Het is een taboe onderwerp in de VS. De weinige keren dat Amerikaanse politici vrij durven spreken over de politiek van Israël is vaak off the record. Ze zijn als de dood voor de Israël-lobby en velen vrezen voor hun politieke carriere. Amerikaanse politici zwijgen daarom liever dan dat zij praten over Israël. Zelfs als om hun persoonlijke mening wordt gevraagd, laten zij niets los. Zij zijn liever de onredelijkheid zelve dan dat zij de blinde woede van de verbeten waakhonden van de staat Israël op hun hals halen. In Nederland is dat minder maar echt niet veel anders. AIPAC en de American Jewish Comittee zijn alom gevreesd door de Amerikaanse politiek en door ‘onafhankelijke’ Amerikaanse media. Wie de werkelijkheid onder ogen ziet, weet dat die vrees gegrond is. Amerikaanse congresleden die het goed doen in de peilingen in aanloop naar de verkiezingen, vinden ineens hun politieke tegenstander in hetzelfde kiesdistrict in een veel betere en sterkere positie. Leden van AIPAC geven massaal gehoor aan de oproep om hun politieke tegenstanders te steunen.

Vaak is er geen enkele relatie tussen AIPAC en de politieke tegenstanders, maar worden zij blindelings gesteund om ervoor te zorgen, dat politici die niet de belangen van AIPAC en dus van de staat Israël, willen behartigen worden gekozen of herkozen. De joodse lobby ondermijnt het democratisch proces in de Verenigde Staten door intimidatie, chantage en omkoping. AIPAC mobiliseert haar leden in alle delen van het land en geeft hen opdracht om geld over te maken aan bijvoorbeeld Amerikaanse congresleden die een vijandige toon tegen de ‘vijanden’ van de staat Israël slaan en een vriendelijke toon bezigen over de joodse staat, ongeacht haar gedrag.

Het beeld dat wij in Nederland hebben van de Verenigde Staten als voorbeelddemocratie is allang niet meer van deze tijd. Machtige lobbygroepen als AIPAC, AJC en Anti-Defamation League, maar ook militair-industriële complexen (MIC) hebben het steeds meer voor het zeggen en hebben het politiek klimaat in de VS vergiftigd met hun eigen vaak geheime politieke agenda’s. Wij moeten in dit land op zoek naar een nieuw toonbeeld van democratie en Amerika laten voor wat het is. Amerika verdedigt niet de belangen van het beschaafde deel van de wereld.

Nederland zelf kan ook niet als toonbeeld van democratie dienen, maar dat is een discussie van een hele andere orde. Wij moeten in dit land de invloed en reikwijdte van internationale MIC’s en lobbygroepen niet onderschatten zoals we de invloed van private equity fondsen onderschatten. AIPAC boekt ‘successen’ en heeft daarom de eerste stappen gezet om een Europees (hoofd)kantoor te openen in Brussel. Terwijl wij in dit land andere delen van de wereld,vaak zijn dat niet-Westerse landen, de les lezen over democratie worden onze democratieën een voor een van binnen uitgehold.

Daar wil ik u met klem op wijzen mocht u in de voetsporen van Geert Wilders willen treden en zeggen dat het Midden Oosten alleen Israël kent als enige democratie. Het is een achterhaald dogma omdat de politiek van Israël door velen, en dat zijn niet eerste de besten, wordt vergeleken met de apartheid in Zuid Afrika. Zo zegt de Zuid-Afrikaanse prof. John Dugard , hoogleraar volkenrecht in Leiden en de speciale VN-rapporteur voor mensenrechten in de Palestijnse gebieden laatst in de VN-mensenrechtenraad in Geneve: Er zijn ,,overeenkomsten” tussen de Israëlische politiek in bezet Palestijns gebied en het vroegere apartheidsbewind in Zuid-Afrika.

Dugard wordt in zijn uitspraken gesteund door niemand minder dan de Amerikaanse oud-president Jimmy Carter. Dugard beschreef de Gazastrook als een ,,opgesloten samenleving”. Op de Westelijke Jordaanoever leven de Palestijnen onder de ,,heerschappij van terreur” van het Israëlische leger, aldus Dugard. Hoe kan het dan zijn vraag ik aan u als u het bovenstaande heeft gelezen, dat elke zweem van kritiek op Israël bij iedere willekeurige poging wordt afgedaan als onzin en blijk van antisemitisme.

Waarom worden alleen de Palestijnen en de buurlanden van Israël beschouwt als terreurstaten door het Westen? Wat de oorspronkelijke en historische context van dit conflict is dat mag u geen moment vergeten. De bezetting wordt onzichtbaar gemaakt door de joodse lobby. Ik ben voornemens een opiniërend artikel te schrijven met de titel ‘De onzichtbare bezetting’ eerdaags. Dat is iets voor later, terug naar het hier en nu. Naast Amerikaanse politici maken Nederlandse politici zich veelvuldig schuldig aan het etiketteren van critici van de staat Israël met onlogische en valse verwijten van antisemitisme.

Enerzijds geloof ik dat dit voortkomt uit angst, anderzijds omdat Amerikaanse (vergeet niet ook Nederlandse politici) hun loyaliteit willen betonen aan de Israël-lobby. Maxime Verhagen laat graag zijn gezicht zien op pro-Israël bijeenkomsten net als Geert Wilders en weigert vervolgens premier Haniyeh een visum omdat zijn pro-Israël achterban dat graag ziet van hem. Wilders neemt graag het woord loyaliteit in de mond als het gaat om de dubbele nationaliteit, paspoort van collega Kamerleden.

Weet u wie in het bezit is van de Israëlische nationaliteit mag het land alleen inreizen met een Israëlisch paspoort. Hoevaak heeft u daar Wilders over gehoord?
Zo kan ik nog een lijst opsommen waaruit zonder meer blijkt dat Nederlandse politici met twee maten meten en een volstrekt verwerpelijke dubbele moraal op nahouden. Ook al richt ik mij primair op het gedrag van Amerikaanse politici en journalisten. De persoonlijke consequenties voor journalisten (in spe) of politici die campagne voeren, zijn niet te overzien.

De joodse, pro-Israël-lobby voert de best gecoördineerde aanvallen uit op journalisten, redacties, programmamakers en politici van alle lobbygroepen. Zij probeert critici overal en altijd de mond te snoeren, ook in dit land waar vrijheid van meningsuiting een groot goed is. Kritiek leveren op Israël is een career-killer politici en journalisten weten dat in hun hart. En maar al te vaak, niet omdat het gegrond is, komt het niet tot een inhoudelijk debat of een eerlijke discussie. Pro-Israël georiënteerde mensen willen dat u de rimpeling op het wateroppervlak ziet , maar u mag geenszins weten wat er onder water gebeurt.

Zij willen u kost wat kost bezighouden en ervoor zorgen dat u zich moet verdedigen tegenover allerlei valse beschuldigingen en niet de kans krijgt om vragen en opmerkingen te pareren. De aanvallen op de niet altijd even intelligente Gretta Duisenberg moeten in datzelfde licht bezien worden. Ik maak nog even snel een sprong zijwaarts. Ayaan Hirsi Ali heeft een prijs ontvangen van de AJC voor haar strijd tegen de radicale islam, maar Hirsi Ali heeft tot nu toe helemaal niets betekend voor de joodse gemeenschap in Nederland noch in Amerika. Weet u waarom Hirsi Ali is beloond door de joodse lobby?

Het antwoord op die vraag is vanwege haar hardnekkige inspanningen als wandelende anti-islam folder om de kloof tussen moslims en christenen enerzijds en moslims en joden anderszijds verder te vergroten in de wereld. Dit alles om sympathie, en dus steun van de publieke opinie, te krijgen. Hirsi Ali wordt net als Afshin Ellian, de vriend van Leon de Winter, door de Israël- lobby ingezet om voortdurend de moslims en de islam te bekritiseren op de website van Elsevier. Kritische geluiden zoals dat van mij worden weggecensureerd.

Elsevier doet mee aan het charmeoffensief van Leon de Winter om zijn geliefde Israël en haar misdadige bezettingspolitiek een mooi en onschuldig kleurtje te geven in de Nederlandse publieke opinie. Dat noemt men eerlijke journalistiek tegenwoordig. De Israël-lobby doet er echt alles aan om Amerikaanse politici zover te krijgen zodat er nog meer miljarden dollars aan steun naar de staat Israël vloeien. Sinds 1957 heeft Israël een bedrag van 1,6 triljoen dollar aan giften ontvangen van de VS.

Een schandalige hoeveelheid geld aan een weinig democratisch land om een mensonterende bezetting in stand te houden voor het oog van de wereld. Vanaf dag dat ik mijn columns schrijf ben ik mij ervan bewust, dat kritiek leveren op de politiek van Israël in Nederland mij het label oplevert van antisemiet. Praten over de misdaden van Israël in Nederland en vooral in de Tweede Kamer is vooral een binnenlandse aangelegenheid en ressorteert niet onder Buitenlandse Zaken zoals velen denken. Wat dat betreft zijn er duidelijke overeenkomsten met de Amerikaanse politiek en de onverkoopbare houding van Nederlandse politici.

Zelfs de meest linkse partijen in Nederland doen de waarheid geen recht aan en steunen kritiekloos de opvattingen van de Israëlische bezetter. Het is een realiteit waar veel Nederlanders misschien nog aan aan moeten wennen, maar nooit mogen accepteren. In tegenstelling tot wat ik eerder heb geschreven zal niet deel 2 maar deel 3 over het Nieuwe Midden-Oosten gaan. In deel 2 heb ik uitvoerig beschreven dat er niet alleen in de VS een machtige joodse lobby bestaat, maar ook in Europa en in het bijzonder in Nederland een invloedrijke joodse lobby actief is.


5 reacties

klapdoos · 3 mei 2007 op 15:59

Nogal zware kost zo voor de herdenking van 4 mei. En mag ik je er op wijzen dat de mensen in Israel en vele delen van Palestina vredig naast elkaar leven ( zelf gezien en gehoord hoor) Dat de politiek er zo’n pokkezooi van maakt. En waar haal je al die bewijzen vandaan van al die stellingen die je zo maar neerpent? Natuurlijk wordt Israel rustig gehouden, hallo ze zijn in het bezit van een kernwapen, en niemand wil dat ding op zijn stukje woestijngrond hebben. De joodse gemeenschap denkt niet direct aan antisemitisme, dat denk ik dus wel als ik het zo lees. Je hebt op zeker iets tegen de mensen uit Israel. Maar het gewone klootjesvolk leeft daar al jaren gezamelijk vredig naast elkaar. De radicale palestijnen zijn de opstokers, de joodse lobyisten die gaan gewoon de verdediging in….Dat is dan een mening van een vrouw die zich niet echt met politiek bezig houd. Ik ken Israel en weet hoe men daar leeft onderling. Wij krijgen precies dát te zien op het journaal dat wat zij willen dat wij zien. Negatieve informatie over alweer een grensincident. Maar als jij dit alles bovenstaande kunt bewijzen ben jij voor mij een journalist die de pullitzerprijs wint…..Graag wat minder actie tegen de joden en de kerk in het midden houden, dan blijft je als schrijvende pers in ieder geval OBJECTIEF, en dat mis ik hier in dit hele stuk.
groet van leny ( van joodse afkomst, sorry ) 😮 😮

Scepsis · 3 mei 2007 op 21:16

Wat ik hier schrijf mevrouw is ook aan het licht gekomen in VPRO’s Tegenlicht. Uw reactie dat het antisemitisch is, slaat als een tang op een varken. Het zegt meer over uw krampachtige reactie en het collectieve paranoia gedrag van menig Israëli. Mensen die denken dat het verleden een boterbriefje is in de handen van de bezetter om de Palestijnen te onderdrukken, omdat ze een slechte jeugd hebben gehad.
Ik twijfel geen ogenblik aan de integriteit van de makers van Tegenlicht. Het is een hoogstaand kwalitatief programma. Een zeldzaam programma op de Nederlandse televisie. Mensen zoals u hebben het antisemitisme in de uitverkoop gedaan om de misdadige politiek van Israël te verdedigen. De publieke opinie kantelt ten aanzien van Israël en veel sneller dan verwacht. De gevestigde media laat al decennia de context van de bezetting weg. Zo wordt er een nieuwe, kunstmatige werkelijkheid gecreëerd en mag Israel zich slachtoffer noemen waar het geen slachtoffer in is maar hoofdschuldige in een belangrijk sleutelconflict, dat ons allemaal aangaat.

http://www.vpro.nl/programma/plaatsdesoordeels/

Critici van de Israël lobby die aan het woord komen: Amerikaans congreslid Earl Hilliard uit Alabama, zocht toenadering tot de Arabische wereld en werd vervolgens verslagen door een opponent die zich mocht verheugen in de financiële steun van AIPAC. De historicus Tony Judt, die durfde te beweren dat Israël ‘een oorlogszuchtige en intolerante, door geloof gedreven etnostaat aan het worden is’. Maar ook Human Rights Watch directeur Kenneth Roth, die persoonlijk doelwit werd na berichtgeving over de Libanon-oorlog van afgelopen zomer. En voormalig Israëlisch vredesonderhandelaar Daniel Levy, die de belangen van Israël zelf in gevaar ziet komen door de Israël lobby.

Tenslotte wordt door de stafchef van Colin Powell, kolonel Lawrence Wilkerson, uitgelegd welke rol de Israël lobby heeft gespeeld bij de inval in Irak. AIPAC, het Amerikaans Congres, het Witte Huis en Israël zelf lijken in een verstikkende omhelzing beland te zijn…

http://www.vpro.nl/programma/plaatsdesoordeels/afleveringen/33882177/

pally · 3 mei 2007 op 22:26

Het lijkt of ‘aanvalluh’ een besmettelijke ziekte is die hier op CX rondwaart op het ogenblik. Felheid met respect is hopelijk niet uit de mode?
Of moet ik nu weer dekking zoeken? Ho maar,Ik buk al… 🙁

Pally

klapdoos · 3 mei 2007 op 23:41

Pally gelukkig leven wij in een land waar de meningen nog verdeeld zijn en je kunt rustig een discussie opzetten, mits het in het normale en respectvolle krijgt, dus voor mij hoef je niet te bukken hoor 😆 En Scepsis, ik had al aangegeven dat ik mij niet met politiek bemoei, maar als je dit soort dingen schrijft, moet het wel degelijk met bewijzen onderbouwd zijn vind ik persoonlijk, maar dat is mijn mening, en of dat nou slaat als een tang op een varken dat is geheel voor uw rekening. Ik vind dit niet eens een diepe discussie waard. En als je goed om je heen leest, en luistert naar allerlei nieuwszenders merk je toch wel degelijk dat het anitsemitisme weer de kop opsteekt. Ze doen hun best maar, als ze mijn ruiten maar heel laten, ik heb ze net gewassen….
groet van leny :wave: :wave: :wave:

Scepsis · 4 mei 2007 op 19:11

“En als je goed om je heen leest, en luistert naar allerlei nieuwszenders merk je toch wel degelijk dat het anitsemitisme weer de kop opsteekt”

Ik heb er wel een verklaring voor en zelfs meerdere, maar heeft u er weleens over nagedacht wat de oorzaken zijn? Israël geniet een status aparte in de Westerse wereld. Israël is verheven boven de wet. In het Westen is dat heel goed zichtbaar in de houding van politici als bijvoorbeeld Maxime Verhagen, Hans van Balen en Geert Wilders die dwepen met het vrije woord maar niet kritisch durven zijn op de Israëlische bondgenoot en Israël verdient dat zonder meer. Israël is verheven boven de wet hoeft niet te vrezen voor sancties. De miljarden vloeien toch wel naar Israël. Zolang Israël wordt bevooroordeeld en andere landen niet correct worden behandeld en zelfs benadeeld, is het bijna vanzelfsprekend dat het antisemitisme toeneemt. Uw reactie, uw krampachtige houding om kritiek op Israël direct af te doen als antisemitisme leidt tot meer antisemitisme. De politiek van Israël staat los van het antisemitisme. Zolang die twee zaken niet van elkaar gescheiden worden, zal het ‘antisemitisme’ , lees kritiek op Israël en de verdedigers en sympathisanten, toenemen. Dat u die zaken met elkaar verwart, is niet mijn maar uw probleem. Net als het antisemitisme het probleem is van de antisemiet volgens moedige joodse critici. Mensen die kritiek leveren op Israël zijn niet per definitie antisemiet. Kritiek op het beleid en de enorme steun die dat land in de VS en Europa geniet, is geen antisemitisme mevrouw. Dat zegt u en dat argument gebruikt u om mensen de mond te snoeren.

Geef een antwoord

Avatar plaatshouder