Je bent nog jong en denkt dat je het allemaal perfect voor elkaar hebt.
Leuke baan, leuke vrienden, misschien wel een lief vriendje of je leeft een heerlijk vrijgezellen leven.
Alles loopt op rolletjes, door de weeks hard werken en in het weekend de kroeg onveilig maken met je vrienden. Maar dit leven zal met de maanden en jaren niet altijd zo blijven.
Je word ouder, veranderd van baan waardoor je in het weekend amper nog kan uitgaan.
Beetje bij beetje verwateren je contacten en zonder dat je het door heb gaat er weken overheen voor je weer een gezellige avond naar de kroeg kan.
Maar als het dan weer zover is dan word het een super gezellige avond, maar de volgende dag begint eigenlijk weer van voor af aan.

De eerst volgende Vrijdag, Zaterdag of Zondag dat je weer vrij bent komt weinig voor.
Je probeerd je contacten wel bij te houden maar is dat wel genoeg..?
Vriendschap? Wat is nou eigenlijk vriendschap?
Voor mij is vriendschap het belangrijkste in mijn leven.
“Vrienden heb je niet voor even, maar vrienden blijven bij je staan de rest van het leven”

Als er door bepaalde omstandigheden je levensstijl veranderd merk je pas echt wie je vrienden zijn.
De eerste maanden sms-mail-msn je nog maar ook dat word met de dag rustiger.
Soms stuur je nog wel een sms om te vragen hoe het gaat en als je weer eens een dag in het weekend vrij ben of er mensen uit gaan.
Maar ook dat is soms voor niks..

Je vrienden vragen zich af waarom je niks meer van je laat horen of waarom ze je niet meer zo vaak zien.
Zoiets noem je een “klapdeurrelatie” een vriendschap moet altijd van twee kanten komen, ookal zie je elkaar soms weken/maanden niet.
Een sms is zo verstuurd en met een vinger op de knop zal de telefoon doen overgaan.
Maar ook dat is soms alleen maar een ding van denken en niet doen.

Na loop van tijd kom je er vanzelf achter wie je “echte vrienden” nou daadwerkelijk zijn.
Ookal hebben ze je maanden niet gezien ookal horen ze weinig van je, zodra je de deur binnenstapt kijken ze altijd verrast maar zullen het altijd leuk vinden als je er weer bent.
Maar als sommige dan denken van tja leuk voor vanavond maar straks hoor/zie je der weer weken niet, dan moet je maar zo denken een klapdeur heeft altijd twee openingen, je kan er door heen lopen maar het is altijd maar afwachten of de andere persoon erdoorheen terug komt..

Gebeurd dat nou wel dan weet je zeker dat het vriendschap is en mij is altijd verteld vriendschap moet je koesteren want voor je het weet ben je het kwijt en soms is het moeilijk om wat je lief is terug te krijgen zoals het altijd is geweest.

That’s Life

:zon: barbara

Categorieën: Diversen

6 reacties

DACS1973 · 18 oktober 2009 op 17:28

Ach ja, zo gaan die dingen. Je groeit uit elkaar, raakt op elkaar uitgekeken.

De laatste zin had wel wat komma’s kunnen gebruiken. Opknippen in kortere zinnen had ook gekund. De deetjes en de teetjes kloppen op veel plekken in de tekst niet, dat vind ik wel een beetje slordig.

DreamOn · 18 oktober 2009 op 19:27

De vele fouten zijn zó storend, dat ik dit verhaal twee keer moest lezen voordat de inhoud tot mij doordrong.
Het begint al met de titel. Erg slordig, je zet de titel tussen aanhalingstekens met aan één kant een spatie, de andere kant niet, de titel begint niet met een hoofdletter.
Bovendien is het een zinnetje dat wel terugkomt in de tekst, en dan staat het niet tussen aanhalingstekens… :eh:

En dan nog heel veel stam+t dingetjes:
[quote] je word ouder, veranderd van baan [/quote]
je word[b]t[/b] ouder, verander[b]t[/b] van baan

[quote] je probeerd je contacten…[/quote]
je probeer[b]t[/b] je contacten…

[quote] maar ook dat word met de dag rustiger [/quote]
maar ook dat word[b]t[/b] met de dag rustiger

[quote] Gebeurd dat nou wel…[/quote]
Gebeur[b]t[/b] dat nou wel…

Maar ook veel foute woorden, zoals:
ookal = ook al (ik lees dit twee keer, dus dat is niet een kwestie van een keer de spatieknop vergeten…)
door de weeks = doordeweeks
Vrijdag, Zaterdag of Zondag = vrijdag, zaterdag of zondag.
gaat er weken overheen = gaan er weken overheen
En dan nog heel veel zinnen die krom zijn, ik ga ze niet allemaal quoten, maar bijvoorbeeld:

[quote]Maar als sommige dan denken van tja leuk voor vanavond maar straks hoor/zie je der weer weken niet, dan moet je maar zo denken een klapdeur heeft altijd twee openingen, je kan er door heen lopen maar het is altijd maar afwachten of de andere persoon erdoorheen terug komt..[/quote]

Maar als sommige[b]n[/b] dan denken: “Tja, leuk voor vanavond, maar straks hoor of zie je haar weer weken niet,” dan moet je maar zo denken: “Een klapdeur heeft altijd twee openingen. Je kunt er door naar binnen gaan, maar het is altijd maar afwachten of de ander naar buiten komt.”

[quote]Gebeurd dat nou wel dan weet je zeker dat het vriendschap is en mij is altijd verteld vriendschap moet je koesteren want voor je het weet ben je het kwijt en soms is het moeilijk om wat je lief is terug te krijgen zoals het altijd is geweest.[/quote]
Gebeurt dit nou wel, dan weet je zeker dat het om vriendschap gaat. Mij is altijd verteld: “Vriendschap moet je koesteren, want voor je het weet ben je het kwijt. Soms is het moeilijk om wat je lief is terug te krijgen in de vorm zoals het was.”

Ik hoop dat je dit kunt zien als opbouwende kritiek. Want zo is het wel bedoeld. Ik heb nog lang niet alles gequote, wat hier aan kromme tekst staat.
Laat je je columns wel eens lezen door anderen, voordat je ze plaatst? Ik doe dat wel, en dan komen er altijd nog wel wat foutjes aan het licht. Je mag me rustig eens wat van je werk toesturen, dan zal ik het graag voor je nakijken. En gewoon doorgaan met schrijven hè!

Groetjes, DO. 😉

barbara86 · 19 oktober 2009 op 13:51

vind t vreemd dat er zoveel fouten instaan aangezien ik er een spelling controle op heb gedaan via me computer..
en aan de spelling zelf kan ik weinig doen ben half dislectisch dus schrijven kan maar de grammatica klopt niet.
maar toch bedankt voor de reactie en ruime aanzicht fouten

pally · 19 oktober 2009 op 15:14

Ik vind het dapper dat je ondanks je dyslexie gewoon stukjes opstuurt. Je bent ook niet de enige hier en het zegt niks over hoe je kunt schrijven. Wel denk ik dat alleen spellingscontrol dan te weinig is.Laten lezen aan iemand in jouw omgeving die niet dyslectisch is, bijvoorbeeld. Of neem Do’s aanbod aan, mooi toch? Ondanks dat ik de reden van je fouten weet, stoort het me toch. Het zijn er te veel om mij op de inhoud te kunnen concentreren. Sorry, succes met je volgende,

Pally

Garuda · 19 oktober 2009 op 19:09

Laat ik je allereerst welkom heten op CX!

Het klopt dat de spellings- en grammatica controle van je tekstverwerker niet altijd de d’s en t’s goed weet te onderscheiden. Dat is een kwestie van oefenen en goed je zinsbouw controleren, zo kom je er wel achter wat het onderwerp om vervolgens te d-en of te t-en. Al moet ik zeggen gezien de aantal fouten dat de controle zijn werk niet goed doet. En ik ambieer de uitsrpaak van Pally ook, respect voor het feit dat je het durft.

Ook ben ik het eens met DO, een aantal keer nalezen, door een ander laten lezen en je stuk een tijdje laten rusten zorgen voor veel opheldering en inzicht in taalkundige fouten.

Los daarvan snap ik heel goed wat je bedoelt. Ik ben zelf ook zes jaar weg geweest uit mijn roots omgeving. Je wordt ouder, je krijgt nieuwe contacten, je wordt zelfstandiger, je krijgt een partner, gaat samen wonen, krijgt kinderen etc. Het hoort er inderdaad bij en de tijd alleen zal je leren wie je voor het leven hebt. Al is dat ook relatief gezien de tijd. Je weet van te voren niet wat de toekomst je brengt. En als je bij wederziens van elkaar weet dat het weer als vanouds is, is het goed. Hoeveel vrienden hebben je ouders nog van vroeger?

Het klopt wel dat die veranderingen op deze leeftijd niet altijd makkelijk opgenomen worden door jezelf, het kan zeer doen om vriendschappen te zien verwateren. En je zegt het zelf, niet denken maar doen. En juist niet denken het van twee kanten moet komen, want zo denkt de ander ook.

Succes met verdere stukjes en succes met je vriendschappen! 😉

arta · 20 oktober 2009 op 09:42

Half dyslectisch klinkt als een beetje zwanger…

Geef een antwoord