het zonde van de moeite is om in de schaduw te schuren, zonde om te zingen zonder applaus. Strak staren mijn ogen naar het tafelblad, vastgeklikt op een punt Lees verder…
