‘God bless you’zegt ze als ik mijn schoenen aantrek, en met dezelfde gene als wanneer er een engelse kinderbijbel in mijn handen gedrukt word om mee les te geven, neem ik afscheid van haar. Gisteren probeerde iemand anders om mij met alle middelen in god te laten geloven. Engelse-Koreaanse bijbels werden boven gehaald. ‘The word of God’ bleef men mij maar zeggen. En ik bleef maar zeggen dat ik niet in de bijbel geloof. In mezelf dacht ik dat het nog interressant kon worden. Iets anders had ik op dat moment toch niet te doen, en mijn kennis en afkeer van de bijbel is groot genoeg om de meeste mensen onder tafel te praten, zeker in het engels, een taal die ik beter dan de gimiddelde koreaan beheers.

Drie uur later waren we tegen elkaar aan het schreeuwen. En ben ik maar weggegaan. ondertussen was ik al dramatisch in tranen uitgebarsten, en had ik in al mijn inleving bijna de tafel omgegooid.
De avond was in ieder geval interresant geweest

In het centrum waar ik werk, zingt iedereen elke ochtend samen. voor het eten bidden de de meeste mensen. Aangezien mijn koreaans nog steeds niet het van het is , kijk ik veel naar de mensen. Een oudere vrouw leeft elke ochtend op bij het zingen en uit volle borst kweelt ze elke strofe vals of niet gekend of niet even enthousiast mee.

mijn collega knijpt elke middag voor het eten haar ogen stijf dicht. en denkt met elke vezel in haar lijf aan god. mijn taekwando instructeur trekt bij het bidden steeds onbewust zijn shouders op. Beiden zien ze er op dat moment uit als kleine kinderen, de onschuld druipt er van af.
Op zulke momenten betrap ik mij op de gedachte, dat lid zijn van een gemeenschap die zulke onschuld en enthousiasme mogelijk maakt toch nooit slecht kan zijn.

Categorieën: Actualiteiten

4 reacties

pepe · 11 januari 2004 op 17:44

[quote]Op zulke momenten betrap ik mij op de gedachte, dat lid zijn van een gemeenschap die zulke onschuld en enthousiasme mogelijk maakt toch nooit slecht kan zijn.[/quote]
Dat vraag ik me nu af. Waarom worden de meeste oorlogen gevoerd??

Ik heb weinig vertrouwen in groepen gelovenden. Ook daar heerst er strijd om macht.

een column om over na te denken!

Tasz · 11 januari 2004 op 18:00

Het is inderdaad een gedachte om over na te denken. Ik wil echter niet meteen concluderen dat alle groepen gelovigen meteen oorlog gaan voeren. Ben het wel met Pepe eens dat de meeste oorlogen uit naam van God worden gevoerd of zijn gevoerd.

Zelf ben ik al ruim 8 jaar Tibetaans Boeddhist, ik ben van mezelf ruimdenkend naar de verschillende geloven en vind dat er niet 1 waarheid is… Alle religie’s ondersteunen of verrijken elkaar, alleen ziet niet iedereen dat zo.

Groepen gelovigen…. tja zolang mensen maar niet ervan overtuigd raken dat hun waarheid DE waarheid is.

Interessante column.

Tasz

Mosje · 11 januari 2004 op 20:50

eveltje,

Lid van een dergelijke gemeenschap zijn kan niet slecht zijn. Religieuze gemeenschappen zijn ook niet slecht.
Het is het fundamentalisme van sommige leden dat slecht is. Bijna alle gemeenschappen hebben dergelijke leden. Ze zijn zo overtuigd van hun eigen gelijk dat ze niet kunnen aanzien dat hun medemensen er soms andere gedachten op na houden.
Er staat deze mensen slechts een ding te doen: de wereld verbeteren, met alle geweld.

viking · 12 januari 2004 op 10:23

Niet alleen fundamentalisme is slecht; het principe van een leider en volgelingen, de wijze waarop volgelingen zich als makke schapen laten leiden vind ik op zich al griezelig genoeg. Er zijn maar bar weinig mensen die een gezonde balans weten te vinden en dat hoeft niet altijd tot oorlog te leiden maar wanneer ik de impact al zie op een ‘normaal’ religieus Nederlands gezin wordt ik al tamelijk onpasselijk. In weinig gevallen leidt het tot geluk of het worden van een beter mens. Ik denk dat bijna iedere religie ontstaan is uit één iemands drang om anderen zijn of haar wil op te leggen. In ieder religieus leider schuilt een soort Hitler of Sadam.

En de volgelingen? Lees de geschiedenis er maar op na…

Geef een antwoord